ὑποκινέω
ὑποκινέω, to move lightly
Could not find ὑποκινοῦντα in Logeion dictionaries.
ὑποκινοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ὑποκινέω
ὑποκῑνέω,
- move softly or lightly, Ζεφύρου ὑποκινήσαντος (sc. τὸ κῦμα) Il. 4.423 (better ὕπο κ., v. Sch. A), cf. Plu. Gen.Socr. 2.596c, etc.:—Pass., of the apparent vibration of the moon, Ptol. Tetr. 101.
- 2 metaph., urge gently on, so as to make him speak, Pl. Chrm. 162d, Plu. Aem. 9; ὑ. ἔγκλημα Luc. Eun. 13; cf. κινέω A. II.2.
- II intr., move a little, οὐδεμία πόλις ἂν ὑπεκίνησε not a single city would have stirred a finger, Hdt. 5.106, cf. Ar. Ra. 644, X. Cyn. 3.6; ἐπʼ ἐφέδρου ὅτι μὴ ὑποκινήσει on a chair which will not shake, Hp. Morb. 2.47.
- 2 metaph., to be deranged in mind, ὁ . . μαινόμενος καὶ ὑποκεκινηκώς Pl. R. 573c.
ὑπο·κινέω-ῶ [ῑ]
I tr. soulever légèrement, en parl. du vent qui soulève ou fait onduler les flots, Il. 4, 423 ; cf. Plut. M. 596c ; El. N.A. 9, 32 ; fig. exciter, pousser, Plat. Charm. 162d ; Plut. Æmil. 9 ; Arr. An. 7, 1, 4 ; 7, 20, 4 ||
II intr. :
1 se soulever, se remuer, s’agiter, Hdt. 5, 106 ; Ar. Ran. 644 ; Xén. Cyn. 3, 6 ||
2 au part. pf. ὑποκεκινηκώς, qui a l’esprit troublé ou dérangé, Plat. Rsp. 573c, joint à μαινόμενος.
1. met acc. enigszins in beweging brengen, overdr. prikkelen, stimuleren:
2. intrans. enigszins bewegen:
ὑποκινέω, [ῑ],
1) unten od. ein wenig, leicht bewegen ; Ζεφύρου ὑποκινήσαντος, sc. κῦμα, Il. 4.423 ; übertr., ein wenig reizen, Plat. Charm. 162d ; Plut. Aem. 9.
2) intr., sich ein wenig bewegen ; οὐδεμίη πόλις ὑπεκίνησε Her. 5.106 ; Ar. Ran. 644.
Uebertr., etwas verrückt sein, Plat. Rep. IX.573c vrbdn ὁ μαινόμενος καὶ ὑποκεκινηκώς ; Sp., wie Luc. Eun. 13.
1) unten od. ein wenig, leicht bewegen ; Ζεφύρου ὑποκινήσαντος, sc. κῦμα, Il. 4.423 ; übertr., ein wenig reizen, Plat. Charm. 162d ; Plut. Aem. 9.
2) intr., sich ein wenig bewegen ; οὐδεμίη πόλις ὑπεκίνησε Her. 5.106 ; Ar. Ran. 644.
Uebertr., etwas verrückt sein, Plat. Rep. IX.573c vrbdn ὁ μαινόμενος καὶ ὑποκεκινηκώς ; Sp., wie Luc. Eun. 13.
ὑποκινέω
fut. ήσω
- Ito move lightly, Ζεφύρου ὑποκινήσαντος (sc. τὸ κῦμα) Il.
- 2metaph. to urge gently on, Plat.
- IIintr. to move a little, stir a finger, Hdt., Ar.
- 2metaph. to be deranged, Plat.