auditio
auditio, a hearing, listening to
audītĭo, ōnis, f. [audio].
- A hearing, a listening to (syn.: auditus, auscultatio): (pueri) fabellarum auditione ducuntur, Cic. Fin. 5, 15, 42: qui est versatus in auditione et cogitatione, quae studio et diligentiā praecurrit aetatem, id. de Or. 2, 30, 131; Quint. 2, 2, 11; 10, 1, 10: audite auditionem in terrore vocis ejus, hear a hearing (after the Heb.), i. e. hear attentively, Vulg. Job, 37, 2.—
- II Hearsay: hoc solum auditione expetere coepit, cum id ipse non vidisset? Cic. Verr. 2, 4, 46.—Hence, meton.,
- α (Abstr. pro concr.) A report, hearsay, news (also in plur.): si accepissent famā et auditione esse quoddam numen et vim deorum, Cic. N. D. 2, 37, 95: fictae auditiones, id. Planc. 23, 56: ne tenuissimam quidem auditionem de eā re accepi, not even the slightest inkling, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1: His rebus atque auditionibus permoti etc., Caes. B. G. 4, 5; 7, 42: falsae auditiones, Tac. A. 4, 11 fin.: ab auditione malā non timebit, Vulg. Psa. 111, 7; ib. Nah. 3, 19.— And
- β Effect for cause, the voice: Domine, audivi auditionem tuam et timui, Vulg. Hab. 3, 2.—
- III The hearing of a pupil (cf. audio, II. A. 2.); hence, meton. (abstr. pro concr.), a lecture, lesson, discourse (perh. only post-Aug.): Sedere in scholis auditioni operatos, Plin. 26, 2, 6, § 11: egressus ex auditione, Gell. 14, 1; 18, 2; 19, 8.—*
- IV For auditus, the sense of hearing, the hearing, Ap. Dogm. Plat. p. 9, 27.
audītio, ōnis, f. (audio), das Hören, I) im allg., vox auditionis, eine Stimme, die leicht zu hören ist, Vulg. Ierem. 10, 22. – dah. meton., der Gehörsinn, das Gehör (klass. auditus), Apul. dogm. Plat. 1, 14 in.: musicae auditiones, musikalisches Gehör, Vitr. 10, 12 (18), 2. – II) insbes., das Hören = das Anhören, Zuhören, 1) aktiv: a) eig.: (pueri) fabellarum auditione ducuntur, Cic. de fin. 5, 42. – absol., subactio (ingenii) autem est usus, auditio, lectio, litterae, Cic.: alqd multā lectione atque auditione assequi, Cic.: et idcirco non sunt facili auditione credenda, muß man sie nicht geradezu aufs Hören hin glauben, Arnob. – b) meton., der Vortrag, die Vorlesung, sedere in scholis auditioni operatos, Plin.: quod eius meminisse potui, egressus ibi ex auditione propere annotavi, Gell.: easdem auditiones, eosdem doctores colebamus, Gell.: quando erat a magistris auditionibusque obeundis otium, Gell. – 2) passiv = das Hörensagen, hoc solum auditione expetere coepit, cum id ipse non vidisset? Cic.: si accepissent famā et auditione esse quoddam numen et vim deorum, Cic. – dah. meton., das leere Gerede, Gerücht, mala, Vulg. psalm. 111, 7: levem auditionem habere pro re comperta, Caes.: Romam cum venissem ne levissimam quidem auditionem de ea re accepi, Cael. in Cic. ep.: Plur., fictae auditiones, Cic.: his rebus atque auditionibus permoti, Caes.: falsas auditiones depellere, Tac.
exeunt ‥ juvenes ‥ in ~onem vel ascultationem, ut Theudus ‥, qui furtim accedens ad domum Meilerii audivit intro unum ex sedentibus ‥ dicentem ‥
ad ~onem nostram jam pervenit quod ‥
visio, ~o, olfaccio, gustacio et taccio vocantur actus sensuum particularium
quilibet socius infra septennium sue ~onis in scolis opponat
statuto super ~one theologie ‥ edito
cursoria ~o ‥ alicujus libri Metaphisice
ita tamen quod in primo biennio ‥ hujusmodi ~onem leccionariam ‥ aggredi non presumant
pro ~one compotorum servientum
habeat archidiaconus ‥ computi ~onem
in expensis garcionum ‥ auditorum compotorum ‥, qui continuaverant ~onem usque ad finem Scaccarii
ut patet per parcellas Johannis B. in presencia ‥ custodis inde examinati super ~onem compoti istius probatas
racio omnium reddatur prout ad id admonendi sunt tam in confirmacionibus quam in ~one computorum
audītĭō, (13) ōnis, f. (audio), ¶ 1 action dʼentendre, audition : pueri fabellarum auditione ducuntur Cic. Fin. 5, 42, les enfants sont attirés par le désir dʼentendre des contes ; auditione aliquid expetere Cic. Verr. 2, 4, 102, désirer un objet sur ouï-dire ¶ 2 ce quʼon entend dire, bruit, rumeur : Cic. Planc. 56 ; Nat. 2, 95 ; Fam. 8, 1, 2 ; Cæs. G. 7, 42, 2 ¶ 3 audition [dʼune lecture publique, dʼune déclamation, etc.] : Sen. Rhet. Contr. 9, 3, 14, etc.; Gell. 3, 13, 4, etc.
- 1. het toe-, aanhoren;
- 2. het horen zeggen, gerucht, praatjes.
auditio , onis. f. v. audio.
Auditiones falsae 謠言。 Auditioni occupatum sedere in scholis 上學愼聽師傅。
Suggest a Translation
See an image
Auditiones falsae 謠言。 Auditioni occupatum sedere in scholis 上學愼聽師傅。
Suggest a Translation
See an image
Ego Jacobus Gelu, Clericus oriundus de Ynodio Treverensis diœcesis fui Magister in artibus anno Dominim. ccclxxxxi. in Universitate Parisiensi, effectus secundus in Auditione prima in sancta Genovefa, præstante eo qui linguas infantium disertas facit, cui sit laus et gloria in sæcula.
audītiō ōnis, f
- audio, a hearing, listening to: fabellarum: hoc solum auditione expetere, by hearsay. — Talk, rumor, report, news: levis, Cs.: si accepissent famā et auditione, esse, etc.: fictae auditiones: falsae, Ta.: auditionibus permoti, Cs.