volvo
volvo, to cause to revolve, roll, turn about, turn round
BWL
the river rolled great rocks under the waves
he was pondering many things with himself
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Volvitur in Logeion dictionaries.
Volvitur Verb: present passive indicative 3rd singular of volvo
- I Lit.
- A In gen.: (amnis) volvit sub undis Grandia saxa, Lucr. 1, 288; Verg. A. 11, 529; Ov. Ib. 173: flumen lapides volvens, Hor. C. 3, 29, 38: beluas cum fluctibus (procellae), Plin. 9, 3, 2, § 5: vortices (flumen), Hor. C. 2, 9, 22: fumum caligine (ventus), Lucr. 6, 691: oculos huc illuc, Verg. A. 4, 363: oculos per singula, id. ib. 8, 618: filum, Varr. L. L. 5, § 114 Müll. volvendi sunt libri, to unroll, i.e. open, Cic. Brut. 87, 298: Tyrrhena carmina retro, Lucr. 6, 381 (hence, volumen, in the signif. of roll, book, volume, v. h. v. I.): semineces volvit multos, rolls in the dust, fells to the ground, Verg. A. 12, 329 et saep.—
- B In partic.
- 1 To roll up or together, form by rolling: pilas, Plin. 30, 11, 30, § 99; cf.: qui terga dederant, conversi in hostem volventesque orbem, etc., forming a circle, Liv. 22, 29, 5: jam orbem volventes suos increpans, id. 4, 28, 3.—
- 2 To breathe, exhale, etc. (poet.): vitalis aëris auras Volvere in ore, Lucr. 6, 1225: (equus) Collectumque fremens volvit sub naribus ignem, Verg. G. 3, 85.—
- 3 Mid., to turn or roll itself round about, to turn or roll along: nobis caenum teterrima quom sit Spurcities, eadem subus haec jucunda videtur, Insatiabiliter toti ut volvantur ibidem, Lucr. 6, 978: ille (anguis) inter vestes et levia pectora lapsus Volvitur, Verg. A. 7, 349: cylindrum volvi et versari turbinem putant, Cic. Fat. 18, 42: illi qui volvuntur stellarum cursus sempiterni, id. Rep. 6, 17, 17: excussus curru moribundus volvitur arvis, rolls, Verg. A. 10, 590: volvi humi, id. ib. 11, 640: volvitur Euryalus leto, id. ib. 9, 433: lacrimae volvuntur inanes, roll, flow, id. ib. 4, 449.— Part.: volventia plaustra, Verg. G. 1, 163.—
- II Trop., to roll, roll along, roll off or onwards, etc.
- A In gen.: volvere curarum tristes in pectore fluctus, Lucr. 6, 34: magnos fluctus irarum, id. 6, 74: ingentes iras in pectore, Liv. 35, 18, 6: tot volvere casus Insignem pietate virum, i.e. to undergo so many misfortunes, Verg. A. 1, 9; cf.: satis diu saxum hoc volvo, Ter. Eun. 1085: (lunam) celerem pronos Volvere menses, in rolling on, Hor. C. 4, 6, 40; cf.: volvendis mensibus, Verg. A. 1, 269: has omnis (animas) ubi mille rotam volvere per annos, i.e. completed the cycle, id. ib. 6, 748; and neutr.: volventibus annis, with revolving years, after the lapse of years, id. ib. 1, 234; cf.: volventia lustra, Lucr. 5, 928: volvens annus, Ov. M. 5, 565: sic fata deum rex Sortitur volvitque vices, fixes the series of revolving events, Verg. A. 3, 376; cf.: sic volvere Parcas, id. ib. 1, 22: M. Pontidius celeriter sane verba volvens, rolling off, Cic. Brut. 70, 246: sententias facile verbis, id. ib. 81, 280 longissima est complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest, id. de Or. 3, 47, 182: ne verba traic amus aperte, quo melius aut cadat aut volvatur oratio, be rounded, form periods, id. Or. 69, 229.—
- B In partic., to turn over or revolve in the mind; to ponder, meditate, or reflect upon, consider (cf. verso): multa cum animo suo volvebat, Sall. J. 6, 2; 108, 3: multa secum, id. C. 32, 1; id. J. 113, 1; Liv. 26, 7, 3: immensa omnia animo, id. 2, 49, 5; Tac. H. 1, 30; Suet. Vesp. 5: bellum in animo, Liv. 42, 5, 1: in pectore, id. 35, 18, 6: has inanium rerum inanes ipsas volventes cogitationes, id. 6, 28, 7; 34, 60, 2; 32, 20, 2; Curt. 10, 5, 15: incerta consilia, id. 10, 8, 7; 5, 9, 3: bellum adversus nos, Tac. A. 3, 38: Fauni sub pectore sortem, Verg. A. 7, 254: haec illis volventibus tandem vicit fortuna reipublicae, Sall. C. 41, 3: subinde hoc in animo volve, Sen. Ep. 13, 13: secretas cogitationes intra se, Curt. 10, 8, 9: adeo ut plerumque intra me ipsum volvam, Tac. A. 14, 53: regna tecum volvis, Val. Max. 7, 2, ext. 1: mente aliquid, Lact. Epit. 60, 13.
