ὑπόκειμαι
ὑπόκειμαι, to lie under
ὑπόκειμαι, used as Pass. of ὑποτίθημι, fut. ὑποκείσομαι Pi. O. 1.85, etc., but aor. ὑπετέθην:—
- lie under, ὑπὸ δὲ ξύλα κεῖται Il. 21.364; θεμέλιοι ὑ. Th. 1.93; τὸν μηρὸν ὑποκείμενον ἔχειν Arist. IA 712b32, cf. PA 686a13, 689b18: c. dat., τοιαύτης τῆς κρηπῖδος ὑποκειμένης ταῖς πολιτείαις Pl. Plt. 301e: τὰ ὑποκείμενα, opp. τὰ ὑπερκείμενα, Sor. 1.8.
- 2 of places, lie close to, ὑποκειμένης τῆς Εὐβοίας ὑπὸ τὴν Ἀττικήν Isoc. 4.108; ὑ. τὸ πεδίον τῷ ἱερῷ Aeschin. 3.118; λόφος ὑποκείμενος τοῖς Σιννάκοις Plu. Crass. 29; τὸ τὴν οἰκουμένην ὑποκεῖσθαι πρὸς τοῦτον τὸν τόπον Arist. Mete. 364a7, cf. Pr. 941b39; <τὰ> πρὸς βορρᾶν καὶ ἄρκτον ὑποκείμενα μέρη τῶν ὀρέων Gp. 2.5.1; τὰ ὑποκείμενα ἐδάφη the adjacent soil, D.S. 3.50; ἡ-κειμένη χώρα the adjacent country, ibid. (but, the adjacent low lands, Id. 2.37, Plu. Sert. 17); ὄρος ὑπόκειται Plb. 5.59.4 codd. (ἐπίκ- Schweigh.); ὁ ὑποκείμενος ποταμός Id. 3.74.2; ὑποκεῖσθαι πρὸς τὴν ὄψιν to be presented to the sight, Demetr.Lac. Herc. 1013.17.
- 3 to be given below in the text, κατὰ τὴν . . συγγραφήν, ἧς τὸ ἀντίγραφον ὑπόκειται PCair.Zen. 355.122 (iii B. C.); γράψον . . τοὺς χαρακτῆρας ὡς ὑπόκειται as below, PMag.Par. 1.408; λέγε τὸν λόγον τὸν ὑποκείμενον ib. 230; ὡς ὑπόκειται as below, Sammelb. 5231.11 (i A. D.), etc.; also, as set forth, PKlein.Form. 78 (v/vi A. D.).
- II in various metaph. senses,
- 1 to be established, set before one (by oneself or another) as an aim or principle, ἐμοὶ μὲν οὗτος ἄεθλος ὑποκείσεται shall be my appointed task, Pi. l.c.; δυοῖν ὑποκειμένοιν ὀνομάτοιν two phrases being prescribed, having legal sanction, D. 23.36; ὑπόκειται πρῶτον μὲν διωμοσία, δεύτερον δὲ λόγος the prescribed course is . ., ib. 71; μένειν ἐπὶ τῶν ὑποκειμένων to abide by oneʼs resolves, Plb. 1.19.6, 2.51.1; μένειν ἐπὶ τῆς ὑ. γνώμης Id. 1.40.5; ἐμοὶ ὑπόκειται ὅτι . . for me it is a fixed principle that . ., Hdt. 2.123, cf. Arist. Oec. 1343b9; νομίζω συμφέρειν . . τοῦθʼ ὑποκεῖσθαι D. 14.3; τῶν πραγμάτων ἐν οἷς τὰ ὑποκείμενα διαφέρει τῷ εἴδει things of which the principles differ in kind, Arist. Pol. 1275a35; τὰς ὑποκειμένας μοίρας τξ the conventional 3600, Ptol. Alm. 5.1.
