asellus
asellus, a little ass, ass’s colt
- I Lit.: dossuarius, Varr. R. R. 2, 6 fin.: asellus onustus auro, * Cic. Att. 1, 16: tardus, Verg. G. 1, 273: lente gradiens, Ov. M. 11, 179; so id. ib. 4, 27; Hor. S. 1, 9, 20; Vulg. Num. 16, 15; ib. Joan. 12, 14 al.—Prov.: narrare fabellam surdo asello, to preach to deaf ears, Hor. Ep. 2, 1, 199 (an imitation of a Greek proverb, Ὄνῳ τις ἔλεγε μῦθον · ὁ δὲ τὰ ὦτα ἐκίνει; cf. Schmid ad Hor. l. c.).—
- II Transf.
- A Of a man addicted to sensuality, Juv. 9, 92; Petr. 24 fin.; Hier. Vit. S. Hilar.—
- B Aselli, two stars in Cancer: Sunt in signo Cancri duae stellae parvae, Aselli appellati, Plin. 18, 35, 80, § 353; cf. Hyg. Astr. 2, 23.—
- C A sea-fish much prized by the Romans, perh. cod or haddock, Varr. L. L. 5, § 77, p. 31 Müll.; cf. Plin. 9, 17, 28, § 61.—Prov.: post asellum diaria non sumo, after delicious fare I take no common food, Petr. 24.—
- D Asellus, a Roman cognomen, Cic. de Or. 2, 64, 258; Liv. 27, 41 al.
ruditus proprie ~orum est
~us,weorf
pelle leonina dic quid asellus agat
reddunt compotum de vij asinis remanentibus anno preterito; de ij assellis anni preteriti; ‥ de ij pullis asinariis proventis hoc anno
- 1. ezel(tje); ➤ agitator -i ezeldrijver; ~ onustus auro; sprw.: narrare fabellam surdo -o voor dovemansoren spreken;
- 2. (poët.; postklass.) een fijn soort zeevis, misschien heek.
Non hic unigena fabricatur machina : nomen Hæc Librilla tenet, quasi saxea pondera librans : Obtinet illa suis : sed hirundinis hæc : stat Aselli Illa vocata nota, etc.
Cæterum in promulsidari Asellus erat Corinthius cum bisaccio positus, qui habebat olivas in altera parte albas ; in altera nigras. Tegebant Asellum duæ lances.
Ego,. Simili modo Greg. Nazian.inquit, Aselle, faciam ut non calcitres, nec te hordeo alam, sed paleis ; fame te conficiam et sitis gravi onerabo pondere ; per æstus indagabo et frigora, ut cibum potius, quam lasciviam cogites
Vide Asinus.Θὴρ ἀδάμαστ᾽ ὕλης ἔκγονε μαρναμένης. Bellua pugnaci prodita materia.
- asinus, a little ass, ass's colt: tardus, V.: onustus auro.
-
…atque in eo neque auctoritate neque gratia pugnat sed quibus Philippus omnia castella expugnari posse dicebat, in quae modo asellus onustus auro posset ascendere. consul autem ille deterioris histrionis similis suscepisse negotium dicitur et domi divisores habere ; quod…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…praesertim magno et gravi nihil est, quod mihi gratias agas, inquit si malui compilari quam venire ; ut Asello Africanus obicienti lustrum illud infelix, noli inquit mirari ; is enim, qui te ex aerariis exemit, lustrum…
Cicero, de Oratore
-
…exemit, lustrum condidit et taurum immolavit. Tacita suspicio est, ut religione civitatem obstrinxisse videatur Mummius, quod Asellum ignominia levarit. Urbana etiam dissimulatio est, cum alia dicuntur ac sentias, non illo genere, de quo…
Cicero, de Oratore
-
…se liberius gerant, uxores eodem iure sint, quo viri, inque tanta libertate canes etiam et equi, aselli denique liberi sic incurrant, ut iis de via decedendum sit. Ergo ex hac infinita, inquit, licentia…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…illo, sentin senem esse tactum triginta minis In hoc genus coniciuntur etiam proverbia, ut illud Scipionis, cum Asellus omnis se provincias stipendia merentem peragrasse gloriaretur agas asellum et cetera ; qua re ea quoque, quoniam mutatis verbis…
Cicero, de Oratore
-
…omnia cum pupilla, legis aequitas, voluntas patris, edicta praetorum, consuetudo iuris eius quod erat tum cum asellus est mortuus. iste praetor designatus utrum admonitus an temptatus an, qua est ipse sagacitate in his rebus ,…
Cicero, in Verrem
-
…sua Chelidonisque quam ex populi Romani voluntate. qui principio qualis in edicto constituendo fuerit cognoscite. P. Annius asellus mortuus est C. Sacerdote praetore. is cum haberet unicam filiam neque census esset, quod eum natura hortabatur…
Cicero, in Verrem
-
…hoc genus coniciuntur etiam proverbia, ut illud Scipionis, cum Asellus omnis se provincias stipendia merentem peragrasse gloriaretur agas asellum et cetera ; qua re ea quoque, quoniam mutatis verbis non possunt retinere eandem venustatem, non in re…
Cicero, de Oratore
-
…procellosum Tusciae litus enavigasset, tamquam sibi bene conscio ipsa quodammodo elementa famularentur. in Capitolio custodiebatur ab hospite Flavio Asello, comite sacrarum largitionum, qui adhuc in eo semifumantem praefecturae nuper extortae dignitatem venerabatur. interea legati provinciae Galliae…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…civibus atque mansuetius versari commilitonem, idque per spes prosperas eius orabat adiurans. Nam et hic ipse aiebat Iners asellus et nihilo minus morbo detestabili caducus vix etiam paucos holerum manipulos de proxumo hortulo solet anhelitu languido fatigatus subvehere ,…
Apuleius, Metamorphoses