beatificatio
beātificātio, ōnis, f. (beatifico), die Beglückung, Conc. Chalc. Leo M. epist. 98, 1.
ad hoc quod dicit quod transmutatio plus tollit quam ~o
expectant post ultimum judicium ‥ Dei visionem et suam ~onem
cum dicitur ‘visio Dei est ~o anime’(