advoco
advoco, to call, summon, invite
Frieze-Dennison Vergil
Could not find aduocauit in Logeion dictionaries.
aduocauit Verb: perfect active indicative 3rd singular of advoco
- I In gen.
- A Lit.: ego Tiresiam advocabo et consulam quid faciendum censeat, Plaut. Am. 5, 1, 76 (1128): contionem, Cic. Verr. 2, 3, 80: aliquem ad obsignandum, id. Att. 12, 18; so Liv. 1, 39: viros primarios in consilium, Cic. Verr. 2, 3, 7, § 18; so Liv. 42, 33: ego vos, quo pauca monerem, advocavi, Sall. C. 60: eo (i. e. in aedem Concordiae) senatum advocat, id. ib. 47: (Deus) advocabit caelum desursum, Vulg. Psa. 49, 4: advocari gaudiis, to be invited, Hor. C. 4, 11, 13: aegro, Ov. R. Am. 110: causis, Quint. 11, 1, 38.—
- B Trop.: animum ad se ipsum advocamus, we turn the mind upon itself, call the thoughts home, Cic. Tusc. 1, 31: non desiderat fortitudo advocatam iracundiam, id. ib. 4, 23; so id. Ac. 2 (Luc.), 27; id. Tusc. 5, 38. —
- II Esp.
- A In judicial lang., t. t., to avail one's self of some one in a cause, as aid, assistant, witness, counsellor, etc., to call in: aliquem alicui, Plaut. Cas. 3, 3, 6 (568); so id. Bacch. 2, 3, 28 (262); id. Ps. 4, 7, 59 (1161): aliquot mihi Amicos advocabo, Ter. Phorm. 313: viros bonos complures advocat, Cic. Quint. 21: in his, quos tibi advocasti, id. ib. 2 al.—Also used of the friend of the plaintiff or defendant, who calls in his friends to aid in the suit: Oppianicus in judicio Scamandri aderat, frequens advocabat, Cic. Clu. 19.—Hence, transf. to other things, to call to one's aid, to call to for help, to summon: desuper Alcides telis premit omniaque arma Advocat, Verg. A. 8, 249: secretas artes, Ov. M. 7, 138: ad conamina noctem, Sil. 9, 82; Sen. Troad. 613: aliquid in tutelam securitatis suae, Vell. 2, 108: vires suas, Sen. Ben. 6, 2.—
- B To get a respite, to delay, Plin. Ep. 5, 8; v. advocatio, II. C. —
- C To give consolation, to console (in imitation of the Gr. παρακαλεῖν), Tert. adv. Marc. 14.☞ In the phrase ADVOCAPIT CONCTOS, in the song of the Fratres Arvales, Grotef. (Gr. II. 290) explains advocapit as an old imperat., instead of advocabite.Hence, advŏcātus, i, m.
- A In the class. per., in judicial lang., one who is called by one of the parties in a suit to aid as a witness or counsel, a legal assistant, counsellor (diff. from patronus or orator, who spoke for a client engaged in a suit; from cognitor, who appeared in the name of such parties as had themselves been at first in court; and from procurator, who appeared for such as were absent, Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 4; Ruhnk. ad Ter. Eun. 339; Heind. ad Hor. S. 2, 5, 38; v. Smith's Dict. Antiq.): quaeso, ut advocatus mihi adsis neve abeas, Plaut. Am. 4, 3, 3 (1037); so id. Men. 5, 2, 47 (799); id. Mil. 5, 26 (1419); id. Poen. 3, 1, 23 (526); 6, 11 (806); id. Trin. 5, 2, 37 (1161) al.: adversusne illum causam dicerem, cui veneram advocatus? Ter. Ad. 677; so id. Eun. 340; 764; id. Ad. 645: quis eum umquam non modo in patroni, sed in laudatoris aut advocati loco viderat, Cic. Clu. 40; id. Phil. 1, 7: venire advocatum alicui in rem praesentem, id. Off. 1, 10, etc.; Liv. 42, 33, 1.—
- B In the post-Aug. per., for patronus, orator, etc., who conducted a process for any one, an advocate, attorney, etc., Quint. 12, 1, 13; cf. id. 12, 1, 25; 5, 6 fin.; 9, 3, 22; Plin. Ep. 7, 22; Tac. A. 11, 5, 6; Suet. Claud. 15 and 33.—
- C Esp., in eccl. Lat., of Christ as our intercessor, advocate: advocatum habemus apud Patrem, Jesum Christum, Vulg. 1 Joan. 2, 1.—
- D Transf., in gen., an assistant, helper, friend: se in fugam conferunt unā amici advocatique ejus, Cic. Caecin. 8, 22.
