sollicitator
sollĭcĭtātor (sōlic-), ōris, m. [sollicito],
- a tempter, seducer (post-Aug.): alienarum nuptiarum, Dig. 47, 11, 1; 11, 3, 14 fin.; Sen. Contr. 2, 15 med.: servi, Dig. 11, 3, 11; 11, 3, 14.
sollicitātor, ōris, m. (sollicito), I) der Reizer zur Wollust, der Verführer, alienarum nuptiarum (fremder Frauen), ICt.: so auch absol. bei Sen. contr. 2, 15, 3. – II) der Verführer, servi, ICt.
favoris auceps, gratie ~or incestus
~orem puellarum et impudicum instruens amatorem
~or collegii in curiis domini regis(
Willelmus de consilio suo attorn' necnon solicitator
comparuit coram me ‥ magister Jacobus Cottis ‥ procurator et solicitator dicte cause
solicitator curiae augmentationum revencionum coronae domini regis
Sixtus ‥ nova collegia solicitatorum adstipulatorumque instituit
attornatus solicitator ‥ domine regine generalis
licenciam dedimus ‥ Thome Bromley armigero solicitatori nostro generali
Richardus Riche, ~or regius generalis
sollĭcĭtātŏr, ōris, m. (sollicito), séducteur : Sen. Rhet. Contr. 2, 15, 3.
Fidelibus nostris capitaneis, belliducibus, levatoribusque et Sollicitatoribus præsentis exercitus nostri, etc. Solliciteur,Testamenti curator, Testam. Cathar. de Burg. ann. 1425. ex Cod. reg. 9484. 2. fol. 586. v° :
Item voulons et ordonnons nos Solliciteurs envers nostredit nepveu pour lui prier, requérir et solliciter de faire les payemens et accomplir ce présent testament.