arcesso
arcesso, to cause to come, call, send for, invite, summon, fetch
BWL
he summoned the Gauls for aid
Frieze-Dennison Vergil
Could not find arcessieris in Logeion dictionaries.
arcessieris Verb: future passive indicative 2nd singular of arcesso
- I Lit., to cause any one to come, to call, send for, invite, summon, fetch (while accio designates merely the calling, without indicating the coming of the person called, Doed. Syn. III. p. 283).
- A In gen.: aliquem ad aliquem, Plaut. Cas. 3, 2, 1 (531): Blepharonem arcessat, qui nobiscum prandeat, id. Am. 3, 2, 70 (951): quaeso, hominem ut jubeas arcessi, id. Capt. 5, 1, 29 (950); so id. Bacch. 2, 3, 120 (354); 4, 6, 26 (795); id. Truc. 1, 2, 28 (122); so, arcessiturus, id. Cas. 3, 2, 23 (553); 3, 4, 11 (601): arcessitum, id. Rud. 4, 4, 12 (1056): jussit me ad se accersier, Ter. Eun. 510 Bentl., where Fleck. reads arcessier: obstetricem arcesse, id. Ad. 354; so id. ib. 904; and id. Eun. 592 al.: cum ab aratro arcessebantur, qui consules fierent, Cic. Rosc. Am. 18: sacra ab exteris nationibus ascita atque arcessita, id. Verr. 2, 4, 51 fin.; so id. ib. 5, 18: ejus librum arcessivi, id. Att. 16, 11: ex continenti alios (fabros) accersi jubet, Caes. B. G. 5, 11 Dinter: Gabinium accersit, Sall. C. 40, 6; so id. ib. 52, 24; 60, 4: cunctos senatorii ordinis accersiri jubet, id. J. 62, 4; so id. ib. 113, 4: Agrippam ad se arcessi jussit, Nep. Att. 21, 4: Pisonem arcessi jubet, Tac. H. 1, 14 al.: placere patrem arcessiri, Liv. 3, 45: aliquem ab Epidauro Romam arcessendum, id. 10, 47: Ityn huc arcessite, Ov. M. 6, 652; so id. ib. 15, 640; Hor. S. 2, 3, 261: sin melius quid (sc. vini) habes, arcesse, order it, let it be brought, id. Ep. 1, 5, 6 al.—Trop.: Illic homo a me sibi malam rem arcessit jumento suo, prov., this man brings misfortunes upon his own head, Plaut. Am. 1, 1, 171 (323): quies molli strato arcessita, Liv. 21, 4; so, somnum medicamentis, Cels. 3, 18: gloriam ex periculo, Curt. 8, 13 fin. al.—
- B Esp. in judic. lang., to summon, arraign one, before a court of justice; hence, in gen., to accuse, inform against; constr. aliquem alicujus rei: ut hunc hoc judicio arcesseret, Cic. Fl. 6; so id. Rab. Perd. 9: ne quem umquam innocentem judicio capitis arcessas, to accuse of a capital crime, id. Off. 2, 14, 51: aliquem capitis, id. Deiot. 11: pecuniae captae, Sall. J. 32, 1: majestatis, Tac. A. 2, 50: tumultus hostilis, id. ib. 4, 29: veneni crimine, Suet. Tib. 53; also absol.: arcessiri statim ac mori jussus est, id. Claud. 37.—Trop.: inscitiae, Nigid. ap Gell. 19, 14. —
- II Transf. to mental objects, to bring, fetch, seek, or derive a subject, thought, quality, etc.: a capite quod velimus, Cic. de Or. 2, 27, 117; so id. Top. 9: translationes orationi splendoris aliquid arcessunt, id. de Or. 3, 38, 156: ex medio res arcessere, Hor. Ep. 2, 1, 168: longe arcessere fabulas coepi, to fetch from far, Petr. 37.—Hence, arcessitus (in opp. to that which comes of itself, and is therefore natural), far-fetched, forced, unnatural (syn. durus): cavendum est, ne arcessitum dictum putetur, that an expression may not appear forced, far-fetched, Cic. de Or. 2, 63, 256: frigidi et arcessiti joci, Suet. Claud. 21: in Lysiā nihil est inane, nihil arcessitum, Quint. 10, 1, 78; cf. id. 2, 4, 3; 9, 3, 74; 12, 10, 40 al.
➳ ¶ 1 inf. arch. arcessier (accersier) Cæcil. 263 ; Ter. Eun. 510 ¶ 2 dans Cic. formes syncopées : arcessierunt, arcessierim, arcessierit, arcessieram ¶ 3 la forme accerso est moins employée et sans différence de sens ¶ 4 les formes dʼune 4e conjug. accersire ou arcessire se trouvent surtout à partir de Trajan ; pass. accersiri Tac. H. 1, 14 (Med. ); arcessiri Frontin. Strat. 1, 9, 3.
