aufero
aufero, to take away, bear off, carry off, withdraw, remove
- I In gen.
- A.1 Lit.: ab januā stercus, Plaut. As. 2, 4, 18 (424): dona, id. Am. prol. 139: aurum atque ornamenta abs te, id. Mil. 4, 1, 36 (982): abstulit eos a conspectu, Vulg. 4 Reg. 17, 18: auferas me de terrā hac, ib. Gen. 47, 30: vos istaec intro auferte, Ter. And. 28: Auferte ista hinc, Vulg. Joan. 2, 16: aether multos secum levis abstulit ignīs, Lucr. 5, 459; 3, 230; 3, 439; 3, 717; 5, 205; 5, 725; 6, 622; Turp. ap. Non. p. 422, 21: multa domum suam auferebat, Cic. Rosc. Am. 8 fin.: liberi per delectus alibi servituri auferuntur (a Romanis), are carried away, Tac. Agr. 31: quem vi abstulerant servi, Vulg. Gen. 21, 25.—So of sick persons, or those unable to walk: auferere, non abibis, si ego fustem sumpsero, Plaut. Am. 1, 1, 202 (354) (cf. id. ib. 1, 1, 298 (450): lumbifragium hinc auferes): asoti, qui in mensam vomant et qui de conviviis auferantur, Cic. Fin. 2, 8, 23. —Auferre se, in colloquial lang., to remove one’s self, to withdraw, retire, go away: Te, obsecro hercle, aufer modo, Plaut. Rud. 4, 3, 93 (1030): aufer te domum, id. As. 2, 4, 63 (469).—
- 2 Of bodies that are borne away by wings, by the winds, waves, or any other quick motion, to bear or carry away, sweep away, etc. (mostly poet. or in post-Aug. prose): aliquem ad scopulum e tranquillo auferre, Ter. Phorm. 689: unda rates, Prop. 1, 8, 14: auferor in scopulos, Ov. M. 9, 593: auferet, id. ib. 15, 292 al.: in silvam pennis ablata refugit, Verg. A. 3, 258; 11, 867: ne te citus auferat axis, Ov. M. 2, 75: vento secundo vehementi satis profecti celeriter e conspectu terrae ablati sunt, Liv. 29, 27: (Bubo) volat numquam quo libuit, sed transversus aufertur, Plin. 10, 12, 16, § 35: (milites) pavore fugientium auferebantur, Tac. A. 4, 73.—
- B Trop., to carry away, mislead: te hortor, ut omnia gubernes prudentiā tuā, ne te auferant aliorum consilia, Cic. Fam. 2, 7: abstulerunt me velut de spatio Graecae res immixtae Romanis, i. e. have diverted, withdrawn me, from the subject, Liv. 35, 40: quae contemplatio aufert nos ad ipsorum animalium naturas, Plin. 27, 13, 120, § 145: auferre aliquem traversum, id. 28, 1, 1, § 1 Jan: ab intentione auferendus auditor, Quint. 4, 5, 6: somnus aufert, Hor. S. 1, 5, 83: auferimur cultu, i. e. decipimur, are deceived, duped, Ov. R. Am. 343.—
- II Esp.,
- A.1 To take or snatch away; in a good, but more frequently in a bad sense, to take by force, to remove, withdraw, take away violently, rob, steal, etc.: aliquid eris, Plaut. Bacch. 4, 4, 8 (647): quod auri, quod argenti, quod ornamentorum in meis urbibus fuit, id mihi tu, C. Verres, eripuisti atque abstulisti, Cic. Div. in Caecil. 5, 19: ab hoc abaci vasa omnia abstuiit, id. Verr. 2, 4, 16; so, pecuniam de aerario, id. Att. 7, 21: pecuniam in ventre, to eat up, to squander, id. de Or. 2, 66, 265: auriculam mordicus, to bite off, id. ad Q. Fr. 3, 4: vestimentum, Vulg. Luc. 6, 29: hi ludi dies quindecim auferent, Cic. Verr. 1, 10, 31: imperium indignis, Liv. 3, 67: legionem, Tac. H. 4, 48: consulatum, censuram, id. ib. 1, 52: auferat omnia irrita oblivio si potest, Liv. 28, 29: spem, voluntatem defensionis, Cic. Verr. 2, 1, 7: fervorem et audaciam, Liv. 3, 12: obsequia, Tac. H. 1, 80: misericordiam, id. ib. 3, 84: spem veniae, id. A. 14, 23: studium, Cat. 68, 19 sq.; and so Hor. C. 3, 12, 5: metus, to banish, Verg. A. 12, 316: curas, Hor. Ep. 1, 11, 26: somnos, id. C. 2, 16, 16; id. Epod. 5, 96: pudorem, Ov. M. 6, 617: fugam, to hinder, prevent, Flor. 3, 10, 3 al.—