➳ arch. arvoco Prisc. Gramm. 1, 45.
- 1. erbij roepen (ergens heen: in m. acc.; ad) [alqm in consilium; alqm in auxilium; populum ad contionem];
- 2. bijeenroepen [contionem populi; senatum];
- 3. aanroepen [deum; deos testes de goden als getuigen aanroepen];
- 4. (jur. t.t.) (a) (ttv. de republiek) in consilium ~ deskundigen, ihb. rechtsgeleerden, voor overleg erbij halen, aantrekken; (b) (in de keizertijd) een advocaat zoeken, nemen;
- 5. (eccl.) ondersteunen, troosten [languentes];
- 6. te baat nemen, aanwenden, gebruiken [secretas artes; omnia arma alles als wapen gebruiken].
呌人。呼人保護。— vires omnes 盡力。— animum ad se ipsum 醒過來。細思。Veniam advocandi petere 求寬限以商量。— artem 用詭。詐謀。
Suggest a Translation
See an image
- to call, summon, invite: contionem: complures senatorii ordinis, Cs.: eo senatum, S.: populum ad tribunum, L.: Ut noris quibus advoceris Gaudiis, to what pleasures you are invited, H.: viros in consilium. — In law, to call as a counsellor or witness: amicos: aliquot mihi Amicos, T.: viros bonos: aderat ... advocabat, summoned friends.—To collect, recall: animum ad se.—To call upon, invoke: deum, Ct.: deos, L. —To call to aid, employ: arma, V.: artīs, O.
-
…erat, ipse manu tenens in senatum perducit, reliquos cum custodibus in aedem Concordiae venire iubet. Eo senatum advocat magnaque frequentia eius ordinis Volturcium cum legatis introducit ; Flaccum praetorem scrinium cum litteris, quas a legatis acceperat ,…
Sallust, Catilina
-
…, optumum factu ratus in tali re fortunam belli temptare, statuit cum Antonio quam primum confligere. Itaque contione advocata huiusce modi orationem habuit Compertum ego habeo, milites, verba virtutem non addere neque ex ignavo strenuum neque fortem…
Sallust, Catilina
-
…gloria neque pericula excitant, nequiquam hortere timor animi auribus officit. Sed ego vos, quo pauca monerem, advocavi, simul uti causam mei consili aperirem. Scitis equidem, milites, socordia atque ignavia Lentuli quantam ipsi nobisque…
Sallust, Catilina
-
…sermone omnium coepit esse. Verres refert illam suam Syracusanam ; ait se velle de illis HS LXXX cognoscere ; advocat multos. dicunt Bidini Volcatio se dedisse ; illud non addunt, iussu istius. Volcatium vocat, pecuniam referri…
Cicero, in Verrem
-
…cum abstulisse fateare, reliquam tibi ullam defensionem putas esse hoc quemquam ferre posse, hoc quemquam denique nunc tuorum advocatorum animo aequo audire arbitrare, qua in civitate C. Catoni, consulari homini, clarissimo viro, HS vlll…
Cicero, in Verrem
-
…etiam optimi cives fruuntur nobiscum simul hac civitate consulari homini P. Clodius eversa re publica civitatem adimere potuit concilio advocato, conductis operis non solum egentium, sed etiam servorum, Fidulio principe, qui se illo die confirmat Romae…
Cicero, de Domo sua
-
…conlegi adrogantiam impedimento non futura Secundum ea quaero servarisne in eo fidem num quando tibi moram attulerit quo minus concilium advocares legemque ferres, quod eo die scires de caelo esse servatum et quoniam hic locus est unus quem tibi cum…
Cicero, in Vatinium
-
…omnibus tribunis plebis, quicumque seditiosi fuerunt, tam audacem audieris fuisse ut umquam contra legem Aeliam aut Fufiam concilium advocaret quaero illud etiam ex te, conatusne sis, voluerisne, denique cogitaris, est enim res eius modi ut…
Cicero, in Vatinium
-
…qui multis saepe auxilio fuerim, sed quisquam tam inops fuerit umquam qui isto non modo propugnatore tutiorem se sed advocato aut adstipulatore paratiorem fore putaret. ego istius pecudis ac putidae carnis consilio scilicet aut praesidio niti volebam, ab…
Cicero, in Pisonem
-
…animi declarabit et sauciatio quaeretur, cum fugam factam esse constabit tuus enim testis hoc dixit, metu perterritis nostris advocatis locum se qua effugerent demonstrasse. qui non modo ut fugerent sed etiam ipsius fugae tutam viam quaesiverunt, his…
Cicero, Pro Caecina