faveo
faveo, to be favorable, be well disposed, be inclined towards, favor, promote, befriend, countenance, protect
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Faveamus in Logeion dictionaries.
Faveamus Verb: present active subjunctive 1st plural of faveo
- I In gen.
- α With dat.: favere et cupere Helvetiis propter eam affinitatem (opp. odisse), Caes. B. G. 1, 18, 8: qui diligebant hunc, illi favebant, Cic. Rosc. Com. 10, 29; cf. favor, II.: ille (chorus) bonis faveatque et consilietur amice (= semper cum personis probis stet), Hor. A. P. 196: Romanis Juno coepit placata favere, Enn. ap. Serv. Verg. A. 1, 281 (Ann. v. 289 ed. Vahl.): tibi favemus, te tuā frui virtute cupimus, etc., Cic. Brut. 97, 331: rescripsi ... me ei fauturum, id. Att. 12, 49, 1: non multo plus patriae faveo quam tuae gloriae, id. Fam. 10, 19, 2: rei publicae, dignitati ac gloriae tuae, id. ib. 12, 7, 1: nostrae laudi dignitatique, id. ib. 1, 7, 8: huic meae voluntati, id. ib. 15, 4, 14; cf.: honori et dignitati, Caes. B. C. 1, 7, 1: sententiae, Cic. Tusc. 1, 23, 55: rebus Gallicis, Caes. B. G. 6, 7, 7: rebus Caesaris, id. B. C. 2, 18, 6: favere et plaudere ingeniis sepultis, Hor. Ep. 2, 1, 88: operi, Ov. M. 15, 367 et saep.: honoribus, Cic. Planc. 8, 20: huc coëamus ait ... Coëamus retulit Echo, et verbis favet ipsa suis, i.e. delights in, Ov. M. 3, 388: qui (galli) silentio noctis, ut ait Ennius, favent faucibus russis cantu, i.e. give rest to, indulge, Cic. Div. 2, 26, 57.—Pass. impers.: non modo non invidetur illi aetati, verum etiam favetur, Cic. Off. 2, 13, 45; so, favetur, id. de Or. 2, 51, 207; Quint. 5, 7, 31: huic Romae ita fautum est, ut, etc., Spartian. Pescenn. 2.—
- β Absol. (very rare; mostly poet. and in post-Aug. prose): maxime favet judex qui, etc., Quint. 3, 7, 25; cf.: judices, ut faveant, rogamus, id. 4, 1, 73: si favet alma Pales, Ov. F. 4, 722: assis, o Tegeaee, favens (= propitius), Verg. G. 1, 18: Phoebe, fave, Tib. 2, 5, 1: faveas, Cypria, id. 3, 3, 34; cf.: quisquis es, o faveas, Ov. M. 3, 613: vos, o, coetum, Tyrii, celebrate faventes, Verg. A. 1, 735: favente Marte, Tib. 1, 10, 30; cf.: faventibus diis, Suet. Galb. 10: et bonos et aequos et faventes vos habui dominos, id. Tib. 29.—
- γ With inf. (= cupere): matronae moeros complent spectare faventes, Enn. ap. Serv. Verg. G. 1, 18 (Ann. v. 376 ed. Vahl., but not in Ov. H. 6, 100, v. Loers. ad h. l.).—
- B Of inanim. subjects: (terra) altera frumentis favet, altera Baccho, densa magis Cereri, etc., is favorable, promotes, Verg. G. 2, 228: dum favet nox, Hor. C. 3, 4, 50: venti faventes (i. q. secundi, prosperi), favorable, Ov. M. 15, 49.
- II In partic.