- 2 To take off or away, to destroy, consume, kill, slay, etc. (mostly poet. or in the Aug. histt.): Tam bellum mihi passerem abstulistis, Cat. 3, 15: abstulit clarum cita mors Achillem, Hor. C. 2, 16, 29; so id. Epod. 5, 66; id. S. 1, 9, 31: Auferat hora duos eadem, Ov. M. 8, 709; 15, 157: Labienum Varumque acies abstulit, Vell. 2, 55 fin.: Quidquid hinc aut illinc communis Mors belli aufert, Liv. 7, 8; Flor. 3, 17, 9 al.: Interea quodcumque fuit populabile flammae, Mulciber abstulerat, had consumed, Ov. M. 9, 263; 14, 575.—
- 3 Of places, to separate, sever, divide: mare septem stadiorum intervallo Europam auferens Asiae, Plin. 4, 12, 24, § 75: Armenia Euphrate amne aufertur Cappadociae, id. 6, 9, 9, § 25. —
- B To lay aside some action, manner of speaking, etc.; to cease from, desist from, leave off: proinde istaec tua aufer terricula, Att. ap. Non. p. 227, 31: jurgium hinc auferas, Plaut. Pers. 5, 2, 19 (795): aufer nugas, id. Truc. 4, 4, 8 (861); id. Curc. 2, 1, 30 (245): pollicitationes aufer, Ter. Phorm. 857: Ge. Id nosmet ipsos facere oportet, Phaedria. Ph. Aufer mi "oportet:" quin tu, quod faciam, impera, id. ib. 223 Ruhnk. (cf. Juv. 6, 170): Aufer abhinc lacrimas, Lucr. 3, 955: insolentiam, Phaedr. 3, 6, 8; so absol.: Insanis? Aufer! away! (where nugas may be supplied, as in Plaut. Truc. 4, 4, 8 (861)), Ter. Ad. 937.—With inf. as object: aufer Me vultu terrere, Hor. S. 2, 7, 43.—
- C Meton., effect for cause, to carry off (as the fruit or result of one’s labor, exertions, errors, etc.), to obtain, get, receive, acquire: Ecquas viginti minas Paritas ut auferas a me? Plaut. Ps. 1, 5, 71 (485); 1, 5, 90 (504); id. Curc. 5, 2, 21 (619); id. Ep. 1, 2, 56 (159); 2, 2, 9 (189); id. Most. 4, 1, 32 (889); Ter. Phorm. 955: id inultum numquam auferet, id. And. 610; id. Ad. 454 (cf. id. And. 175): paucos dies ab aliquo, to obtain a few days’ respite, Cic. Quinct. 5, 20: quis umquam ad arbitrum quantum petiit, tantum abstulit? id. Rosc. Com. 4, 12; so, responsum ab aliquo, id. de Or. 1, 56, 239: decretum, id. Att. 16, 16, A: diploma, id. Fam. 6, 12, 3: praemium, Suet. Gram. 17. —Also with ut: ut in foro statuerent (statuas), abstulisti, you have carried the point that they etc., Cic. Verr. 2, 2, 59, 145 (so, adsequi, ut, Tac. G. 35).—Trop., to carry away the knowledge of a thing, to learn, understand: quis est in populo Romano, qui hoc non ex priore actione abstulerit? has not learned, does not know, Cic. Verr. 2, 1, 8.
- 1. wegdragen, wegbrengen, verwijderen [sacra publica ab incendiis]; — se ~ en pass. auferri zich verwijderen, zich uit de voeten maken: se e conspectu alcis ~; aufer te hinc; pass. ook weggerukt worden, verdwijnen;
- 2. (v. golven, wind e.d.) meevoeren, meesleuren; ➤ auferet unda rates;
- 3. wegrukken, ontrukken, roven;
- 4. (poët.) wegrukken, vernietigen; ➤ mors Achillem abstulit;
- 5. wegnemen, afnemen [curas];
- 6. (poët.) afrukken, afhakken, afsnijden [crinem]; ➤ mare Europam auferens Asiae (Plin. Mai.) scheidend van;
- 7. verkrijgen, verwerven, winnen [gloriam];
- 8. afdwingen [pecuniam; tribunatum];
- 9. misleiden; ➤ me malus abstulit error (Verg.);
- 10. verleiden, meeslepen; ➤ ne te auferant aliorum consilia;
- 11. ophouden met, achterwege laten [nugas]; ➤ aufer me terrere (Hor.).
