Hortinus Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 LaNe Hortīnus, a, um, adj., v. Hortanum. Hortīnus, a, um, s. Horta. Hortīnus, a, um, dʼHorta ou Hortanum : Virg. En. 7, 716. Hortīnus, a, um (Verg.) van de stad Horta (in Z.-Etrurië), nu Orte; [classes].