B) insbes.: 1) einen Faden von der Spindel haspeln, ihn abspulen, volvere filum, Varro LL. 5, 114. – 2) eine Schriftrolle (volumen) von ihrem Stabe abrollen, aufrollen u. lesen, Tyrrhena carmina retro, Lucr.: libros Catonis, Cic. – 3) fortrollen, rollend mit fortnehmen, flumen pecus et domos volvens unā, Hor.: volvens aliena vitellus, Hor. – 4) meton., rollend, wälzend bilden, auch wir rollen, wälzen, pilas, wölgern, Plin.: als milit. t.t., orbem, einen Kreis aufrollen, schließen, nach allen Seiten Front machen, Liv.: in spatio exiguo turmas, Liv. – errorem per tortuosi amnis sinus flexusque, im Zickzack umherirren (vgl. κυκλοῦν), Liv.
II) übtr.: A) im allg.: a) übh.: vita populi Romani per incerta maris et tempestatum cotidie volvitur, ist täglich das unsichere Spiel der Meereswogen u. Stürme, Tac. ann. 3, 54. – b) v. Redner, dem die Worte gleichmäßig u. ohne Anstoß von den Lippen rollen (vgl. volubilis), celeriter verba, nur so dahinrollen, Cic.: sententias facile verbis, Cic.: longissima est complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest, Cic. – medial, quo melius cadat aut volvatur oratio, gleichmäßig dahinrolle, Cic. – c) eine Zeit od. die Dinge in der Zeit den Kreislauf durchlaufen lassen, umrollen lassen, umrollen, quo cursu properat saecula volvere astrorum dominus, Sen. poët.: pronos v. menses (von der Mondgöttin), Hor.: multa vivendo vitalia saecula, Lucr.: u.v. Baume, multa virum volvens durando saecula vincit, Verg. – tot casus, umrollen lassen = bestehen, erleben, Verg. – u. medial, v. der Zeit u. den Ereignissen in der Zeit selbst, umrollen, in se sua per vestigia volvitur annus, Verg.: ut idem in singulos annos orbis (Kreislauf der Dinge) volveretur, Liv.: u. so Partiz. volvens refl., umrollend, volventia lustra, Lucr. 5, 928 (931): volvens annus, Ov. met. 5, 565: volventes anni, Eumen. pan. Constant. Caes. 3, 1: volventibus annis, im Umrollen (Verlaufe) der Jahre, Verg. Aen. 1, 234. Val. Flacc. 1, 505. Claud. Mamert. genethl. Maxim. 2, 3: u. volvendis mensibus, in umrollenden Monden, Verg. Aen. 1, 269. – d) ein Schicksal, eine Schicksalsbestimmung gleichs. aus der Schicksalsurne rollen lassen = verhängen, bestimmen (v. Zeus, Schicksal u. den Parzen), volvit vices (v. Zeus), Verg.: sic volvere Parcas (audierat), Verg.: sic numina fatis volvimur, et nullo Lachesis discrimine saevit, Claud.: mihi in incerto iudicium est, fatone res mortalium et necessitate immutabili an forte volvantur, Tac.: eludant videlicet, quibus forte temere humana negotia volvi agique persuasum est, Curt.
