benefactor
bĕnĕfactor, ōris, m. [benefacio],
- he who confers a favor, a benefaclor (late Lat.), Coripp. Laud. Anast. Quaest. 19; id. Laud. Just. 1, 314.
benefactor, ōris, m. (benefacio), der Wohltäter, Eccl.
extremi decem [psalmi dicantur ] pro familiaribus et ~oribus
tradidimus carissimo amico et ~ori nostro H. Cantuariensi archidiacono terras ‥
missa pro omnibus ~oribus domus
indulgencias ~oribus ecclesie concessas
officium pro defunctis ‥ ~oribus
bĕnĕfactŏr, ōris, m. (benefacio), bienfaiteur : Coripp. Just. 1, 314.