accido
accido, to cut, cut at, cut into, cut down, fell (caedo)
accido2, to fall upon, fall to, reach by falling; happen (cado)
it happened by chance that he first reported it
- I Lit.: accidunt arbores, tantum ut summa species earum stantium relinquatur, Caes. B. G. 6, 27, 4: accisa ornus ferro, Verg. A. 2, 626; cf.: velut accisis recrescenti stirpibus, Liv. 26, 41, 22: accisis crinibus, cut close, Tac. G. 19: ab locustis genus omne acciditur frugum, eaten up, Arnob. 1, 3.—Poet., to use up: fames accisis coget dapibus consumere mensas, Verg. A. 7, 125.—
- II Fig., to impair, weaken: ita proelio uno accidit Vestinorum res, ut, etc., Liv. 8, 29, 12; so, post accisas a Camillo Volscorum res, id. 6, 5, 2; cf. 6, 12, 6.
- —Hence, accīsus, a, um, P. a., cut off or down; impaired, ruined: accisae res (opp. integrae), troubled, disordered, or unfortunate state of things: res, Cic. Prov. Cons. 14, 34; Liv. 3, 10, 8; 8, 11, 12 al.: copiae, Hirt. B. G. 8, 31; Liv. 8, 11, 8: robur juventutis, id. 7, 29 fin.: opes, Hor. S. 2, 2, 114: accisae desolataeque gentes, Sil. 8, 590: reliquiae (hostium), Tac. A. 1, 61.
- I Lit.
- A In gen. constr. with ad, in, local adverbs, with dat. or absol.: utinam ne accidisset abiegna ad terram trabes, Enn. ap. Auct. Her. 2, 22, 34 (Trag. p. 281 ed. Vahl., where it is: accĕdisset, acc. to the MSS., v. Vahl. N. v.): signa de caelo ad terram, Plaut. Rud. prol. 8; so, tam crebri ad terram accidebant quam pira, id. Poen. 2, 38 (486): trabs in humum accidens, Varr. ap. Non. 494 fin.; so, imago aetheris ex oris in terrarum accidat oras, Lucr. 4, 215: rosa in mensas, Ov. F. 5, 360: quo Castalia per struices saxeas lapsu accidit, Liv. Andr. ap. Fest. p. 310 Müll. (Rib. Trag. Rel. p. 5): ut missa tela gravius acciderent, fall upon, hit, Caes. B. G. 3, 14; so Liv. 2, 50, 7.—
- B Esp.: a. ad genua or genibus, of a suppliant, to fall at one's knees: me orat mulier lacrimansque ad genua accidit, Enn. ap. Non. 517, 15 (Com. v. 9 ed. Vahl.); so Ter. Hec. 378; Suet. Caes. 20; id. Claud. 10; for which: genibus praetoris, Liv. 44, 31; also: ad pedes, Cic. Att. 1, 14, 5, and absol.: quo accĭdam? quo applicem? Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 114 ed. Vahl., where it is accĕdam).—
- C Transf., to strike the senses, to reach a thing by means of the senses; constr. with ad, the dat. or acc.: vox, sermo accidit ad aurīs (or auribus; also, aurīs alicujus), the voice, the speech falls upon or reaches the ear: nota vox ad aurīs accidit, Att. ap. Non. 39, 5: nova res molitur ad aurīs accidere, Lucr. 2, 1024; and: nihil tam populare ad populi Romani aurīs accidisse, Cic. Sest. 50, 107: auribus, Liv. 24, 46, 5; Quint. 12, 10, 75: aurīs, Plaut. Stich. 1, 2, 31 (88); absol., Liv. 10, 5, 2; 27, 15, 16 sq.; Curt. 4, 4, 5 al.; cf. also: clamor accidit ad aurīs, Liv. 26, 40, 10; and absol.: clamor accidit, id. 4, 33, 9; 40, 32, 2; likewise: nomen famaque alicujus accidit ad aliquem, id. 21, 10, 12; v. Fabri ad h. l.—Hence sometimes in Livy: vox or fama accidit (ad aurīs or ad aliquem), with an acc. c. inf.: ut vox etiam ad hostes accideret captum Cominium esse, Liv. 10, 41, 7: quia repente fama accidit classem Punicam adventare, the report came, id. 27, 29, 7; v. Weissenb. a. h. l.
