Mercurius
Mercurius, Mercury, the messenger of the gods, the god of dexterity and of eloquence, of traders and thieves
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Mercuriusque in Logeion dictionaries.
Mercuriusque Proper-name noun: masculine nominative singular of Mercurius
- Mercury, the son of Jupiter and Maia, the messenger of the gods; as a herald, the god of dexterity; in speaking, of eloquence; the bestower of prosperity; the god of traders and thieves; the presider over roads, and conductor of departed souls to the Lower World: Mercurius a mercibus est dictus. Hunc etenim negotiorum omnium aestimabant esse deum, Paul. ex Fest. p. 124 Müll.; Cic. N. D. 3, 22 sq.; id. Verr. 2, 5, 72, § 185; id. Arat. 277; Caes. B. G. 6, 17; Verg. A. 4, 222; Hor. C. 1, 10, 1; Ov. F. 5, 663 sqq.: stella Mercurii, the planet Mercury: infra hanc autem stella Mercurii est, ea στίλβων appellatur a Graecis, Cic. N. D. 2, 20, 54; so, stella Mercurii, id. Univ. 9; also simply Mercurius, id. Rep. 6, 17, 17: dies Mercurii or Mercuris, Wednesday, Inscr. Murat. 402, 7.—Appel. gen. plur.: Mercuriorum, Tert. Spect. 1, 11 fin.—
- B Transf., the withers of draught-cattle, between the neck and the back (post-class.), Veg. Vet. 2, 59; 4, 3.—
- II In partic.
- A Aqua Mercurii, a fountain in the via Appia, Ov. F. 5, 673.—
- B Tumulus Mercurii, near Carthago nova, Liv. 26, 44.—
- C Promontorium Mercurii, in Africa, in Zeugitana, near Carthage, now Capo Bon, Liv. 29, 27; Plin. 3, 8, 14, § 87.
caduceum, virga Mercuri
~ium,Woden
~ius ‥ ab antiquis gentibus sextus deus esse dicebatur
sagittas ‥ quas ~ius arte prestigii quam ipse invenerat factus invisibilis furtim surripuerat
~ius ‥ dictus est deus mercatorum et deus furtorum
~ius deus furum et ipse fur esse dicitur, quia mercatores, quorum deus esse describitur, perjuriis suis ‥ homines decipientes parum distant a furibus
dicitur ‥ ~ius quasi mentis currus
~ius est significator scripture et scriptorum et profunditatis scientiarum ‥ sive dulcedinis locutionis et lingue
~ius secundus Jovis filius esse sermonis et eloquencie deus asseritur
classis Philippi Hispaniarum regis ‥ a Carolo Howardo archithalasso ‥ victa, profligata, et maria omnia circum dijecta est; adeo ut ~ius ipse Gallo-belgicus (quamvis Anglicanae laudis satis invidus) victoriam tamen hanc non dubitavit mirabilem appellare
in acervo ~ii. consuetudinem habebant ambulantes in via ubi sepultus est ~ius lapidem jactare in acervum ipsius unusquisque pro honore ejus
juxta sapientis regis dictum, sicut lapis est in acervo ~ii
quot lapides mittitis in acervum ~ii his diebus!
~ius perpetuo circa solem discurrendo, quasi inexhausta sapientiae luce radiari putabatur
pro Venere autem et ~io sic: per argumentum suum examinatum in latitudinem primam intrabitur
~ius ‥ talis est, qualem vicini planete permiserint, cum et ipse convertibilis nature sit potentioribusque cohereat
~us sextus in ordine planetarum
cum alie stelle tarde recurrant ad ortus suos, ~ius octavo decimo die in ortu suo invenitur
mercoris die
die ~ii(v. 1
quatuor dies ~ii in quatuor legitimis jejuniis servis omnibus indulti sunt(
treugam ‥ a dicto die Jovis usque ad diem ~ii tunc proximum sequentem eodem die incluso ‥ duximus prorogandum
die ~ii proximo post festum
monachus prioratus Sancti Jacobi omni die deberet in dicta capella tamen non celebrat nisi per Dominicam, ~ium, et Venerem in septimana
sermo generalis. ~ii cinerum
~ea, A.cme [r ]worht
fit de ~io, i. argento vi[vo ]
rerum natura omnium liquabilium genera naturaliter operata est ex ~io vel argento vivo
quum cibantur corpora ~ia et sublimatur ab eis
in quibus terris oportet figere duos ~ios, sc. album in terra alba, et rubeum in rubea
quyksylver , argentum vivum, marcurius
a Roman divinity of commerce and gain, probably one of the dii lucrii. The character of the god is clear from his name, which is connected with merx and mercari. (Paul. Diac. p. 124, ed. Müller; Schol. ad Pers. Sat. 5.112.) A temple was built to him as early as B. C. 495 (Liv. 2.21, 27; Ov. Fast. 5.669), near the Circus Maximus (P. Vict. Reg. Urb. xi.); and an altar of the god existed near the Porta Capena, by the side of a well; and in later times a temple seems to have been built on the same spot. (Ov. Fast. 5.673; P. Vict. Reg. Urb. i.) Under the name of the ill-willed (malevolus), he had a statue in what was called the vices sobrius, or the sober street, in which no shops were allowed to be kept, and milk was offered to him there instead of wine. (Fest. pp. 161, 297, ed. Miller.) This statue had a purse in its hand, to indicate his functions. (Schol. ad Pers. l.c.) His festival was celebrated on the 25th of May, and chiefly by merchants, who also visited the well near the Porta Capena, to which magic powers were ascribed; and with water from that well they used to sprinkle themselves and their merchandise, that they might be purified, and yield a large profit. (Ov. Fast. v. 670 &c.; Fest. p. 148, ed. Müller.)