B) insbes.: 1) im Inneren hin und her wälzen, umherrollen, a) im Herzen Leidenschaften umherwogen lassen, sich mit ihnen tragen, sie hegen, curarum tristes in pectore fluctus, Lucr.: varias pectore curas, Lucan.: magnos fluctus irarum, Lucr.: fluctus irarum sub pectore, Verg.: scire ingentes iam diu iras eum in pectore volvere, ihm im Herzen (im Inneren) kochen, Liv. – b) einen Gedanken, eine Vorstellung, ein Vorhaben im Herzen, im Geiste hin u. her bewegen = sich mit etw. beschäftigen, etw. in Erwägung ziehen, erwägen, auch überdenken, überlegen, auf etwas hin und her denken, hin und her sinnen (vgl. das homer. ὁρ μαίνειν mit und ohne κατὰ φρένα, ἐνὶ φρεσὶ, κατὰ od. ἀνὰ θυμόν), has inanium rerum ipsas volventes inanes cogitationes, Liv.: v. secretas cogitationes intra se, Curt.: Fauni sortem sub pectore, Verg.: cuncta in ordine animo, Plaut.: multa animo suo od. secum, Sall.: bellum in animo, Liv.: bellum adversus nos, Tac. – 2) = revolvere, Geschehenes gleichs. vor seinen Gedanken wieder aufrollen, sich wieder vor die Seele führen, wieder überdenken, veterum monumenta virorum, Verg.: longius et v olvens fatorum arcana movebo, Verg. – ➳ Parag. Infin. volvier, Acc. tr. 395 R2. Lucr. 5, 714.
I rouler, ¶ 1 faire rouler : amnis volvit saxa Lucr. 1, 288, le fleuve roule des pierres, cf. Virg. En. 11, 529 ; Hor. O. 3, 29, 38 ; Plin. 9, 5 ; (ventus) crassa volvit caligine fumum Lucr. 6, 691, (le vent) roule la fumée en nuées épaisses || oculos huc illuc Virg. En. 4, 363, rouler ses yeux çà et là ¶ 2 former en roulant : vortices Hor. O. 2, 9, 22, rouler des eaux tourbillonnantes ; pilas Plin. 30, 99, former des pelotes ; orbem Liv. 22, 29, 5, former un cercle ¶ 3 faire rouler à terre des ennemis : Virg. En. 12, 329 ¶ 4 faire rouler un manuscrit autour de son bâton = le dérouler, le lire : volvendi sunt libri... Cic. Br. 298, il faut lire les ouvrages ¶ 5 projeter en tourbillons, exhaler : collectum volvit sub naribus ignem Virg. G. 3, 85, il lance sous ses naseaux le feu amassé dans sa poitrine [= le souffle embrasé] ¶ 6 faire aller et venir : vitalis aëris auras volvere in ore Lucr. 6, 1225, faire aller et venir dans la bouche les souffles vivifiants de lʼair ¶ 7 [pass. à sens réfl.] a) se rouler, se vautrer : Lucr. 6, 978 [en parl. du porc] ; b) [en parl. dʼun serpent] se rouler, se glisser en ondulant : Virg. En. 7, 349 ; c) rouler : cylindrus volvitur et versatur turbo Cic. Fato 42, le cylindre roule et le sabot tourne ; d) [en parl. dʼun h. frappé à mort] : arvis, humi volvi Virg. En. 10, 590 ; 11, 640, rouler à terre ; leto Virg. En. 9, 433, rouler sans vie ; e) lacrimæ volvuntur inanes Virg. En. 4, 449, de ses yeux roulent des larmes vaines ¶ 8 volvens intr. : volventia plaustra Virg. G. 1, 163, les chariots roulant.
