Aemilianus
- relating to the Aemilian gens, Aemilian. Thus Scipio Africanus Minor, the son of Paulus Aemilius, was called Aemilianus, Vell. 1, 10; Flor. 2, 15.—In neutr. plur.: Aemĭlĭāna (sc. aedificia or loca), a place just out of Rome, not far from the Campus Martius, perh. thus named in honor of Scipio Aemilianus, Varr. R. R. 3, 2. There was also, in the seventh region of the city of Rome, an Aemilian street, Sext. Ruf. do Reg. Urb. Rom.; from
1. The son of L. Aemilius Paullus Macedonicus, was adopted by P. Cornelius Scipio, the son of P. Cornelius Scipio Africanus, and was thus called P. Cornelius Scipio Aemilianus Africanus. [Scipio.]
2. The governor of Pannonia and Moesia in the reign of Gallus. He is also called Aemilius; and on coins we find as his praenomen both Marcus and Caius. On one coin he is called C. Julius Aemilianus; but there is some doubt about the genuineness of the word Julius. (Eckhel, vii. p. 372.) He was born in Mauritania about A. D. 206. He defeated the barbarians who had invaded his province, and chased them as far as the Danube, A. D. 253. He distributed among his soldiers the booty he had gained, and was saluted emperor by them. He then marched into Italy, but Gallus, who had advanced to meet him, was slain at Interamna together with his son Volusianus by his own soldiers. Aemilianus was acknowledged by the senate, but was slain after a reign of three or four months by his soldiers near Spoletum, on the approach of Valerianus. According to other accounts he died a natural death. (Zosimus, 1.28, 29; Zonaras, 12.21, 22; Eutrop. 9.5; Aurel. Vict. de Caes. 31, Epit. 31.)
3. One of the thirty tyrants (A. D. 259-268) was compelled by the troops in Egypt to assume the purple. He took the surname of Alexander or Alexandrinus. Gallienus sent Theodotus against him, by whom he was taken and sent prisoner to Gallienus. Aemilianus was strangled in prison. (Trebell. Poll. Trig. Tyr. 22, Gallien. 4, 5.)
(who is also called Aemilius) lived in the fifth century after Christ, and is known as a physician, confessor, and martyr. In the reign of the Vandal King Hunneric (A. D. 477-484), during the Arian persecution in Africa, he was most cruelly put to death. The Romish church celebrates his memory on the sixth of December, the Greek church on the seventh. (Martyrol. Rom. ed. Baron.; Victor Vitensis, De Persecut. Vandal. 5.1, with Ruinart's notes, Paris. 8vo. 1694; Bzovius, Nomenclator Sanctorum Professione Medicorum.) [W.A.G]
(Αἰμιλίανος), a native of the town of Nicaea, and an epigrammatic poet. Nothing further is known about him. Three of his epigrams have been preserved. (Anthol. Graec. 7.623, 9.218, 756.) [C.P.M]
-
…manseris, te paucis annis ad maximas pecunias esse venturum. In hoc genere Fannius in annalibus suis Africanum hunc Aemilianum dicit fuisse ; egregium ; et Graeco eum verbo appellat εἴρωνα ; sed, uti ei ferunt ,…
Cicero, de Oratore
-
…enim magnas res bellicas gesserat et triumpho dignas, non erat tamen ei tribuendum quod nec L. Aemilio nec Aemiliano Scipioni nec superiori Africano nec Mario nec Pompeio, qui maiora bella gesserunt, sed quod silentio bellum civile confecerat…
Cicero, Philippicae
-
…intellegeret non eos ad rem rusticam, verum ad caedem ac pugnam comparari. brevi illo tempore Q. Cati Aemiliani, hominis honesti, quem vos nostis, duo homines occiderunt ; multa alia fecerunt ; passim vagabantur armati ,…
Cicero, pro Tullio
-
…vendita nec per manifestam donationem in quempiam translata moreretur, non nisi heredes eius in eam succederent, sicut frater Aemilianus in illos triginta solidos fratri Privato successit. Haec ergo ante praecavenda sunt ; si autem praecauta non fuerint ,…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…puerum amici sui Pollionis bucolico ludicro laudans et abstinens nominum sese quidem Corydonem, puerum uero Alexin uocat. sed Aemilianus, uir ultra Virgilianos opiliones et busequas rusticanus, agrestis quidem semper et barbarus, uerum longe austerior ut putat…
Apuleius, Apologia
-
…ante et prope Eurymedonta Pamphylium flumen Persarum populum delevit innumerum, coegitque gentem insolentia semper elatam obsecrare suppliciter pacem ; Aemilianum itidem Scipionem ut somniculosum aemulorum incusari malivolentia, cuius impetrabili vigilantia, obstinatae in perniciem Romae, duae potentissimae sunt…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…reliqua prioribus cederet. Haec, ut dico, tabulis ipsis docebo. fors fuat an ne sic quidem credat Aemilianus sola trecenta milia nummum scripta eorumque repetitionem filiis Pudentillae pacto datam. cape sis ipse tu manibus tuis tabulas istas…
Apuleius, Apologia
-
…tenebrae. sex hic continuis latent diebus, tandem stant trucis ad tribunal hostis fratres tergeminos tremunt catastae. iudex Aemilianus inminebat atrox, turbidus, insolens, profanus ; aras daemonicas coli iubebat. tu, qui doctor, ait…
Prudentius, Peristephanon Liber
-
…coheredem relictam grauiter et acerbe tulit, qui confestim te cum tuo luctu et maerore deseruit et ad Rufinum et Aemilianum de sinu tuo aufugit, qui t ibi plurimas postea contumelias dixit coram et adiuuante patruo fecit, qui nomen…
Apuleius, Apologia
-
…digne gestarem, quem so Crates ultro diuitiis abiectis appetiuit. so Crates, inquam, si quid credis, Aemiliane, uir domi inter Thebanos proceres diues et nobilis amore huius habitus, quem mihi obiectas, rem familiarem largam…
Apuleius, Apologia
The cognomen of P. Cornelius Scipio Africanus Minor, who was the son of L. Aemilius Paulus. See Scipio.