apostatrix
ăpostātrix, īcis, f. [apostato],
- she that apostatizes (eccl. Lat.); adj.: gentes, Vulg. Ezech. 2, 3.
apostatrīx, īcis, f., die Abtrünnige, abtrünnig vom Glauben, Vulg. Ezech. 2, 3.
quidam hereticus apostata ‥ surrexit in Venecia ‥, coadunans secte sue unius[cujus ]que ordinis gentes ~ices
timuerunt quod dignitas Cantuariensis ecclesie minueretur et ad capellam illam ~icem [apud Lamhee ] transferri videretur
ăpostatrīx, īcis, f. , celle qui apostasie : Vulg. Ezech. 2, 3.