sollicitatio
sollicitatio, a vexing, vexation, anxiety
sollĭcĭtātĭo (sōlĭc-), ōnis, f. [sollicito].
- Vexation, anxiety: nuptiarum, i. e. on account of, Ter. And. 261.—
- II An inciting, instigating, instigation (good prose): omnium, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 2: Allobrogum, Cic. Cat. 3, 9, 22: Diogenis, id. Clu. 19, 53.—Plur.: sollicitationibus expugnari, seductions, allurements, Sen. Contr. 2, 15 med.: sollicitationibus periclitari, to find by trial, Caes. B. G. 2, 8 (dub.).
sollicitātio, ōnis, f. (sollicito), I) die Bekümmernis, nuptiarum (wegen der usw.), Ter. Andr. 261. – – II) die Aufwiegelung, Aufhetzung, Verführung, auch im Plur., Cic., Sen. rhet. u.a.
expulsaque a vobis ~one venenosi et deceptibilis hostis(
morosius esset enarrare, quot et quantis et quibus ~onibus et machinamentis exsilium et proscriptionem nostram ‥ jam protelavit in annum quintum
episcopi antea a nobis excommunicati fuerant, et non nisi prestito juramento, cum vos multis ~onibus interpellassent, absolvi meruerunt
importunitate quadam seu ut verius dicamus Ybernica ~one
sollĭcĭtātĭō, (14) ōnis, f. (sollicito), ¶ 1 souci : Ter. Andr. 261 ¶ 2 sollicitation, instigation : Cic. Cat. 3, 14 ; Clu. 191.
- 1. (Ter.) onrust [nuptiarum wegens de bruiloft];
- 2. het opruien, ophitsen, ook plur.
Dominus cardinalis...... erit liber, quictus, immunis et exemptus a prædictorum processuum... deductione et Sollicitatione.Vide in Sollicitare.
sollicitātiō ōnis, f
- sollicito, a vexing, vexation, anxiety: nuptiarum, i. e. on account of, T.— An inciting, instigating, instigation: Allobrogum: servorum promissis.