II [fig.] ¶ 1 curarum tristes in pectore fluctus Lucr. 6, 34, rouler, remuer dans son cœur les flots amers des soucis, cf. Lucr. 6, 74 ; ingenies iras in pectore Liv. 35, 18, 6, rouler, nourrir dans son cœur de violents ressentiments ¶ 2 (luna) volvit menses Hor. O. 4, 6, 40, (la lune) fait rouler, déroule les mois ; fata deum rex sortitur volvitque vices Virg. En. 3, 376, le roi des dieux règle les destinées et déroule la succession des événements [= fixe lʼordre suivant lequel ils se déroulent] ; sic volvere Parcas Virg. En. 1, 22, [elle avait appris] que tels étaient les événements déroulés par les Parques || [poét.] tot volvere casus Virg. En. 1, 9, parcourir un tel cycle de malheurs || accomplir en roulant : rotam Virg. En. 6, 748, parcourir un cercle, achever un cycle dʼépreuves ; ut idem in singulos annos orbis volveretur Liv. 3, 10, 8, pour que chaque année ramenât le même cercle dʼévénements ; [noter lʼemploi de lʼadj. verbal ; v. Gaffiot, 1929b , p. 225 ] volvenda dies Virg. En. 9, 7, le déroulement du jour, des jours ; volvendis mensibus Virg. En. 1, 269, par le déroulement des mois || volvens intr., à sens réfl. : volventibus annis Virg. En. 1, 234, avec les années se déroulant, au cours des années, cf. Lucr. 5, 931 ; Ov. M. 5, 565 ¶ 3 [rhét.] dérouler une période : Cic. de Or. 3, 182 ; Or. 229 ; verbis sententias volvere Cic. Br. 280, dérouler en périodes les idées [mais verba volvere Cic. Br. 246, avoir une grande volubilité] ¶ 4 rouler dans son esprit, méditer : aliquid cum animo Sall. J. 6, 2 ; 108, 3, ou secum Sall. C. 32, 1 ; J. 113, 1 ; Liv. 26, 7, 3 ; ou in animo Liv. 42, 5, 1 ; Curt. 5, 12, 10 ; Sen. Ep. 24, 15, ou animo Liv. 2, 49, 5 ; Tac. H. 1, 30, ou in pectore Liv. 35, 18, 6, ou sub pectore Virg. En. 7, 254, ou intra se Curt. 10, 8, 9 ; Tac. Ann. 14, 53, ou simplt volvere aliquid Sall. C. 41, 3 ; Liv. 6, 28, 7 ; 32, 20, 2 ; Curt. 10, 5, 15 ; 10, 8, 7 ; Tac. Ann. 3, 38.
- 1. wentelen, (laten) rollen, (rond)draaien [molem; saxa; multos semineces op de grond laten rollen; oculos huc illuc heen en weer laten gaan]; laten opwaaien of opdwarrelen [arenas; sub naribus ignem vuurspuwen]; — pass.: (a) zich wentelen, rollen, (rond)draaien [ante pedes Veneris]; ➤ anguis inter vestes volvitur kronkelt; plaustra volventia voortrollend; (b) naar beneden rollen, neerstorten [in caput hals over kop; currū van de wagen]; (c) (v. rivieren, tranen e.d.) stromen, rollen; ➤ amnis praecipiti cursu volvitur; lacrimae per ora volutae; (d) op de grond rollen [fundo in imo; humi];
- 2. boekrollen uitrollen = lezen;
- 3. met zich meesleuren, meeslepen; ➤ flumen pecus et domos volvens unā; undis volvi omvergegooid worden;
- 4. door een rollende of cirkelvormige beweging vormen [milit.: orbem een cirkel maken, naar alle kanten front maken];
- 5. (metaf.) (poët.; postklass.) (de tijd) laten doorwentelen, doorgaan of verstrijken, voorbij laten gaan; ➤ arbos multa volvens saecula; tot casūs ~; — se ~, pass. en intr. verstrijken, voorbijgaan: in se sua per vestigia volvitur annus; volventibus annis;
- 6. (Verg.) zich weer voor de geest halen [monumenta virorum];
- 7. (poët.) (v.d. goden en het lot) bestemmen, beschikken; ➤ sic volvunt Parcae;
- 8. (v.e. redenaar) laten rollen, vloeiend uitspreken [verba celeriter; sententias]; — pass. (v. taalgebr.) vloeien, vloeiend klinken;
- 9. emoties koesteren [ingentes iras; varias pectore curas];
- 10. overdenken, overwegen [inanes cogitationes; (in) animo of secum; bellum voorbereiden].
