accumbo
accumbo, to lay oneself down, lie beside
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Accumbunt in Logeion dictionaries.
Accumbunt Verb: present active indicative 3rd plural of accumbo
- I In gen. (so very rare): in via, Plaut. Most. 1, 4, 13 (325); of one swimming: summis in undis, Manil. 5, 429.—
- II In part.
- A To recline at table, in the manner in which the Romans (and finally even the Roman women, Val. Max. 2, 1, 2) reclined, after luxury and effeminacy had become prevalent. While they extended the lower part of the body upon the couch (triclinium, lectus triclinaris), they supported the upper part by the left arm upon a cushion (or upon the bosom of the one nearest; hence, in sinu accumbere, Liv. 39, 43; cf. ἀνακεῖσθαι = εἶναι ἐν τῷ κόλπῳ τινός, Ev. Ioh. 13, 23), the right hand only being used in taking food: hoc age, adcumbe, Plaut. Pers. 5, 1, 15 (767); so id. Most. 1, 3, 150 (306), etc.; Cic. Verr. 2, 5, 31; id. Mur. 35; Liv. 28, 18; c. acc.: mensam, Att. ap. Non. 415, 26; Lucil. Sat. 13; ib. 511, 16: cotidianis epulis in robore, Cic. Mur. 74: in convivio, id. Verr. 1, 66: in epulo, Cic. Vatin. 12: epulis, Verg. A. 1, 79; tecum, Plaut. Bacch. 5, 2, 75 (1194); absol., Cic. Deiot. 17.—Since three persons usually reclined upon such a couch (cf. Cic. Pis. 27), these expressions arose: in summo (or superiorem, also supra), medium and imum (or infra) adcumbere; and the series began on the left side, since they lay supported by the left arm. The whole arrangement is explained by the following figure: Among the three lecti, the lectus medius was the most honorable; and on each lectus, the locus medius was more honorable than the summus; and this had the preference to the imus or ultimus. The consul or other magistrate usually sat as imus of the lectus medius (fig. no. 6), in order that, by his position at the corner, he might be able, without trouble, to attend to any official business that might occur. The place no. 7 seems, for a similar reason, to have been taken by the host. See on this subject Salmas. Sol. p. 886; Smith's Antiq.; Becker's Gall. 3, p. 206 sq. (2d ed.); and Orell. excurs. ad Hor. S. 2, 8, 20. This statement explains the passages in Plaut. Pers. 5, 1, 14 (766); id. Most. 1, 1, 42 (42); id. Stich. 3, 2, 37 (490), etc.; Cic. Att. 1, 9; id. Fam. 9, 26; Sall. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 702; Hor. S. 2, 8, 20.—
- B In mal. part. (rarely), Plaut. Bacch. 5, 2, 73 (1192); Men. 3, 2, 11 (475); 5, 9, 82 (1142).
- 1. gaan liggen;
- 2. aan tafel (op een triclinium) gaan aanliggen, plaats nemen voor het eten [in epulo; epulis (dat.); in convivio alcis; alqm naast iem.];
- 3. (poët.) (alci) seksuele omgang hebben met, slapen met.
附肱。挨坐席。— epulis, vel mensae 坐席。
Suggest a Translation
See an image
- CVB-, to lay oneself down, lie beside: mecum, T.: cum suis, N.—Esp., to recline at table: in convivio:in epulo: epulis divūm, V.; absol: ut vir adcumberet nemo.
-
…, taedia dum miserae sint tibi luxuriae. Qualis Thesea iacuit cedente carina languida desertis Cnosia litoribus ; qualis et accubuit primo Cepheia somno libera iam duris cotibus Andromede ; nec minus assiduis Edonis fessa choreis qualis in herboso concidit Apidano…
Propertius, Elegies
-
…iussa capessere fas est. Tu mihi, quodcumque hoc regni, tu sceptra Iovemque concilias, tu das epulis accumbere divom, nimborumque facis tempestatumque potentem. Haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem impulit in latus ac venti…
Vergil, Aeneid
-
…, quo consilio aut qua mente feceris ut in epulo Q. Arri, familiaris mei, cum toga pulla accumberes quem umquam videris, quem audieris quo exemplo, quo more feceris dices supplicationes te illas non probasse. optime…
Cicero, in Vatinium
-
…, civitas ipsa respuit. neque tamen Lacedaemonii, auctores istius vitae atque orationis, qui cotidianis epulis in robore accumbunt, neque vero Cretes quorum nemo gustavit umquam cubans, melius quam Romani homines qui tempora voluptatis laborisque dispertiunt res…
Cicero, pro Murena
-
…, tamen quid potius faciam, prius quam me dormitum conferam, non reperio. audi reliqua infra Eutrapelum Cytheris accubuit. in eo igitur, inquis, convivio Cicero ille, quem aspectabant, cuius ob os Graii ora obvertebant…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…. m. interc. pr. aut in. post a. . CICERO PAETO S. D. accubueram hora nona, cum ad te harum exemplum in codicillis exaravi. dices ubi apud Volumnium Eutrapelum, et quidem…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…tanto ante vidissent. Eo autem omni sermone confecto, tantam in Crasso humanitatem fuisse, ut, cum lauti accubuissent, tolleretur omnis illa superioris tristitia sermonis eaque esset in homine iucunditas et tantus in loquendo lepos, ut dies…
Cicero, de Oratore
-
…. post h. viii in balneum. tum audivit de Mamurra, vultum non mutavit. unctus est, accubuit. ἐμετικὴν agebat. itaque et edit et bibit ἀδεῶς et iucunde, opipare sane et apparate nec id solum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…hic dies aestivos praetor populi Romani, custos defensorque provinciae, sic vixit ut muliebria cotidie convivia essent, vir accumberet nemo praeter ipsum et praetextatum filium etsi recte sine exceptione dixeram virum, cum isti essent, neminem fuisse .…
Cicero, in Verrem