hortatrix
hortātrix, īcis, f. [hortator],
- she that incites, encourages, or exhorts: blanda hortatrix voluptas, Pac. Trag. Fragm. v. 195 Rib.: gloria hortatrix animosi leti, Stat. Th. 9, 717: illa velut hortatrix manus, Quint. 11, 3, 103.
hortātrīx, trīcis, f. (Femin. zu hortator), die Aufmuntererin, Ermuntererin, blanda h. voluptas, Pacuv. tr. 195: h. animosi gloria leti, Stat. Theb. 9, 717: illa supra umeri altitudinem elata velut h. manus, ermahnende Hand, Quint. 11. 3, 103: absol., Augustin. serm. 301, 1.
hortātrīx, īcis, f. de hortator : Quint. 11, 3, 103 ; Stat. Th. 9, 717.