- II Fig.
- A In gen., to fall out, come to pass, happen, occur; and with dat. pers., to happen to, to befall one. (The distinction between the syn. evenio, accido, and contingo is this: evenio, i. e. ex-venio, is used of either fortunate or unfortunate events: accido, of occurrences which take us by surprise; hence it is used either of an indifferent, or, which is its general use, of an unfortunate occurrence: contingo, i. e. contango, indicates that an event accords with one's wishes; and hence is generally used of fortunate events. As Isid. says, Differ. 1: Contingunt bona: accidunt mala: eveniunt utraque): res accidit, Caes. B. G. 1, 14; Id acciderat, ut Galli consilium caperent, id. ib. 3, 2: si quid adversi acciderit, Cic. Ac. 2 (Luc.), 38, 121; cf. id. ib. 1, 26, 57: nollem accidisset tempus, in quo, etc., id. Fam. 3, 10: si qua calamitas accidisset, id. Verr. 2, 3, 55: id. Rosc. Am. 34: contra opinionem accidit, Caes. B. G. 3, 9: pejus Sequanis accidit, id. ib. 1, 31: periculum accidit, id. ib. 3, 3: detrimentum accidit, id. ib. 7, 52. Also of fortunate occurrences: omnia tibi accidisse gratissima, Cic. Fam. 3, 1; 11, 15: accidit satis opportune, Caes. B. G. 4, 22; cf. Brem. Nep. Milt. 1, 1; Herz. Caes. B. G. 7, 3.—Constr. with ut (Zumpt, § 621), sometimes with quod: accidit perincommode, quod eum nusquam vidisti, Cic. Att. 1, 17; or with inf.: nec enim acciderat mihi opus esse, id. Fam. 6, 11. Pleonast. in narrations: accidit ut, it happened, or came to pass, that: accidit ut una nocte omnes Hermae deicerentur, it happened that, etc., Nep. Alc. 3, 2; so Cic. Fam. 3, 8, 8; id. Att. 1, 5, 4 al.—
- B In part.
- 1 Si quid cui accidat, or si quid humanitus accidat, euphemist. for to die; if any thing should happen to one (for which Ennius says: si quid me fuerit humanitus, Ann. v. 128 ed. Vahl.): si quid pupillo accidisset, Cic. Inv. 2, 21; Caes. B. G. 1, 18; si quid mihi humanitus accidisset, Cic. Phil. 1, 4; Dig. 34, 4, 30 § 2 al. (cf. the Greek εἴ τι πάθοι); so, per aposiopesin, sive—quod heu timeo, sive superstes eris, Ov. Her. 13, 164. (But Cic. Mil. 22, 58; Caes. B. G. 2, 35, and similar passages, are to be taken in the usual signif.)—
- 2 To turn out (this very rare): timeo “incertum” hoc quorsum accidat, Ter. And. 264: si secus acciderit, Cic. Fam. 6, 21, 2. —
- 3 In gram., to belong to: plurima huic (verbo) accidunt (i. e. genus, tempora), Quint. 1, 5, 41 al.
