beatificator
beātificātor, ōris, m. (beatifico), der Beglücker, Augustin. in psalm. 99, 3.
tunc complete sunt laudes ‥ ipsi ~ori, qui beatificavit post hanc vitam que creavit septem diebus
beneficio creatoris et recreatoris, ~oris et continui servatoris
bĕātĭfĭcātŏr, ōris, m. (beatifico), qui rend heureux : Aug. Psalm. 99, 3.