翻。轉。滾。— cum animo vel secum 輾轉想。— libros 玩書。— casus 先後受苦。— verba {} — orbem {} — oculos per singula 連看四方。— multas cogitationes 繁念亂心。— facile soluteque verbis sententias 便言其意。捷畅其懷。Volvi in caput 倒頭上。Volvi uno spiritu 一息全誦。Lacrimae volvuntur inanes 徒然下涙。Annus volvitur in se 年運周。Flammae volvuntur per culmina 火焰自房頂旋出。Venti volvunt mare 風捲海浪。
Suggest a Translation
See an image
- 3 VOL-, to cause to revolve, roll, turn about, turn round: saxa glareosa volvens (flumen), L.: Medumque flumen minores volvere vertices, H.: volvendi sunt libri, to be unrolled(in reading): per amnis sinūs errorem volvens, i. e. following up the windings, L.: Seminecīs volvit multos, rolls in the dust, V.—To roll up, roll together, form by rolling: qui terga dederant, volventes orbem, etc., forming a circle, L.: (equus) volvit sub naribus ignem, V.—Pass, to turn round, move in curves, revolve, roll down: Ille (anguis) inter vestīs et levia pectora lapsus Volvitur, V.: illi qui volvuntur stellarum cursūs sempiterni: lacrimae volvuntur inanes, flow, V.: volventia plaustra, V.—Fig., in time, to roll, roll along, bring on, bring around(poet.): (lunam) celerem pronos Volvere mensīs, swift in bringing by her revolutions, H.: sic volvere Parcas, i. e. determine, V.: sic deum rex volvit vices, i. e. determines the changes of events, V.: volventibus annis, with revolving years, V.: volvens annus, O.—In the mind, to ponder, meditate, dwell upon, think over, reflect on, consider: multa cum animo suo, S.: bellum in animo, L.: bellum adversus nos, Ta.: incerta consilia, Cu.: Fauni sub pectore sortem, V.: haec illis volventibus tandem vicit fortuna rei p., S.: iras in pectore, cherishes, L.—In speaking, to roll off, utter fluently: celeriter verba: complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest: quo melius volvatur oratio, be rounded off.—To unroll, undergo, experience in succession: tot volvere casūs virum. V.: Multa virum volens durando saecula vincit (aesculus), V.
-
…occiderat in proelio aut graviter volneratus discesserat. Multi autem, qui e castris visundi aut spoliandi gratia processerant, volventes hostilia cadavera amicum alii, pars hospitem aut cognatum reperiebant ; fuere item, qui inimicos suos cognoscerent. Ita…
Sallust, Catilina
-
…telo iacet Hector, ubi ingens Sarpedon, ubi tot Simois correpta sub undis scuta virum galeasque et fortia corpora volvit Talia iactanti stridens Aquilone procella velum adversa ferit, fluctusque ad sidera tollit. Franguntur remi ; tum prora avertit…
Vergil, Aeneid
-
…inimicis praeceps agor, incendium meum ruina restinguam. Deinde se ex curia domum proripuit. Ibi multa ipse secum volvens, quod neque insidiae consuli procedebant et ab incendio intellegebat urbem vigiliis munitam, optumum factu credens exercitum augere ac…
Sallust, Catilina
-
…formare capillos ; nunc furtiva cavis poma dabam manibus ; omniaque ingrato largibar munera somno, munera de prono saepe voluta sinu ; et quotiens raro duxti suspiria motu, obstupui vano credulus auspicio, ne qua tibi insolitos portarent visa…
Propertius, Elegies
-
…aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ; hi redeunt ac fontibus ora relaxant et defrenato volvuntur in aequora cursu. Ipse tridente suo terram percussit at illa intremuit motuque vias patefecit aquarum. Exspatiata ruunt per…
Ovid, Metamorphoses
-
…Est nemus Haemoniae, praerupta quod undique claudit silva vocant Tempe. Per quae Peneus ab imo effusus Pindo spumosis volvitur undis, deiectuque gravi tenues agitantia fumos nubila conducit summisque adspergine silvis inpluit et sonitu plus quam vicina fatigat .…
Ovid, Metamorphoses
-
…altae moenia Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere…
Vergil, Aeneid
-
…sanguine duci audierat, Tyrias olim quae verteret arces ; hinc populum late regem belloque superbum venturum excidio Libyae sic volvere Parcas. Id metuens, veterisque memor Saturnia belli, prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis necdum etiam…
Vergil, Aeneid
-
…turbine perflant. Incubuere mari, totumque a sedibus imis una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus. Insequitur clamorque virum stridorque rudentum. Eripiunt subito nubes caelumque diemque Teucrorum ex oculis ; ponto…
Vergil, Aeneid
-
…spe victoriae, at in altera maiores opes, tuta consilia, pro incerta spe certa praemia. Haec illis volventibus tandem vicit fortuna rei publicae. Itaque Q. Fabio Sangae, cuius patrocinio civitas plurumum utebatur, rem omnem…
Sallust, Catilina