II) übtr.: 1) im allg.: quantis opibus, quibus de rebus lapsa fortuna accidat (zu Boden sinkt), Enn. tr. 371 (396): eodem die istuc verbum vere in te accidit, ist mit Recht in Bezug auf dich gesprochen worden, Ter. Andr. 885. – 2) (von Ereignissen usw.) vorfallen, vorkommen, eintreten, sich ereignen, sich zutragen, geschehen (u. zwar zufällig, unerwartet od. unvorhergesehen, wie προσπίπτειν, συμβαίνειν); mit Dat. = jmdm. od. einer Sache widerfahren, begegnen, zustoßen (συμβαίνειν τινί), raro acc., Ggstz. crebriores esse, Cornif. rhet.: supra omnia quae accidunt continguntque eminens, Sen.: timeo, ne illi me accusante aliquid accidat, es könnte ihm etwas geschehen, Cic.: si quid secundi evenisset..., si quid adversi accidisset, Nep.: quicquid acciderit, jedes Begebnis, Cic.: si aliter acciderit, Cic.: negotia, si qua acciderent, etwa vorkommende Geschäfte, Cic.: esset vitium, si non peteretur, sed accideret, wenn es nicht absichtlich, sondern zufällig wäre, Quint.: potest accidere promissum aliquod et conventum, ut etc., Cic.: illud etiam accidit praeter optatum meum, sed valde ex voluntate, Cic.: nollem accidisset tempus, in quo etc., Cic..: si quod tempus accidisset, quo tempore etc., Cic.: si qua calamitas accidisset, Cic.: si quid acciderit, Cic.: si quid adversi accidisset, Caes., Ggstz. si quid secundi evenisset, Nep.: si quid gravius od. si gravius quid acciderit od. accidisset, im Fall einer Niederlage, Caes.: m. Dat., qualis si qui (dux) nunc esset, tibi idem, quod illis accidit, contigisset, Cic.: haec et omnia, quae homini accidere possunt, ita fero, ut etc., Cic.: horum mihi nihil accidisset, si aut Agrippa aut Maecenas vixisset, Sen.: nihil accidet ei separatim a reliquis civibus, es wird ihm nicht anders ergehen, wie den übr. B., Cic.: nescio an tibi gratius opportuniusque acciderit, Cic.: cum hoc illi improvisum atque inopinatum accidisset, Cic.: si quid gravius ei a Caesare accidisset, wenn C. strenger gegen ihn verführe, Caes.: tantum flagitium civitati accidere, Claud. Quadrig. fr.: accidit fortunis omnium pernicies, Cic. – Dah. insbes.: a) accidit = es ereignet sich, trifft sich, tritt der Fall ein, kommt vor, trägt sich zu, geschieht, si ita (forte) accidisset, Cic.: mit folg. ut u. Konjunktiv (wenn der Fall als ein noch nicht gekannter, sich erst gestaltender dargestellt wird), wie casu accidit, ut id primus nuntiaret, Cic.: non potuisset accidere, ut unum genus esset omnium, nisi etc., Cic.: od. m. folg. quod (wenn der Fall als schon vorhanden vorausgesetzt wird), wie accidit perin-commode, quod eum nusquam vidisti, daß du ihn nirgends gesehen hast, ist ein unseliger Zufall, Cic.: od. m. folg. Infinit. od. Acc. u. Infinit. (wenn der Fall als Vorstellung, abstrakter Begriff dargestellt wird), nec acciderat mihi opus esse, Cic.: cum inique accidat turpem aestimationem sequi, Cic.: illud vero mihi permirum accidit, tantam temeritatem fuisse in illo adulescente, Cic.; vgl. Jordan zu Cic. Caecin. 8. p. 155; od. m. folg. ne u. Konjunktiv, nihil autem est pro certo futurum, quod potest aliquā procuratione accidere, ne fiat, Cic. – b) si quid alci accidat (od. accideret od. acciderit od. accidisset), d.i. α) mit u. ohne humanitus = wenn jmdm. etwas (Menschliches) zustoßen od. begegnen sollte, euphemist. = wenn er sterben sollte (wie εἴ τι πάθοι od. ἤν τι πάθη od. εἴ τι γένοιτο περὶ αὐτόν), Cic., Vell. u.a. Vgl. Muncker zu Hyg. fab. 109. – β) = wenn ihm etwas (ein Unfall) zustoßen od. begegnen sollte, euphemist. = wenn es unglücklich (im Kampfe usw.) gehen sollte u. dgl., Cic. u.a. – 3) ausfallen, ablaufen, bene, Plaut.: alci opportune, Caes.: incommode, Caes.: peius victoribus Sequanis quam Aeduis victis accidisse, es