arrogantia
arrogantia, assumption, presumption, arrogance
- I.A An assuming, presumption, arrogance, conceitedness (syn.: superbia, insolentia, fastus): cum omnis adrogantia odiosa est, tum illa ingenii atque eloquentiae multo molestissima, Cic. Div. in Caecil. 11 fin.: P. Crassus sine adrogantiā gravis esse videbatur et sine segnitiā verecundus, id. Brut. 81, 282: illud γνῶθι σεαυτόν noli putare ad adrogantiam minuendam solum esse dictum, id. ad Q. Fr. 3, 6, 7 et saep.: Pallas tristi adrogantiā taedium sui moverat, Tac. A. 13, 2: adrogantiā depravatus, Vulg. Deut. 18, 20: adrogantia tua decepit te, ib. Jer. 49, 16.—
- B The proud, lordly bearing arising from a consciousness of real or supposed superiority, pride, haughtiness (cf. arrogans): hujus adrogantiam pertinacia aequabat, Liv. 5, 8, 11: avaritia et adrogantia praecipua validiorum vitia, Tac. H. 1, 51: tristitiam et adrogantiam et avaritiam exuerat: nec illi, quod est rarissimum, aut facilitas auctoritatem aut severitas amorem deminuit, id. Agr. 9: cum magnitudinem et gravitatem summae fortunae retineret, invidiam et adrogantiam effugerat, id. A. 2, 72; id. Agr. 42: adrogantia ejus, Vulg. Isa. 16, 6; ib. Jer. 48, 29.—*
- II A pertinacity in one's demands, obstinacy: cessurosque se potius adrogantiae Antipatri quam etc., Liv. 37, 56 fin.
si tumentis ~iae spiculo sauciatur
nec harum apices litterarum ~iae supercilium esse suspiceris
fastus, ‥ elatio, velgepungennes velgelp vel ~ia
~iae,gilpes
pro nobis ‥ contra ~iam et intemperantiam modus et modestia dimicabunt
quid ‥ apud viros ecclesiasticos ‥ uspiam aspicimus nisi aut ~ias dignitatum aut avaritias facultatum aut immoderantias voluptatum
Virgineam puritatem cum Arrogantia, necnon fastuosa præsumptione aggrediens, per operum excellentiam fragilem exaltabat ætatem.
-
…, dici posset eos ab se per fidem in conloquio circumventos. Postea quam in vulgus militum elatum est qua arrogantia in conloquio Ariovistus usus omni Gallia Romanis interdixisset, impetumque in nostros eius equites fecissent, eaque res conloquium ut…
Julius Caesar, Gallic War
-
…provincia nostra Rhodanus divideret ; quibus rebus quam maturrime occurrendum putabat. Ipse autem Ariovistus tantos sibi spiritus, tantam arrogantiam sumpserat, ut ferendus non videretur. Quam ob rem placuit ei ut ad Ariovistum legatos mitteret, qui ab…
Julius Caesar, Gallic War
-
…qua nihil potest esse praestantius ; esse autem hominem qui nihil in omni mundo melius esse quam se putet desipientis adrogantiae est ; ergo est aliquid melius. est igitur profecto deus. An vero, si domum magnam pulchramque videris…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…admiraretur, quos non castrorum munitiones, non altitudo montis, non murus oppidi tardare potuisset, tanto opere licentiam arrogantiamque reprehendere, quod plus se quam imperatorem de victoria atque exitu rerum sentire existimarent ; nec minus se ab milite…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fidem iuris iurandi, responde. Manilio et Luscio negas esse credendum dic, aude ; est tuae contumaciae, adrogantiae vitaeque universae vox. quid exspectas quam mox ego Luscium et Manilium dicam ordine esse senatores, aetate grandis natu…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…, ita tulerunt ut, si quid haberet a natura boni, prodesse ei putarent oportere, superbiam autem atque adrogantiam eius deridendam magis arbitrarentur propter humilitatem hominis quam pertimescendam. sed ut illuc revertar, quo tempore Fidiculanius est absolutus…
Cicero, pro Cluentio
-
…Caesarem in honore erant, sed etiam apud exercitum cari habebantur ; sed freti amicitia Caesaris et stulta ac barbara adrogantia elati despiciebant suos stipendiumque equitum fraudabant et praedam omnem domum avertebant. quibus illi rebus permoti universi Caesarem adierunt palamque…
Julius Caesar, Civil War
-
…circumspicis ut pecuniam non ex tuis tabulis sed ; ex ; adversariis petas suum codicem testis loco recitare adrogantiae est ; suarum perscriptionum et liturarum adversaria proferre non amentia est quod si eandem vim, diligentiam auctoritatemque habent adversaria…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…dissimillimo ex genere distinguebant homines perculsi Sullani temporis calamitate. voltus erat ipsius plenus furoris, oculi sceleris, sermo adrogantiae, sic ut ei iam exploratus et domi conditus consulatus videretur. Murenam contemnebat, Sulpicium accusatorem suum numerabat non…
Cicero, pro Murena
-
…hoc minus vereor sunt alia quae magis timeam et cogitem. numquam parebit ille legatis. Novi hominis insaniam, adrogantiam ; novi perdita consilia amicorum, quibus ille est deditus. Lucius quidem frater eius, utpote qui peregre depugnarit…
Cicero, Philippicae