benefactio
bĕnĕfactĭo, ōnis, f. [benefacio],
- the performing of an act of kindness, a benefaction, Tert. c. Marc. 4, 12 fin.
benefactio, ōnis, f. (benefacio), das Wohltun, die Guttätigkeit, Tert. adv. Marc. 4, 12.
bĕnĕfactĭō, ōnis, f. (benefacio), bienfait : Tert. Marc. 4, 12.