ist schlimmer für die Sequaner ausgefallen, Caes.: hoc quorsum accidat, Ter.: si secus oder aliter acciderit, wenn es anders, d.i. nicht nach Wunsch ausfallen sollte, Cic.: ut (gesetzt daß) omnia contra opinionem acciderent, Caes. – 4) als gramm. u. rhet. t.t., einer Sache gleichs. noch anfällig werden, zu etw. als etw. Besonderes noch hinzukommen, plurima huic verbo accidunt (wie genus, tempora etc.), Quint.: cetera, quae ei generi accidunt, ihm als Arten untergeordnet werden, Quint. – ➳ Partiz. accidēns subst., Abl. Sing. ab accidenti, Plin. Val. 3, 12 in.: ex accidenti, Aquil. Rom. 16. Iulian. dig. 35, 2, 51. Serv. Verg. Aen. 1, 640. – Nbf. accado (hinfallen), wov. accadens, Sen. suas. 6, 3.
➳ part. prés. accadens Sen. Rhet. Suas. 6, 3
- 1. de bijl zetten in, bijna omhakken, in stukken snijden [arbores; crines kort afknippen; dapes opeten];
- 2. zwak maken, hard aanpakken, zware verliezen toebrengen; pass. ook: zware verliezen lijden, aan lagerwal raken.
- 1. neervallen, (v. hulpzoekenden of mensen die om genade smeken) zich ter aarde werpen, laten vallen (op, bij: ad; in m. acc.; dat.; poët.: acc.) [ad pedes; ad alcis genua, alci ad genua of genibus alcis];
- 2. (a) dóórdringen, bereiken (tot: ad; dat.) [ad aures of auribus]; ➤ vox accidit ad hostes; (b) abs. ter ore komen; ➤ clamor accidens ab increscente pugna; fama accidit;
- 3. zich voordoen, vóórkomen, plaatsvinden, gebeuren, geschieden; ➤ periculum, calamitas accidit; — m. dat. iem. overkomen; — onpers. accidit het gebeurt, geschiedt, komt voor (m. ut; quod; inf.; aci.);
- 4. aflopen, uitkomen (voor iem.: dat.) [bene; alci opportune].
吊下。適。遇見。 Quid tibi accidit? 爾遭何事。 Accidit auribus meis vel ad aures meas 我聞。 Quos accidam? 我投奔誰去。 Accidit in te illud verbum 此言對爾。 — ut illo itinere veniret alius 此道適遇來一他人。
Suggest a Translation
See an image
- ad + cado, to fall upon, fall to, reach by falling: ut tela missa a Gallis gravius acciderent, Cs.: tela ab omni parte accidebant, L.—Of persons, to arrive, come: de inproviso, had come unexpectedly, S.: alqd simulare, quo inprovisus gravior accideret, that his attack might be a surprise, and more formidable, S.— Esp., to fall before, fall at the feet: ad genua accidit Lacrumans, T.: ad pedes omnium.—Of the senses, to strike, reach, come: nihil quod ad oculos animumque acciderit: ad aurīs tuas: unde nec ad nos nomen famaque eius accidere posset, reach, L.: auribus, L.: animo, T.—Absol, to come to the ears, come, be heard, be raised: clamor deinde accidit novus, L.: concitatior accidens clamor ab increscente certamine, L.: ut vox etiam ad hostes accideret (withacc.and inf.), L.—To befit, become, suit(poet.): istuc verbum vere in te accidit, was true of you, T.—Fig., to come to pass, happen, occur, fall out, take place, befall: res eo gravius ferre, quo minus merito accidissent, Cs.: si quid mali accidisset, S.: cum tantum periculi accidisset, Cs.: quae victis acciderent enumeravere, the fate of the conquered, S.: si gravius quid acciderit, if any calamity occur, Cs.: casu accidit ut: sic accidit, uti, etc., thus it happened, that, Cs.— Pleonast. in narrations: accidit ut esset luna plena, Cs.: neque saepe accidit, ut, etc., Cs.—Of what is fortunate or welcome: quid optatius populo R.accidere potuit, quam, etc.? interea aliquid acciderit boni, T.— Esp., si quid cui accidat, orsi quid humanitus accidat, if anything should happen to one(euphemist. for die): si quid mihi humanitus accidisset: si quid ei gravius a Caesare accidisset, i. e. if Cœsar should put him to death, Cs.: si quid accidat Romanis, if the Romans are destroyed, Cs.—To end, result, turn out: contra opinionem, disappoint us, Cs.: peius victoribus quam victis accidisse, Cs.
