apostatare

apostatare 1 to renounce the Christian faith. b (refl.). c to renounce the Jewish faith. d to break faith, renounce allegiance. e to reject the rule of a religious order. feminis ‥ quae a Christi consortio ~averant Aldh. VirgP 47 p. 301; 10‥ ~are, æswician WW; refugientes ad Turcos ~are non dubitaverunt Itin. Ric. I 74; s1098 alii ‥ ad hostes Crucis se ~antes ‥ contulerunt M. Par. Min. I 113; s1275 quidam de ordine Predicatorum ‥ ~avit et ad Judaismum convolavit Fl. Worc. Cont. C 214; s1287 rex Hungarie †apostavit Rish. 115 (rub.); qui ~ant ore et mente a fide Ockham Dial. 437; a1384 hereticum ~antem a religione Christi (Wycl.) Ziz. 489.  b de quodam diacono qui se ~avit pro quadam Judea Bracton 124.  c immolavit Israel, ~ans a salutari suo, filios et filias suas demoniis J. Sal. Pol. 725D.  d illos [angelos] qui ex illo ~averunt nomine Pull. Sent. 887D; s1260 comes Glovernie quasi ~avit, recedens a consilio ‥ magnatum quibus juramentum fecerat Ann. Dunstable 217; c1265 que [misericordia] ‥ humane nature preciosum est ornamentum, cujus expers homo ~at et degenerat Ann. Durh. 199; s1404 [diaconus] qui miliciam sortemque Christi deserens in sortem Martis ~ando transierat Wals. HA II 266.  e c1220 quicumque ~averit, si intra xl dies non redierit, excommunicabitur Cap. Arr. 272; s1217 [Eustachius] relicto habitu et ordine suo ~averat et existens pirata ‥ multis ‥ fuit ‥ cruentus M. Par. Maj. III 29; effeminatus ‥ honoribus et a se ipso alienatus ab ordine miserabiliter ~avit Eccleston Adv. Min. p. 14; 1290 cum frater W. ‥ ab ordine fratrum Minorum ‥ ~ando recesserit (Lit. Arch. Cant.) Mon. Francisc. II 31; 1332 ab eodem Minorum ~antes [Scot. Grey Friars II 2: †apostantes] ordine Bull. Francisc. V 528; c1380 cum fratres professi ordinis Predicatorum ‥ a statu sue professionis appostataverint Conc. Scot. I ccxxxvii. 2 to break, violate (a law). qui leges istas ~abit [v. l. apostabit; AS: wyrde] quas rex modo nobis omnibus indulsit (Quad.) GAS 367; qui legem ~abit (Leg. Hen.) Ib. 558.