ῥιπτασμός
ῥιπτασμός, throwing
Found ῥιπτασμὸς with different accentuation.
ῥιπτασμὸς masculine nominative singular of ῥιπτασμός
ῥιπτ-ασμός, ὁ,
- throwing or tossing about, τῶν μελέων Hp. Acut. 54: abs., tossing about in bed, Id. Coac. 81, Plu. Cohib. 2.455b; ἄση λύπη μετὰ ῥιπτασμοῦ Stoic. 3.100.
ῥιπτασμός, οῦ (ὁ) agitation continuelle, Hpc. Acut. 393 ; fig. inquiétude ou agitation d’un malade, Hpc. Coac. 129 ; Plut. M. 455b.
Étym. ῥιπτάζω.
ῥιπτασμός, ὁ, das Hin- u. Herwerfen, u. intr., das sich Hin- u. Herwerfen, Unruhe im Liegen ; Hippocr.; καὶ διαβόησις, Plut. cohib.ira 5 ; übertr., innere Unruhe, Seelenangst, Sp.