adipiscor
adipiscor, to come up with, arrive at, reach, overtake
BWL
he obtained power in the presence of one man, but hatred among all
Could not find adipiscendaeque in Logeion dictionaries.
adipiscendaeque Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive singular of adipiscor
- I Lit.: occepi sequi; vix adipiscendi potestas fuit, Plaut. Ep. 1, 1, 13 (13).—Hence also with acc., to reach, to overtake: fugientes Gallos Macedones adepti ceciderunt, Liv. 44, 28; cf. Drak. ad Liv. 2, 30, 14.—Far oftener,
- II Fig., to attain to by effort, to get, obtain, acquire, to get possession of (by overcoming natural obstacles; diff. from impetrare, to reach or obtain by victory over another's will; and nancisci, by accident, Doed. Syn. III. pp. 145, 146; IV. p. 369): nuptias effugere ego istas malo quam tu adipiscier, Ter. And. 332: senectutem ut adipiscantur, omnes optant; eandem accusant adepti, Cic. de Sen. 2, 4: summos honores a populo Romano, id. Clu. 43: amplissimos dignitatis gradus, id. Fam. 10, 6: gloriam, Vulg. Eccli. 44, 7; 46, 3: quanta instrumenta (homo) habeat ad obtinendam adipiscendamque sapientiam, Cic. Leg. 1, 22, 59 al.; so Caes. B. G. 5, 39; Nep. Them. 9; id. Chabr. 2; Sall. C. 11, 7; Liv. 1, 32; Vell. 2, 116; Tac. A. 11, 22; Suet. Aug. 16; Vulg. Heb. 6, 15.— With ex: adeptum esse omnia e natura et animo et corpore et vitā, Cic. Ac. 1, 5, 19; cf. id. Leg. 1, 13, 35; 2, 23, 59.—With ut. adepti sunt, ut dies festos agitare possent, Cic. Verr. 2, 2, 21.—Absol.: non potestis adipisci, Vulg. Jac. 4, 2.☞
- a iis adipiscendi magistratus, they should strive for public honors (the consequens for the antecedens), Cic. Off. 1, 21, 72.—
- b Nero in adipiscenda morte (Epaphroditi) manu adjutus existimabatur, i. e. consciscenda, in committing suicide, Suet. Dom. 14 Oud.; cf. Ov. Tr. 2, 92; Front. 4, 4, 15; and: invenire mortem, Verg. A. 2, 645. —
- c Pass.: non aetate, verum ingenio, adipiscitur sapientia, Plaut. Trin. 2, 2, 88 (363): haec adipiscuntur, C. Fannius ap. Prisc. p. 791 P.: amitti magis quam adipisci, Fab. Maximus, ib.; so esp. adeptus, Cic. de Sen. 2, 4; Sall. C. 7; id. J. 101; Tac. A. 1, 7, 9; Suet. Tib. 38; cf. Gell. 15, 13; Prisc. 790 sq.; Rudd. I. p. 288; Kritz ad Sall. C. 7, 3.—
- d With gen.: arma, quīs Galba rerum adeptus est, Tac. A. 3, 55; id. ib. 6, 45 (here Halm reads apisceretur); Rudd. II. p. 120; Zumpt, § 466.
➳ inf. arch. adipiscier Pl. Capt. 483 ; Ter. Andr. 332.
- 1. met inspanning verkrijgen, behalen, verwerven [honores; victoriam; laudem; consulatum; (ook m. gen. bij Tac.) rerum]; (ook m. ut, ne);
- 2. bereiken, inhalen [fugientem].
得。趕上。被得。 Ingenio sapientia adipiscitur 以才而獲學。
Suggest a Translation
See an image
- ad + apiscor, to come up with, arrive at, reach, overtake: Romani adepti fessos, L.—Fig., to attain, get, obtain, acquire, reach: senectutem: hanc victoriam, Cs.: tuam amicitiam, N.: ius nostrum, L.: rerum adeptus est, Ta.: adepti sunt, ut dies festos agitare possent: iis adipiscendi magistratūs, they should take public office: crimen, O.—P. pass.: prope iam adeptam victoriam retinere, S.
-
…pulcherrimae urbi contra tantam vim sceleris praesentis auxilium esse laturos. quod si iam sint id quod summo furore cupiunt adepti, num illi in cinere urbis et in sanguine civium, quae mente conscelerata ac nefaria concupiverunt, consules se…
Cicero, in Catilinam
-
…nefaria concupiverunt, consules se aut dictatores aut etiam reges sperant futuros non vident id se cupere quod, si adepti sint, fugitivo alicui aut gladiatori concedi sit necesse Tertium genus est aetate iam adfectum, sed tamen exercitatione robustum…
Cicero, in Catilinam
-
…Nam regibus boni quam mali suspectiores sunt semperque iis aliena virtus formidulosa est. Sed civitas incredibile memoratu est, adepta libertate, quantum brevi creverit tanta cupido gloriae incesserat. Iam primum iuventus, simul ac belli patiens erat ,…
Sallust, Catilina
-
…superior aut aequa manu discessisset, profecto magna clades atque calamitas rem publicam oppressisset ; neque illis, qui victoriam adepti forent, diutius ea uti licuisset, quin defessis et exsanguibus, qui plus posset, imperium atque libertatem extorqueret…
Sallust, Catilina
-
…ingenuus captus est ita cuncti suae hostiumque vitae iuxta pepercerant. Neque tamen exercitus populi Romani laetam aut incruentam victoriam adeptus erat ; nam strenuissumus quisque aut occiderat in proelio aut graviter volneratus discesserat. Multi autem, qui e castris…
Sallust, Catilina
-
…ea privatim et publice rapere, delubra spoliare, sacra profanaque omnia polluere. Igitur ii milites, postquam victoriam adepti sunt, nihil reliqui victis fecere. Quippe secundae res sapientium animos fatigant ne illi corruptis moribus victoriae temperarent .…
Sallust, Catilina
-
…Ciceroni. Namque antea pleraque nobilitas invidia aestuabat et quasi pollui consulatum credebant, si eum quamvis egregius homo novus adeptus foret. Sed ubi periculum advenit, invidia atque superbia post fuere. Igitur comitiis habitis consules declarantur M .…
Sallust, Catilina
-
…misericordia clarus factus, huic severitas dignitatem addiderat. Caesar dando, sublevando, ignoscundo, Cato nihil largiundo gloriam adeptus est. In altero miseris perfugium erat, in altero malis pernicies. Illius facilitas, huius constantia laudabatur .…
Sallust, Catilina
-
…, secuntur fugiuntque contraria ; quam ob rem simul obiecta species est cuiuspiam, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eius modi adpetitionem Stoici βούλησιν appellant, nos appellemus voluntatem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, reliqua non incommode per se adsequentur similiter arbitror in hac sive ratione sive exercitatione dicendi, qui illam vim adeptus sit, ut eorum mentis, qui aut de re publica aut de ipsius rebus aut de eis, contra…
Cicero, de Oratore