- ad + caedo, to cut, cut at, cut into, cut down, fell(rare): arbores, Cs.: accisa ornus ferro, V.: accisis crinibus, with shorn hair, Ta.—Poet., to consume: dapes, V.—Fig., to impair, weaken, shatter: Latinorum etsi pariter accisae copiae sint, L.: accisae Volscorum res, L.—
-
…venisse auxilium postulatum, quod solus neque iure iurando neque obsidibus teneretur. Sed peius victoribus Sequanis quam Haeduis victis accidisse, propterea quod Ariovistus, rex Germanorum, in eorum finibus consedisset tertiamque partem agri Sequani, qui esset optimus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quod eas res quas legati Helvetii commemorassent memoria teneret, atque eo gravius ferre quo minus merito populi Romani accidissent ; qui si alicuius iniuriae sibi conscius fuisset, non fuisse difficile cavere ; sed eo deceptum, quod neque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…populi Romani ab his poenas bello repetisset, tamen eam rem non minus ex usu terrae Galliae quam populi Romani accidisse, propterea quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent uti toti Galliae bellum inferrent imperioque potirentur, locumque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Italiam profectus est. Ob easque res ex litteris Caesaris dierum XV supplicatio decreta est, quod ante id tempus accidit nulli. Cum in Italiam proficisceretur Caesar, Ser. ; Galbam cum legione XII. et parte…
Julius Caesar, Gallic War
-
…suam uteretur. Sese tamen et amore fraterno et existimatione vulgi commoveri. Quod si quid ei a Caesare gravius accidisset, cum ipse eum locum amicitiae apud eum teneret, neminem existimaturum non sua voluntate factum ; qua ex re…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ad occupandum Vesontionem, quod est oppidum maximum Sequanorum, contendere triduique viam a suis finibus processisse. Id ne accideret, magnopere sibi praecavendum Caesar existimabat. Namque omnium rerum quae ad bellum usui erant summa erat in eo oppido…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fecerint, ut domo emigrent, aliud domicilium, alias sedes, remotas a Germanis, petant fortunamque, quaecumque accidat, experiantur. Haec si enuntiata Ariovisto sint, non dubitare quin de omnibus obsidibus qui apud eum sint gravissimum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quod eorum adventu potentia eius deminuta et Diviciacus frater in antiquum locum gratiae atque honoris sit restitutus. Si quid accidat Romanis, summam in spem per Helvetios regni obtinendi venire ; imperio populi Romani non modo de regno, sed…
Julius Caesar, Gallic War
-
…a te contendimus ut Lysonem in fidem necessitudinemque tuam recipias ; cuius dubia fortuna timidius tecum agebamus verentes ne quid accideret eius modi ut ne tu quidem mederi posses ; explorata vero eius incolumitate omnia a te summo studio et cura…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ubi parentetur, ei publice supplicetur. ego vero eam sententiam dixissem ut me adversus populum Romanum, si qui accidisset gravior rei publicae casus, si bellum, si morbus, si fames, facile possem defendere ; quae partim…
Cicero, Philippicae