- 2 to be assumed as a hypothesis (cf. ὑπόθεσις III), Pl. Cra. 436d, al.; ὑπέκειτο μὴ οἷόν τε εἶναι . . Id. Erx. 404b; τούτων ὑποκειμένων Id. Prt. 359a, R. 478e; τὴν ἐκ τῶν -κειμένων ἀρίστην [πολιτείαν] the best (possible) in the circumstances, opp. to τὴν κρατίστην ἁπλῶς and to τὴν ἐξ ὑποθέσεως, Arist. Pol. 1288b26; ὑποκείσθω τι let it be taken for granted, Id. EN 1103b32, cf. 1129a11, al., Gal. 15.175; ὑποκείσθω ὅτι . . let it be taken for granted that . ., Arist. Pol. 1323b40; ὑ. εἶναι τὴν ἡδονὴν κίνησιν Id. Rh. 1369b33: so with a nom., ὑ. ἡ ἀρετὴ εἶναι . . Id. EN 1104b27, cf. Rh. 1357a11: c. part., τοιόνδε ζῷον ὑ. ὄν Id. GA 778b17: without any Verb, ἡ τοῦ δέρματος φύσις ὑ. γεώδης (sc. εἶναι or οὖσα) ib. 782a29, etc.: cf. ὑποτίθημι IV. 1.
- 3 to be suggested, τρόπῳ τῷ ἐξ ἐμεῦ -κειμένῳ Hdt. 3.40.
- 4 to be in prospect, ἐλπὶς ὑπόκειται σφαλεῖσι κἂν αὐτοὺς διασῴζεσθαι Th. 3.84; αἱ ὑποκείμεναι προσδοκίαι καὶ αἱ ἐλπίδες D. 19.24; παρʼ ὑμῖν ὀργὴ μεγάλη καὶ τιμωρία ὑπόκειται τοῖς τὰ ψευδῆ μαρτυροῦσι is reserved for them, Id. 34.19, cf. Lycurg. 130; δυοῖν κινδύνοιν -κειμένοιν ibid.; ὁρᾶν τὸν θάνατον ὑποκείμενον PPetr. 3 p.73 (iii B. C.); φόβου ὑποκειμένου ὅτι οἴσει τι βέβαιον παρὰ σοῦ PSI 4.380.3 (iii B. C.); τοῦτο καὶ τοῖς μηθὲν ἀσεβὲς ἐπιτελεσαμένοις κατὰ τοὺς τοῦ πολέμου νόμους ὑπόκειται παθεῖν Plb. 2.58.10.
- 5 to be subject to, submit to, τῷ ἄρχοντι Pl. Grg. 510c; βασιλεῖ Philostr. VA 3.20; πατράσιν POxy. 237 vii 16 (ii A. D.); ἐξετάσεσιν PFlor. 33.14 (iv A. D.); βασάνοις POxy. 58.25 (iii A. D.): abs., pay court to one, ὑποκείσονται δεόμενοι καὶ τιμῶντες Pl. R. 494c; τῷ λόγῳ to be captivated by the story, Philostr. VA 6.14; θρῆνοι -κείμενοι subdued, Id. VS 2.4.2.
- 6 to be subject to, liable to a penalty, Supp.Epigr. 6.424, cf. 415,421, al. (Iconium), PLond. 1.77.53 (vi A. D.): also c. acc., ὑποκείσεται τῷ φίσκῳ δηνάρια πεντακόσια Rev.Phil. 36.61 (Iconium).
- 7 to be pledged or mortgaged, c. gen., for a certain sum, Is. 6.33, D. 49.11,35; ναῦς ὑποκειμένη ἡμῖν Id. 56.4; τὰ ὑποκείμενα the articles pledged, Syngr. ap. D. 35.12; the mortgaged property, SIG 1044.28 (Halic., iv/iii B. C.); ἐνέχυρα-κείμενα IG 12(7).58 (Amorgos); ὑποκείμενοι, of slaves pledged for a sum of money, D. 27.9.
