accolatus
accolātus, ūs, m. (accolo), das Wohnen an einem Orte, Augustin. in psalm. 104, 15.
squaloris carcerei tota vita ~um accepit
accŏlātus, ūs, m. , fait dʼhabiter auprès : Aug. Psalm. 104, 15.
squaloris carcerei tota vita ~um accepit