benedicus
benedicus, a, um (benedico), liebreich, munus, Alcim. Avit. epist. 8. p. 40, 17.
bĕnĕdĭcus, a, um (benedico), affectueux : Avit. Ep. 8, p. 40, 17.
Feliciter deducitur ad nihilum qui ex maledico fit Benedicus, ex vituperatore laudator, ex invido candidus.