- b of payments, to have been granted or allocated, ἀποφαίνουσιν ὑποκεῖσθαι ἐν τῇ γραφῇ τῶν εἰς τὰ ἱερὰ (sc. ὑποκειμένων) δίδοσθαι κτλ. UPZ 21.4 (ii B. C.), cf. 23.21 (ii B. C.), BGU 1197.4, 1200.28 (both i B. C.): Subst. ὑποκείμενα, τά, = φιλάνθρωπα, salary (ear-marked proceeds of taxes), τὰ ἐπιβάλλοντά μοι ἐκ τοῦ ἱεροῦ ὑ. PLond. 2.357.9, cf. 5 (i A. D.); ὑ. αἰτεῖ ἀπὸ τῶν κωμῶν BGU 23.12 (ii/iii A. D.), cf. OGI 665.19,26 (Egypt, i A. D.): c. dat., as part of name of specific taxes, ὑ. βασιλικῇ γραμματείᾳ ear-marked for the benefit of . ., PPar. 17.22 (ii A. D.); ὑ. τοπογραμματείᾳ PSI 1.101.18 (ii A. D.), cf. POxy. 1436.23 (ii A. D.), etc.: also in sg., ὑποκείμενον ἐπιστρατηγία BGU 199.14 (ii A. D.), cf. PFlor. 375.22 (ii A. D.), etc.: also c. gen., ὑ. ἐννομίου PRyl. 213.72, al. (ii A. D.); τοπαρχίας ib. 73, etc.
- 8 in Philosophy, to underlie, as the foundation in which something else inheres, to be implied or presupposed by something else, ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων . . ὑ. τις ἴδιος οὐσία Pl. Prt. 349b, cf. Cra. 422d, R. 581c, Ti.Locr. 97e: τὸ ὑποκείμενον has three main applications: (1) to the matter which underlies the form, opp. εἶδος, ἐντελέχεια, Arist. Metaph. 983a30; (2) to the substance (matter + form) which underlies the accidents, opp. πάθη, συμβεβηκότα, Id. Cat. 1a20, 27, Metaph. 1037b16, 983b16; (3) to the logical subject to which attributes are ascribed, opp. τὸ κατηγορούμενον, Id. Cat. 1b10, 21, Ph. 189a31: applications (1) and (2) are distinguished in Id. Metaph. 1038b5, 1029a1-5, 1042a26-31: τὸ ὑ. is occasionally used of what underlies or is presupposed in some other way, e. g. of the positive termini presupposed by change, Id. Ph. 225a3-7.
- b exist, τὸ ἐκτὸς ὑποκείμενον the external reality, Stoic. 2.48, cf. Epicur. Ep. 1pp. 12,24 U.; φῶς εἶναι τὸ χρῶμα τοῖς ὑ. ἐπιπῖπτον Aristarch. Sam. ap. Placit. 1.15.5; τὸ κρῖνον τί τε φαίνεται μόνον καὶ τί σὺν τῷ φαίνεσθαι ἔτι καὶ κατʼ ἀλήθειαν ὑπόκειται S.E. M. 7.143, cf. 83, 90, 91, 10.240; = ὑπάρχω, τὰ ὑποκείμενα πράγματα the existing state of affairs, Plb. 11.28.2, cf. 11.29.1, 15.8.11, 13, 3.31.6, Eun. VS p.474 B.; Τίτος ἐξ ὑποκειμένων ἐνίκα, χρώμενος ὁπλισμοῖς καὶ τάξεσιν αἷς παρέλαβε Plu. Comp.Phil.Flam. 2; τῆς αὐτῆς δυνάμεως ὑποκειμένης Id. Alex. fort. 2.336b; ἐχομένου τοῦ προσιόντος λόγου ὡς πρὸς τὸν ὑποκείμενον A.D. Synt. 122.17.
- c ὁ ὑ. ἐνιαυτός the year in question, D.S. 11.75; οἱ ὑ. καιροί the time in question, Id. 16.40, Plb. 2.63.6, cf. Plu. Comp.Sol.Publ. 4; τοῦ ὑ. μηνός the current month, PTeb. 14.14 (ii B. C.), al.; ἐκ τοῦ ὑ. φόρου in return for a reduction from the said rent, PCair.Zen. 649.18 (iii B. C.); πρὸς τὸ ὑ. νόει according to the context, Gp. 6.11.7.
- 9 in logical arrangement, to be subject or subordinate, τῇ . . ἰατρικῇ . . ἡ ὀψοποιικὴ . . ὑ. Pl. Grg. 465b; ὁ τὴν καθόλου ἐπιστήμην ἔχων οἶδέ πως πάντα τὰ ὑποκείμενα Arist. Metaph. 982a23, cf. APo. 91a11; ἑκάστη [τέχνη] περὶ τὸ αὐτῇ ὑ. ἐστι διδασκαλική Id. Rh. 1355b28.
