ὑπ-εξίσταμαι [ἐξίστημι] 1. met gen. zich ver houden van: ὑπεξέστη τῆς ἀγορᾶς hij hield zich ver van het forum Plut. TG et CG 1.1; zich verwijderen: ἠνάγκασε ὑπεκστῆναι τῆς πόλεως hij dwong hem zich uit de stad te verwijderen Plut. CMi 19.6; overdr.: ὑπεξίσταμαι τῆς ἀρχῆς ik zie af van de regering Hdt. 3.83.2. 2. met dat. wijken, plaats maken voor; overdr. zich schikken: ὑπεξίστασθαι τῷ καιρῷ zich schikken in de situatie Plut. CMi 35.1; zich onttrekken aan: ταῖς ἀπορίαις zich aan het gezeur onttrekken Plut. Sol. 25.6.