ὑπεναντίωσις
ὑπεναντίωσις, opposition
ὑπεναντί-ωσις, εως, ἡ,
- opposition, like ὑπεναντιότης, Hp. Aph. 2.22, Loc.Hom. 44, Arist. SE 173a28, A.D. Conj. 251.2; ὑπεναντιώσεις πρὸς ἄλληλα λαβοῦσα involving contrarieties, D. 61.14; ὑ. ἔχειν Arist. de An. 409b22; καθʼ ὑπεναντιώσεις ἅμα ψύχεται κάεται Longin. 10.3.
ὑπεναντίωσις, εως (ἡ) contrariété, opposition, Hpc. Aph. 1245 ; Dém. Arstt. Soph. el. 12, 9 ; au plur. Dém. 1105, 18.
Étym. ὑπεναντιόομαι.
ὑπεναντίωσις, εως, ἡ, das Entgegen- od. Zuwidersein, -handeln, Dem. 61.14.