- b ἡ ὑ. ὕλη the subject-matter of a science or treatise, Id. EN 1094b12, 1098a28, Phld. Po.Herc. 1676.3 (pl.); τὸ ὑ. the part affected by a disease, Plb. 1.81.6.
- III trans., = ὑποτέθειμαι, I have appended, ὧν τὸ καθʼ ἓν ὑπόκειμαι PTeb. 140 (i B. C.); cf. παράκειμαι (Addenda).
ὑπό·κειμαι :
I être couché ou placé dessous, servir de base, de fondement : οἱ θεμέλιοι παντοίων λίθων ὑπόκεινται, Thc. 1, 93, les fondements sont formés de pierres de toute sorte ; cf. DS. 1, 50 ; fig. :
1 en parl. du fondement des États, Plat. Pol. 301e ; de la matière, fondement immuable des choses, Plut. M. 1054a, etc. ; τὸ ὑποκείμενον, Plut. M. 235e, ce qui sert de fondement à une discussion, texte, matière ||
2 t. de log. ou de gramm. τὸ ὑποκείμενον, Arstt., le sujet ||
3 en parl. d’un fleuve, Pol. 3, 74, 2 ; abs. ἡ ὑποκειμένη χώρα, DS. 3, 49, le pays bas, la plaine ; p. anal. être situé à la suite de ou auprès : ὑπ. ἡ Εὔβοια ὑπὸ τὴν Ἀττικήν, Isocr. 63a, l’Eubée est située tout près de l’Attique ; abs. Pol. 5, 59, 4 ||
II être aux pieds de, d’où : se courber, s’incliner devant, aborder humblement, joint à δεόμενοι καὶ τιμῶντες, Plat. Rsp. 494b ; abs. être humble, p. opp. à ὑπερφρονεῖν, Philstr. Im. 7 ; avec un dat. être soumis à : τῷ ἄρχοντι, Plat. Gorg. 510c ; τῷ νόμῳ, Luc. Abd. 24, au chef, à la loi ; τῷ φόβῳ, Philstr. V. Ap. 6, 41, succomber à la peur ||
III être placé sous les yeux ou sous la main, être proposé : ὑπόκειταί μοι ὁ ἆθλος, Pd. O. 4, 135, litt. la lutte est là qui m’attend ; ἐλπὶς ὑπ. τινι, Thc. 3, 84 ; DS. 13, 60, un espoir reste à chacun : τοῦθ’ ὑποκεῖσθαι τῇ γνώμῃ, Dém. 179, 8, que nous pensions toujours à cela, que nous gardions toujours cela présent à l’esprit ; ὑπόκειται ἡμῖν ὅτι, etc. Arstt. Œc. 1, 3, il y a au fond de nous, c’est le fond de notre nature que, etc. ; avec l’inf. ὑπόκειταί τινι παθεῖν, Pol. 2, 58, 10, c’est une obligation pour qqn de souffrir ; ὑποκείμενος καιρός, Plut. M. 134c, le temps actuel, les circonstances présentes ; ἐπὶ τῶν ὑποκειμένων μένειν, Pol. 1, 19, 6, s’en tenir aux moyens dont on dispose, aux conditions où l’on se trouve ||
IV être posé comme fondement, être admis comme principe, Plat. Rsp. 478e : οὕτω τούτων ὑποκειμένων, Plat. Prot. 359a, les choses étant ainsi réglées ; ἐμοὶ ὑπόκειται ὅτι, Hdt. 2, 123, ou διότι, DS. Exc. p. 556, 94, c’est un principe pour moi que, etc. ; je suis résolu à, etc. ; avec une prop. inf. Plat. Eryx. 404e ; Arstt. Somn. 1 ; μένειν ἐπὶ τῆς ὑποκειμένης γνώμης, Pol. 1, 40, 5, s’en tenir à la résolution prise ; μένειν ἐπὶ τῶν ὑποκειμένων, Pol. 2, 51, 1, etc. s’en tenir aux conventions ou aux résolutions prises ||
V être mis en gage, être hypothéqué, Polyen 7, 31 ; avec le gén. de la somme, Is. 59, 31 ; Dém. 1187, 23 ; cf. 816, 10 ; 841, 19 ; 926, 22 ; 1294, 17.
