apostolice
apostolicē, Adv. (apostolicus), apostolisch, Avell. p. 599, 11. Fulg. Rusp. ad Thras. 1, 11.
rogavit dominum papam quod ‥ appostolice assensum impendat
presbiter ‥ canat ~e, id est suasorie
quod ille [(Augustinus ] ~e plantavit, iste regifice confirmabat
ăpostŏlicē, adv., apostoliquement : Avell. 591, 11.