- 1. ontbieden, laten komen (meestal personen, zelden zaken) [patrem; librum; alqm ex Hispania; alqm ab aratro; Corintho colonos; (naar, tot: ad; dat.; sup.) Gallorum gentem ad bellum; Gallos auxilio te hulp; alqm lavatum];
- 2. (jur. t.t.) dagvaarden, gerechtelijk vervolgen; aanklagen, beschuldigen [alqm capitis; pecuniae captae; maiestatis; veneni crimine];
- 3. zich verschaffen, bereiken, verwerven [gloriam ex periculo; poët. vitas sibi ontvangen];
- 4. een onderwerp, gedachte e.d. erbij halen, zoeken [orationi splendoris alqd]; — p. adj. arcessītus, a, um gezocht, met de haren erbij gesleept, geforceerd [dictum; iocus];
- 5. de bruid in het huis v.d. bruidegom halen [virginem].
召。吿狀 — rem a capite 溯事源。講事由。— maiestatis 吿叛上之罪。
Suggest a Translation
See an image
- accedo, to cause to come, call, send for, invite, summon, fetch: ab aratro arcessebantur: sacra ab exteris nationibus arcessita: ex continenti accersi, Cs.: Gabinium, S.: Agrippam ad se arcessi iussit, N.: placere patrem arcessiri, L.: Ityn huc, O.: Si melius quid (vini) habes, arcesse, order it brought, H.—Fig.: (quies) molli strato arcessita, invited, L.—Esp. in law, to summon, arraign before a court, accuse, prosecute: hunc hoc iudicio: alquos eodem crimine in periculum capitis: alqm capitis: pecuniae captae, S.—Meton., of time: iustum pugnae tempus, to anticipate, V.— Of mental objects, to bring, fetch, seek, derive: ex medio res, H.: arcessitum dictum, far-fetched.
-
…. Hi cum tantopere de potentatu inter se multos annos contenderent, factum esse uti ab Arvernis Sequanisque Germani mercede arcesserentur. Horum primo circiter milia XV Rhenum transisse ; postea quam agros et cultum et copias Gallorum homines feri ac…
Julius Caesar, Gallic War
-
…postulata Caesaris pauca respondit, de suis virtutibus multa praedicavit transisse Rhenum sese non sua sponte, sed rogatum et arcessitum a Gallis ; non sine magna spe magnisque praemiis domum propinquosque reliquisse ; sedes habere in Gallia ab ipsis concessas…
Julius Caesar, Gallic War
-
…arma concurri oporteret ; signum tuba dandum ; ab opere revocandi milites ; qui paulo longius aggeris petendi causa processerant arcessendi ; acies instruenda ; milites cohortandi ; signum dandum. Quarum rerum magnam partem temporis brevitas et incursus hostium impediebat…
Julius Caesar, Gallic War
-
…resistunt maxuma vi certatur. Interea Catilina cum expeditis in prima acie vorsari, laborantibus succurrere, integros pro sauciis arcessere, omnia providere, multum ipse pugnare, saepe hostem ferire strenui militis et boni imperatoris officia simul exsequebatur .…
Sallust, Catilina
-
…, precor, miserere ; potes namque omnia, nec te nequiquam lucis Hecate praefecit Avernis ; si potuit Manes arcessere coniugis Orpheus, Threïcia fretus cithara fidibusque canoris, si fratrem Pollux alterna morte redemit, itque reditque viam totiens…
Vergil, Aeneid
-
…, quod foro propinqua erat neque aliena consili propter Semproniam ; nam tum Brutus ab Roma aberat. Praeterea Gabinium arcessit, quo maior auctoritas sermoni inesset. Eo praesente coniurationem aperit, nominat socios, praeterea multos cuiusque generis innoxios…
Sallust, Catilina
-
…publicam. Sed ego haec omitto. Coniuravere nobilissumi cives patriam incendere, Gallorum gentem infestissumam nomini Romano ad bellum arcessunt, dux hostium cum exercitu supra caput est. Vos cunctamini etiam nunc et dubitatis, quid intra moenia deprensis…
Sallust, Catilina
-
…. Credo ut fit misera prae amore exclusti hunc foras. Sicine ais Parmeno age sed huc qua gratia Te arcessi iussi ausculta. Fiat. Dic mihi Hoc primum, potin est hic tacere Egone optime. Verum heus tu…
Terence, Eunuchus
-
…Ut pernoscatis quid sibi Eunuchus velit. PHAEDRIA. PARMENO. Quid igitur faciam non eam ne nunc quidem Cum arcessor ultro an potius ita me comparem Non perpeti meretricum contumelias Exclusit revocat. Redeam non, si me obsecret .…
Terence, Eunuchus
-
…equitatu mittit. Huic mandat, Remos reliquosque Belgas adeat atque in officio contineat Germanosque, qui auxilio a Belgis arcessiti dicebantur, si per vim navibus flumen transire conentur, prohibeat. P. ; Crassum cum cohortibus legionariis XII…
Julius Caesar, Gallic War