1. liggen onder:
2. onderworpen, ondergeschikt zijn aan, met dat.:
3. aan de orde zijn, aanwezig zijn, bestaan,
4. ten grondslag liggen aan, als basis gelegd zijn voor,
5. filos. voorondersteld zijn, als premisse gelden:
ὑπόκειμαι, (κεῖμαι),
1) darunter liegen ; Εὔβοια ὑπόκειται ὑπὸ τὴν Ἀττικήν Isocr. 4.108 ; πεδίον ἱερῷ ὑπόκειται Aesch. 3.118 ; ὑπόκεινται θεμέλιοι Thuc. 1.93 ; darunter gelegt sein, zur Grundlage dienen, τοιαύτης τῆς κρηπῖδος ὑποκειμένης αὐτοῖς Plat. Polit. 301e ; ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία Prot. 349b, vgl. Parm. 161a, Crat. 422d, u. öfter ; τὰ εἰρημένα περὶ ψυχῆς ὑποκείσθω Arist. sens. 1 ; dah. untergeordnet sein, gehorchen, τῷ ἄρχοντι Plat. Gorg. 510c ; τῷ νόμῳ, Luc. Abdic. 24, unterworfen sein.
2) vorliegen, obliegen ; ὑποκείσεταί μοι ὁ ἄεθλος Pind. Ol. 1.85 ; παρʼ ὑμῖν ὀργὴ καὶ τιμωρία ὑπόκειται τοῖς τὰ ψευδῆ μαρτυροῦσι Dem. 34.19 ; ὑπόκειταί τινι παθεῖν Pol. 2.58.10 ; – dah. τὸ ὑποκείμενον, der vorliegende, zu behandelnde Gegenstand, wie ὑπόθεσις, argumentum ; die Substanz, καθʼ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται ἄνθρωπος, ἐν ὑποκειμένῳ – λευκόν τι, – καθʼ ὑποκ. καὶ ἐν ὑποκ. – ἐπιστήμη, Arist. top. – Vgl. noch οὕτω τούτων ὑποκειμένων Plat. Prot. 359a ; – ὁ ὑποκείμενος χρόνος, die vorliegende, gegenwärtige Zeit, Gramm.; – Pol. μένειν ἐπὶ τῆς ὑποκειμένης γνώμης 1.40.5, u. ä. oft ; ἐλπίς ὑπόκειται Thuc. 3.84.
3) Jem. zu Füßen sinken, ihm einen Fußfall tun, anliegen ; ὑποκείσονται ἄρα δεόμενοι καὶ τιμῶντες Plat. Rep. VI.494b.
4) übh. perf. pass. von ὑποτίθημι ; verpfändet sein, Isae. 6.33 ; verdungen sein, κλινοποιοὺς τετταράκοντα μνῶν ὑποκειμένους, = ὑποτεθειμένους, Dem. 27.9 ; ὑποκειμένων αὐτῷ τῶν ξύλων τοῦ ναύλου, für die Fracht verpfändet, 49.35, u. öfter. – Als Grundsatz feststehen od. fest beschlossen sein, ἐμοὶ ὑπόκειται, ὅτι –, Her. 2.123 ; zur Bedingung gemacht, angenommen sein, als Hypothese aufgestellt sein.
1) darunter liegen ; Εὔβοια ὑπόκειται ὑπὸ τὴν Ἀττικήν Isocr. 4.108 ; πεδίον ἱερῷ ὑπόκειται Aesch. 3.118 ; ὑπόκεινται θεμέλιοι Thuc. 1.93 ; darunter gelegt sein, zur Grundlage dienen, τοιαύτης τῆς κρηπῖδος ὑποκειμένης αὐτοῖς Plat. Polit. 301e ; ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία Prot. 349b, vgl. Parm. 161a, Crat. 422d, u. öfter ; τὰ εἰρημένα περὶ ψυχῆς ὑποκείσθω Arist. sens. 1 ; dah. untergeordnet sein, gehorchen, τῷ ἄρχοντι Plat. Gorg. 510c ; τῷ νόμῳ, Luc. Abdic. 24, unterworfen sein.