去之。奪之。得。停。— se domum 回家。— responsum 得人答應。 Hoc me transversum abstulit 此顚倒吾心。 Ne te auferant aliorum consilia 幸勿爲人言所騙。— caput ei 斬其頭。Id quod petebam abstuli 所求已得。— litem 贏官司。 Aufer vultu terrere 勿復以惡貌嚇人。 Secum — gloriam 負光榮。
Suggest a Translation
See an image
- ab + fero, to take away, bear off, carry off, withdraw, remove: istaec intro, T.: e proelio auferri: multa domum suam: liberi per delectūs auferuntur, Ta.: caput domino, V.: Ille sibi ablatus, robbed of his own form, O.: illi vertice crinem, taken from her head, V.: auferri e conspectu, to disappear, L.— Of waves, wind, etc., to carry away, waft, bear, whirl: alquem ad scopulum e tranquillo, T.: auferor in scopulos, O.: in silvam pennis ablata, V.— To carry off, snatch away, rob, steal: a nobis hoc, T.: ab hoc abaci vasa omnia: pecuniam de aerario. —To sweep away, destroy, kill, slay: abstulit mors Achillem, H.: quidquid mors aufert, L.: alqd Mulciber abstulerat, had consumed, O.— Fig., to carry off, gain, obtain, get, receive: inultum numquam id auferet, T.: paucos dies ab aliquo: ut in foro statuerent (statuas), abstulisti, i. e. have prevailed. — To carry away, learn, understand: hoc non ex priore actione, posse, etc.—To get off, escape: haud sic auferent, T.—To take away, snatch away, remove: hi ludi dies quindecim auferent, take up: imperium indignis, from the unworthy, L.: conspectum eius contioni, deprives, L.: vitam senibus: spem: fervorem, L.: metūs, V.: somnos, H.: me velut de spatio, from my subject, L.: fortassis et istinc abstulerit aetas, will free me from them, H.: pollicitationes aufer, away with, T.: aufer Me voltu terrere, desist, H.
-
…lupus inter oves, fulvos vehit unda leones, unda vehit tigres, nec vires fulminis apro, crura nec ablato prosunt velocia cervo. Quaesitisque diu terris, ubi sistere possit, in mare lassatis volucris vaga decidit alis .…
Ovid, Metamorphoses
-
…quemquam. at vobis male sit, malae tenebrae Orci, quae omnia bella devoratis ; tam bellum mihi passerem abstulistis. o factum male o miselle passer tua nunc opera meae puellae flendo turgiduli rubent ocelli. Phasellus ille ,…
Catullus, Carmina
-
…funis harena, neve inimica meas elevet aura preces atque ego non videam talis subsidere ventos, cum tibi provectas auferet unda ratis, ut me defixum vacua patiantur in ora crudelem infesta saepe vocare manu sed quocumque modo de me…
Propertius, Elegies
-
…fabulam Dedisse, et nihil dedisse verborum tamen ; Colacem esse Naevi et Plauti veterem fabulam ; Parasiti personam inde ablatam et militis. Si id est peccatum, peccatum imprudentia est Poetae ; non qui furtum facere studuerit. Id…
Terence, Eunuchus
-
…per incertam lunam sub luce maligna est iter in silvis, ubi caelum condidit umbra Iuppiter, et rebus nox abstulit atra colorem. Vestibulum ante ipsum, primisque in faucibus Orci Luctus et ultrices posuere cubilia Curae ; pallentesque habitant…
Vergil, Aeneid
-
…legibus pervenisset, Ephesi apud publicanos deposuisse ; id fuisse HS x x i i ; eam omnem pecuniam Pompeium abstulisse. quod ego sive aequo animo sive iniquo fero, tu de HS c aequo animo ferre debes et existimare…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ut, quod illi a populo datum sit, id non violet, quod senatus dederit, id senator properet auferre. alter belli Gallici rationem habet, fungitur officio boni senatoris, legem quam non putat, eam quoque servat…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…tam nobilis visus est qui ex illo sacrario quicquam poscere aut tollere aut attingere auderet Verres quod ubique erit pulcherrimum auferet nihil habere cuiquam praeterea licebit tot domus locupletissimas istius domus una capiet idcirco nemo superiorum attigit ut hic tolleret ideo…
Cicero, in Verrem
-
…Saturi, quid pares respondere scire cupio ; utrum omnino Fannium ; a ; Flavio HS ccciↃↃↃ non abstulisse an alio nomine et alia de causa abstulisse. si alia de causa, quae ratio tibi cum eo intercesserat…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo