apostato
ăpostăto, āre, v. n., = ἀποστατέω,
- to forsake one's religion, to apostatize (eccl. Lat.): apostatare a Deo, Vulg. Eccli. 10, 14: apostatare faciunt sapientes, ib. ib. 19, 2; Cypr. Ep. 1, 2.
apostato, āvī, āre, vom Glauben abtrünnig werden, Cypr. ep. 57, 3 u.a. Eccl.
ăpostătō, āre, intr., se détourner de (Dieu) : Aug. Gen. 11, 24, 31 || apostasier : Cypr. Ep. 57, 3, 1.