2) vorliegen, obliegen ; ὑποκείσεταί μοι ὁ ἄεθλος Pind. Ol. 1.85 ; παρʼ ὑμῖν ὀργὴ καὶ τιμωρία ὑπόκειται τοῖς τὰ ψευδῆ μαρτυροῦσι Dem. 34.19 ; ὑπόκειταί τινι παθεῖν Pol. 2.58.10 ; – dah. τὸ ὑποκείμενον, der vorliegende, zu behandelnde Gegenstand, wie ὑπόθεσις, argumentum ; die Substanz, καθʼ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται ἄνθρωπος, ἐν ὑποκειμένῳ – λευκόν τι, – καθʼ ὑποκ. καὶ ἐν ὑποκ. – ἐπιστήμη, Arist. top. – Vgl. noch οὕτω τούτων ὑποκειμένων Plat. Prot. 359a ; – ὁ ὑποκείμενος χρόνος, die vorliegende, gegenwärtige Zeit, Gramm.; – Pol. μένειν ἐπὶ τῆς ὑποκειμένης γνώμης 1.40.5, u. ä. oft ; ἐλπίς ὑπόκειται Thuc. 3.84.
3) Jem. zu Füßen sinken, ihm einen Fußfall tun, anliegen ; ὑποκείσονται ἄρα δεόμενοι καὶ τιμῶντες Plat. Rep. VI.494b.
4) übh. perf. pass. von ὑποτίθημι ; verpfändet sein, Isae. 6.33 ; verdungen sein, κλινοποιοὺς τετταράκοντα μνῶν ὑποκειμένους, = ὑποτεθειμένους, Dem. 27.9 ; ὑποκειμένων αὐτῷ τῶν ξύλων τοῦ ναύλου, für die Fracht verpfändet, 49.35, u. öfter. – Als Grundsatz feststehen od. fest beschlossen sein, ἐμοὶ ὑπόκειται, ὅτι –, Her. 2.123 ; zur Bedingung gemacht, angenommen sein, als Hypothese aufgestellt sein.
ὑπόκειμαι
- 1lie before met. ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν οὗτος ἄεθλος ὑποκείσεται O. 1.85
ὑπόκειμαι
used as Pass. of ὑποτίθημι
fut. ὑποκείσομαι
aor1 ὑπετέθην
- Ito lie under or beneath, Il., Thuc.; c. dat., Plat.
- IIin various metaph. senses,
- 1to be put under the eyes or mind, i. e. to be submitted or proposed to one, Pind.; αἱ ὑποκείμεναι ἐλπίδες oneʼs present hopes, Dem.; ὑπόκειταί μοι ὅτι . . I have laid down the rule, that . ., Hdt.
- 2to be laid down or assumed as an hypothesis, Plat., etc.; τούτων ὑποκειμένων Lat. his positis, Plat.; impers., ὑπόκειται a rule is laid down, Dem.; ὑποκείσθω ὅτι . . let it be granted that . ., Arist.
- 3to be suggested, Hdt.
- 4to be left at bottom, left remaining, Thuc., Dem.
- 5to be subject to, submit to, τινι Plat.: absol. to be submissive, Plat.
- 6to be left behind in pledge, to be pledged or mortgaged, τινος for a certain sum, Dem., etc.; ὑποκείμενοι, of persons, bound for payment of a sum of money, Dem.
- 7to underlie, as a substratum, Plat., etc.
- 8to be subordinate, Plat.