- A In relig. lang., linguis, rarely linguā, ore, etc., to speak good words or to abstain from evil words (the Greek εὐφημεῖν); hence, to keep still, be silent: idcirco rebus divinis, quae publice fierent, ut FAVERENT LINGVIS imperabatur; inque feriis imperandis, ut LITIBVS ET IVRGIIS SE ABSTINERENT, Cic. Div. 1, 45, 102; cf.: faventia bonam ominationem significat. Nam praecones clamantes populum sacrificiis FAVERE jubebant. Favere enim est bona fari: at veteres poëtae pro silere usi sunt favere, Paul. ex Fest. s. v. faventia. p. 88, 6 Müll.: vidimus certis precationibus custodem praeponi, qui faveri linguis jubeat, Plin. 28, 2, 3, § 11; Cic. Div. 2, 40, 83: prospera lux oritur: linguis animisque favete; Nunc dicenda bono sunt bona verba die, Ov. F. 1, 71; cf.: dicamus bona verba, venit natalis, ad aras. Quisquis ades, linguā vir mulierque fave, Tib. 2, 2, 2: en deus est, deus est! linguis animisque favete, quisquis ades! dixit ... Quisquis adest, jussum veneratur numen, et omnes Verba sacerdotis referunt geminata, Ov. M. 15, 677 sq.: contecti gladiis sub scutis ore faventes (= tacentes), Enn. ap. Phil. Verg. G. 4, 230 (Ann. v. 415 ed. Vahl.); cf.: ore favete omnes et cingite tempora ramis, Verg. A. 5, 71: odi profanum vulgus et arceo. Favete linguis, Hor. C. 3, 1, 2: quoties mentio sacra litterarum intervenerit, favete linguis, Sen. Vit. Beat. 26 fin.: sacra facit vates? sint ora faventia sacris, Prop. 4 (5), 6, 1; cf.: concipiamque bonas ore favente preces, Ov. Tr. 3, 13, 18: linguā favens assit (diei natali), longorum oblita malorum, id. ib. 5, 5, 5; Juv. 12, 83; cf.: mente favete pari, etc., Sil. 15, 295.—Absol.: favete (= tacete), adeste aequo animo et rem cognoscite, Ter. And. 24.—
- B To applaud: quo clamor vocat et turba faventium, etc., Hor. C. 3, 24, 46; cf.: tum clamore, qualis ex insperato faventium solet, Romani adjuvant militem suum (Horatium), Liv. 1, 25, 9: infensus turbae faventi adversus studium suum, Suet. Calig. 30; Plin. Ep. 9, 6, 2: tu Veneri dominae plaude favente manu, Ov. A. A. 1, 148.
II) insbes.: 1) mit dem Munde, mit Herz u. Mund einer Handlung sich hingeben, dah. still sein, schweigen, quisquis ades, linguā, vir mulierque, fave! Tibull.: favete linguis! hütet eure Zungen, Hor.: ore favete omnes, Verg.: linguis animisque od. animis linguisque favete! Ov.: mente favete pari atque aures advertite vestras, Sil. – absol., favete, adeste aequo animo et rem cognoscite, Ter.: celebrate faventes, Verg.
2) Beifall klatschen, Beifall spenden, bes. v. Zuschauern, m. Dat., alci, Liv. u.a.: equo, Ov.: panno, Plin. ep. – absol., turba faventium, Hor.: clamor, qualis ex insperato faventium (esse) solet, Liv.
- 1. welgezind, genadig, gunstig gezind zijn, begunstigen, steunen (m. dat.) [nobilitati; alcis gloriae; rebus Gallorum; precibus alcis]; ➤ si tibi dei favent (Catull.); tu modo nascenti puero casta fave Lucina (Verg.) de geboorte v.h. kind; (m. dat. en ut) favetis illi ut mutet servitutem;
- 2. zich wijden aan, zich geven aan [operi];
- 3. (poët.) (bij relig. handelingen) eerbiedig zwijgen (ore, linguā of linguis) [linguis animisque zich onthouden van slechte woorden en gedachten];
- 4. bewonderen, sympathiseren met; ➤ turba faventium; tu Veneri dominae plaude favente manu;
- 5. gunstig zijn voor; ➤ venti faventes gunstige; tellus favet Baccho is geschikt voor wijnbouw.