The Romans of later times identified Mercurius, the patron of merchants and tradespeople, with the Greek Hermes, and transferred all the attributes and myths of the latter to the former (Hor. Carm. 1.10), although the Fetiales never recognised the identity; and instead of the caduceus used a sacred branch as the emblem of peace. The resemblance between Mercurius and Hermes is indeed very slight; and their identification is a proof of the thoughtless manner in which the Romans acted in this respect. [Comp. Hermes.] [L.S]
(Μερκούριος Μόναχος), the reputed author of a short treatise (or fragment) on the Pulse, published at Naples, in Greek and Latin, with notes and a long intro. duction, by Salvator Cyrillus, 8vo. 1812. It does not seem to be derived from Greek sources, and nothing is known respecting the writer. Some suppose him to have been a monk, who lived in the south of Italy, about the tenth century; but Sprengel, in the last edition of his Gesch. der Arzneikunde (ii. p. 560, quoted by Choulant in his Handb. der Bücherkunde für die Aeltere Medicin) conjectures that he lived in the thirteenth century, and derived his opinions from some one who had travelled in the East,--perhaps Carpini. Cardinal Mai, however, in the preface to the fourth volume of his collection Classicor. Auctor. e Vatican. Codicib. Editor. (p. xii. &c.) affirms, apparently from actual inspection of some manuscripts containing the work, that it does not belong to Mercurius at all, but to a person called Abitianus. The writer has no means of deciding whether this assertion is correct, but it agrees well enough with the proof arising from internal evidence that the work is derived from Oriental sources, for this Abitianus must be no other than the celebrated Arabic physician Abúi )Alí Ibn Síná, commonly called Avicenna. [Abitianus.] [W.A.G]
[Hermes Trismegistus.]
- merx, Mercury, the messenger of the gods, the god of dexterity and of eloquence, of traders and thieves, Cs., C., V., H., O.— The planet Mercury, C.
-
…auditor et discipulus Platonis, visam esse videre in somnis simulacra deorum, quae ipsa domi consecravisset ; ex eis Mercurium e patera, quam dextera manu teneret, sanguinem visum esse fundere ; qui cum terram attigisset, refervescere videretur…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…apud Segestanos consecratum, semel ipsorum religione, iterum P. Africani victoria, tollendum asportandumque curavit ; teque, Mercuri, quem Verres in domo et in privata aliqua palaestra posuit, P. Africanus in urbe sociorum et in…
Cicero, in Verrem
-
…te praetore alligabantur, eius religione te his iudicibus vinctum adstrictumque dedamus. ac primo, iudices, hoc signum Mercuri dicebat iste Tyndaritanos M. Marcello huic Aesernino vendidisse, atque hoc sua causa etiam M. Marcellum ipsum sperabat…
Cicero, in Verrem
-
…, tanta magnitudine, ut cuncta sua luce lustret et compleat. Hunc ut comites consequuntur Veneris alter, alter Mercurii cursus, in infimoque orbe luna radiis solis accensa convertitur. Infra autem iam nihil est nisi mortale et caducum…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ingenio verum etiam artificio quodam singulari. Vnum hoc crimen videtur esse et a me pro uno ponitur, de Mercurio Tyndaritano ; plura sunt, sed ea quo pacto distinguere ac separare possim nescio. est pecuniarum captarum, quod…
Cicero, in Verrem
-
…enim deduxi testis et eas litteras deportavi ut de istius facto dubium esse nemini possit. publicae litterae sunt deportatum Mercurium esse Messanam sumptu publico ; dicunt quanti ; praefuisse huic negotio publice legatum poleam. quid is ubi est praesto…
Cicero, in Verrem
-
…vocatur. Aesculapiorum primus Apollinis, quem Arcades colunt, qui specillum invenisse primusque volnus dicitur obligavisse, secundus secundi Mercuri frater is fulmine percussus dicitur humatus esse Cynosuris ; tertius Arsippi et Arsinoae, qui primus purgationem alvi dentisque evolsionem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…quattuor et viginti mensibus sex ut opinor diebus minus eundem lustrat orbem quem duae superiores. Infra hanc autem stella Mercuri est ea Στίλβων appellatur a Graecis, quae anno fere vertenti signiferum lustrat orbem neque a sole longius umquam unius…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. Venus prima Caelo et Die nata, cuius Eli delubrum vidimus, altera spuma procreata, ex qua et Mercurio Cupidinem secundum natum accepimus, tertia Iove nata et Diona, quae nupsit Volcano, sed ex ea et Marte…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…Erebo et Nocte natos ferunt. aut igitur haec monstra probanda sunt aut prima illa tollenda. Quid Apollinem Volcanum Mercurium ceteros deos esse dices, de Hercule Aesculapio Libero Castore Polluce dubitabis at hi quidem coluntur aeque atque illi ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
See Hermes.