-
…τῆς ὥρας, μετὰ ταῦτα τῆς ἡμέρας ἐπιγενομένης εὐθέως ἐπὶ τὴν ἑωθινὴν ἦγε τὴν πρωτοπορείαν παρὰ τὴν λίμνην εἰς τὸν ὑποκείμενον αὐλῶνα, βουλόμενος ἐξάπτεσθαι τῶν πολεμίων. οὔσης δὲ τῆς ἡμέρας ὀμιχλώδους διαφερόντως, Ἀννίβας ἅμα τῷ τὸ πλεῖστον μέρος…
Polybius, Histories
-
…. ἡ μὲν οὖν μέθοδος τούτων ἐφίεται, πολιτική τις οὖσα. λέγοιτο δʼ ἂν ἱκανῶς, εἰ κατὰ τὴν ὑποκειμένην ὕλην διασαφηθείη · τὸ γὰρ ἀκριβὲς οὐχ ὁμοίως ἐν ἅπασι τοῖς λόγοις ἐπιζητητέον, ὥσπερ οὐδʼ ἐν τοῖς δημιουργουμένοις .…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…δὲ καὶ τῶν προειρημένων χρή, καὶ τὴν ἀκρίβειαν μὴ ὁμοίως ἐν ἅπασιν ἐπιζητεῖν, ἀλλʼ ἐν ἑκάστοις κατὰ τὴν ὑποκειμένην ὕλην καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐφʼ ὅσον οἰκεῖον τῇ μεθόδῳ. καὶ γὰρ τέκτων καὶ γεωμέτρης διαφερόντως ἐπιζητοῦσι τὴν ὀρθήν ·…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…μὲν ἄκροις τὰ ἄκρα, τοῖς δὲ μεταξὺ τὰ μεταξὺ ἀποδιδόντες. ἢ οὐχ οὕτως ; οὕτω. τούτων δὴ ὑποκειμένων λεγέτω μοι, φήσω, καὶ ἀποκρινέσθω ὁ χρηστὸς ὃς αὐτὸ μὲν καλὸν καὶ ἰδέαν τινὰ αὐτοῦ κάλλους μηδεμίαν ἡγεῖται…
Plato, Republic
-
…πρῶτα τριττὰ γένη εἶναι, φιλόσοφον, φιλόνικον, φιλοκερδές ; κομιδῇ γε. καὶ ἡδονῶν δὴ τρία εἴδη, ὑποκείμενον ἓν ἑκάστῳ τούτων ; πάνυ γε. οἶσθʼ οὖν, ἦν δʼ ἐγώ, ὅτι εἰ ʼθέλοις τρεῖς τοιούτους ἀνθρώπους…
Plato, Republic
-
…δὲ πέρι εἰ ἀμφισβητεῖς, ἐθέλω ὑποσχεῖν λόγον. τῇ μὲν οὖν ἰατρικῇ, ὥσπερ λέγω, ἡ ὀψοποιικὴ κολακεία ὑπόκειται · τῇ δὲ γυμναστικῇ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτον ἡ κομμωτική, κακοῦργός τε καὶ ἀπατηλὴ καὶ ἀγεννὴς καὶ ἀνελεύθερος…
Plato, Gorgias
-
…δὴ περὶ τῆς ἀρχῆς παντὸς πράγματος παντὶ ἀνδρὶ τὸν πολὺν λόγον εἶναι καὶ τὴν πολλὴν σκέψιν εἴτε ὀρθῶς εἴτε μὴ ὑπόκειται · ἐκείνης δὲ ἐξετασθείσης ἱκανῶς, τὰ λοιπὰ φαίνεσθαι ἐκείνῃ ἑπόμενα. οὐ μέντοι ἀλλὰ θαυμάζοιμʼ ἂν εἰ καὶ τὰ…
Plato, Cratylus
-
…καὶ ὁσιότης, πότερον ταῦτα, πέντε ὄντα ὀνόματα, ἐπὶ ἑνὶ πράγματί ἐστιν, ἢ ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων τούτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία καὶ πρᾶγμα ἔχον ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστον, οὐκ ὂν οἷον τὸ ἕτερον αὐτῶν τὸ ἕτερον ; ἔφησθα…
Plato, Protagoras
-
…, ἐπειδὰν πρεσβύτερος γίγνηται, ἐπὶ τὰ αὑτῶν πράγματα οἵ τε οἰκεῖοι καὶ οἱ πολῖται. πῶς δʼ οὔ ; ὑποκείσονται ἄρα δεόμενοι καὶ τιμῶντες, προκαταλαμβάνοντες καὶ προκολακεύοντες τὴν μέλλουσαν αὐτοῦ δύναμιν. φιλεῖ γοῦν, ἔφη, οὕτω γίγνεσθαι…
Plato, Republic
-
…τῶν προτέρων οἷά τε ἦν τοῦτο ἀπεργάζεσθαι. φαίνεται. εἶεν · τὰ δὲ δὴ πρῶτα, οἷς οὔπω ἕτερα ὑπόκειται, τίνι τρόπῳ κατὰ τὸ δυνατὸν ὅτι μάλιστα φανερὰ ἡμῖν ποιήσει τὰ ὄντα, εἴπερ μέλλει ὀνόματα εἶναι ; ἀπόκριναι…
Plato, Cratylus