護。向。助。— linguis (dat.) 祭獻時不言語。— vapulanti 悦見鞭人。— dolori suo 存悶。
Suggest a Translation
See an image
- FAV-, to be favorable, be well disposed, be inclined towards, favor, promote, befriend, countenance, protect: illi virgini, like, T.: Helvetiis, Cs.: favisse me tibi fateor: honori, Cs.: sententiae: Catilinae inceptis, S.: (galli) favent faucibus russis cantu, i. e. indulge, Enn. ap. C.: hac pro parte, i. e. be concerned for, O.: illi aetati favetur: iudex qui favet, is partial: si favet alma Pales, O.: Favete, listen kindly, T.: o faveas, O.: adscribi factis tuis se favet, i. e. desires, O.—To be favorable, be propitious: (terra) Altera frumentis favet, promotes, V.: Dum favet nox, H.: ventis faventibus, O.: auspicium favens, O.—With linguis, to abstain from ill-omened speech, keep still, be silent: ut faverent linguis imperabatur: En deus est! linguis animisque favete, O.; cf. Ore favete omnes et cingite tempora ramis, V.: lingua favens adsit (diei natali), O.: favete adeste aequo animo (i. e. tacete), T.
-
…, quam multos qui propter stultitiam non putarent, quam multos qui etiam defenderent, quam multos qui propter improbitatem faverent ac si illo sublato depelli a vobis omne periculum iudicarem, iam pridem ego L. Catilinam non modo invidiae…
Cicero, in Catilinam
-
…conlocasse ; ipsum ex Helvetiis uxorem habere, sororem ex matre et propinquas suas nuptum in alias civitates conlocasse. Favere et cupere Helvetiis propter eam adfinitatem, odisse etiam suo nomine Caesarem et Romanos, quod eorum adventu potentia eius…
Julius Caesar, Gallic War
-
…magis dominationis spes hortabatur quam inopia aut alia necessitudo. Ceterum iuventus pleraque, sed maxume nobilium, Catilinae inceptis favebat ; quibus in otio vel magnifice vel molliter vivere copia erat, incerta pro certis, bellum quam pacem malebant…
Sallust, Catilina
-
…retractus erat Cn. Terentio senatori traduntur. Interea plebs coniuratione patefacta, quae primo cupida rerum novarum nimis bello favebat, mutata mente Catilinae consilia exsecrari, Ciceronem ad caelum tollere, veluti ex servitute erepta gaudium atque laetitiam agitabat…
Sallust, Catilina
-
…. Hic me dolor tangit, haec cura sollicitat et hunc mecum socium eiusdem et amoris et iudici. Tibi favemus, te tua frui virtute cupimus, tibi optamus eam rem publicam in qua duorum generum am plissimorum renovare memoriam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…suffragata sint. sic enim conferamus. est tuum nomen utraque familia consulare. num dubitas igitur quin omnes qui favent nobilitati, qui id putant esse pulcherrimum, qui imaginibus, qui nominibus vestris ducuntur, te aedilem fecerint equidem…
Cicero, pro Plancio
-
…a te accepi epistulas. respondebo igitur priori prius. adsentior tibi ut nec duces simus nec agmen cogamus, faveamus tamen. orationem tibi misi. eius custodiendae et proferendae arbitrium tuum. sed quando illum diem cum tu edendam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…; lumen ; ingeni ac litterarum verum etiam naturae atque virtutis ut domus, quae huius adulescentiae prima favit, eadem esset familiarissima senectuti. erat temporibus illis iucundus Q. Metello illi Numidico et eius Pio filio ,…
Cicero, pro Archia
-
…praeclaris operibus laetari ; quamquam est incredibilis hominum perversitas graviore enim verbo uti non libet, qui nos, quos favendo in communi causa retinere potuerunt, invidendo abalienarunt ; quorum malevolentissimis obtrectationibus nos scito de vetere illa nostra diuturnaque sententia…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…intuentis, unde aliqua fori pars aspici potest, et huius exitum iudici exspectantis videtis, non cum virtuti Milonis favet, tum de se, de liberis suis, de patria, de fortunis hodierno die decertari putat. unum…
Cicero, pro Milone