Logeion | bonitas

bŏnĭtas, ātis, f. [bonus], the good quality of a thing, goodness, excellence (cf. Caes. B. G. 1, 28 Herz.; class., but mostly in prose).

I Of concrete objects: bonitas praediorum, Cic. Rosc. Am. 7, 20: agrorum, id. Agr. 2, 16, 41; Caes. B. G. 1, 28: agri aut oppidi, Cic. Agr. 2, 28, 76: praediorum, id. Rosc. Am. 7, 20; Dig. 50, 16, 86: terrae, Lucr. 5, 1247: soli, Quint. 2, 19, 2: aquae, Phaedr. 4, 9, 8: vini, Plin. 14, 4, 6, § 55: arboris, id. 13, 9, 17, § 61: gemmarum, id. 37, 8, 37, § 116 al.: vocis, Cic. Or. 18, 59: verborum, id. ib. 49, 164: mutuum eādem bonitate solvatur quā datum est, Dig. 12, 1, 3: secunda bonitas (amomi), the second quality, Plin. 12, 13, 28, § 48; Dig. 45, 1, 75, § 2.—
II Of abstract objects: ingenii, Cic. Off. 3, 3, 14: causae, id. Dom. 22, 57: naturae, id. Off. 1, 32, 118: sapientiae, Quint. 5, 10, 75. —
- B Esp. freq. of character, good, honest, or friendly conduct; goodness, virtue, integrity, blamelessness: neque ego nunc de illius bonitate, sed de generi impudentiā disputo, Cic. Agr. 3, 3, 13: rustici cum fidem alicujus bonitatemque laudant, dignum esse dicunt, quīcum in tenebris mices, id. Off. 3, 19, 77: quae tuae fidei, justitiae bonitatique commendo, id. Fam. 13, 4, 3; id. N. D. 3, 30, 75: si recte vestram bonitatem atque prudentiam cognovi, id. Quint. 17, 54: nec justitiae ullus esset nec bonitati locus, id. Fin. 3, 20, 66: perennis, Ov. Tr. 4, 5, 27: eam potestatem bonitate retinebat, integrity, Nep. Milt. 8, 3; so id. Timol. 5, 1.—
- - 2 Kindness, friendliness, benevolence, benignity, affability: perpetua naturalis bonitas (kind-heartedness, benevolence), quae nullis casibus neque agitur, neque minuitur, Nep. Att. 9, 1: te oro per mei te erga bonitatem patris, Plaut. Capt. 2, 1, 54 (248); Cic. N. D. 2, 23, 60: bonitas et beneficentia, id. ib. 1, 43, 121; 3, 34, 84: homo liberalis et dissolutus et bonitate affluens, id. Rosc. Com. 10, 27: utrumque incredibile est, et Roscium quicquam per avaritiam appetisse, et Fannium quicquam per bonitatem amisisse, id. ib. 7, 21: multas hereditates nullā aliā re quam bonitate consecutus est, Nep. Att. 21, 1: bonitas, humanitas, misericordia, Quint. 5, 1, 22; Tac. H. 1, 52. —
  - 3 Esp., parental love, tenderness: quid dicam... de bonitate in suos, Cic. Lael. 3, 11: facit parentes bonitas, non necessitas, Phaedr. 3, 15, 18.

bonitās, ātis, f. (bonus), die gute Beschaffenheit einer Sache, die Güte, I) in materieller Hinsicht, agrorum, praediorum, vocis, Cic.: mutuum eādem bonitate solvatur, quā datum est, ICt. – II) in geistiger u. moralischer Hinsicht, A) im allg.: hic si sibi ipse consentiat et non interdum naturae bonitate (natürliche gute Anlage) vincatur, Cic.: u. so b. ingenii, Cic.: summa bonitas et aequitas causae, die Gerechtigkeit einer Sache, die gerechte Sache, Cic.: b. verborum, Cic. – B) insbes., v. Charakter, die Güte, Gutmütigkeit, Gutherzigkeit, Herzensgüte, zärtliches Wohlwollen, Zärtlichkeit, Redlichkeit, edle Gesinnung an sich u. im Benehmen gegen andere (Ggstz. fraus, malitia), Cic. u.a.: naturalis, Nep.: fides alcis bonitasque, Cic.: bonitas et beneficentia, Cic.: facit parentes bonitas, non necessitas, Phaedr.: bonitas tua, deine Güte (Gnade), v. Kaiser, Plin. ep. 10, 8 (24), 5. – m. in od. erga u. Akk., bonitas in suos, iustitia in omnes, Cic.: id non sine divina bonitate erga homines fieri, Cic.

bonitas 1 goodness: a (divine); b (human, esp. generosity). a de summa divinae ~atis una essentia in tribus substantiis Eriug. Per. 457D; Ib. (v. bonus 1); summa Dei bonitas caeli quae saepta gubernas (Wulfstan) Anal. Hymn. LI 142; quid summa ~as retribuet amanti ‥ se, nisi se ipsam Anselm (Mon. 70) I 80; sicut nec tua bonitas, / sic nec laudis immensitas / verbi claudetur modio J. Howd. Cyth. 43. 4. b Map NC III 1 (v. bonus 2a); tante fuit ~atis ut quos armis subegerat clementia magis vicerit Gir. PI I 14; sit tibi rara fides de feminea bonitate D. Bec. 2072; ex honesti finis intencione ~as moralis in opere sigillatur R. Bury Phil. 18. 231; s1377 rex Edwardus inter omnes mundi magnificos gloriosus et ~atis immense Ad. Mur. Chr. Cont. A 225. 2 act of generosity, bounty, tip. 11‥ per servitia et ~ates quas faciebat pater ejus Cart. Burton 36; s1322 hujus ‥ viri [T. comitis Lanc’] copiose ~ates, elemosinarum largitiones et cetera pietatis opera ‥ tractatus exigunt speciales Flor. Hist. III 214; 1378 Ricardo F. pro ~ate xij d. Ac. Durh. 587; 1415 in j toga empta pro T. W. pro ~ate sua pro reparacione grangii Ib. 611.

bŏnĭtās, (10) ātis, f. (bonus), bonté, bonne qualité : agrorum Cic. Agr. 2, 41, la bonté des terres ; vocis Cic. Or. 59, qualité de la voix ; ingenii Cic. Off. 3, 14, bon naturel ; verborum Cic. Or. 164, mots remplissant bien leur office || bonté, bienveillance, affabilité : Cic. Nat. 2, 60 || bonté des parents, tendresse : in suos Cic. Læl. 11, sa tendresse envers les siens || honnêteté, vertu : Cic. Off. 3, 77.

bonitās, ātis f (bonus)

1. (v. personen) goedheid, goedmoedigheid, goedhartigheid; ➤ fides alcis bonitasque;
2. (v. zaken) voortreffelijkheid [agrorum].

bonitas , atis. f.
善。— causae 公道之訟。

Suggest a Translation
See an image

, Exactio sub specioso Bonitatis nomine, tanquam gratuito a subditis dominis præstaretur. Charta S. Ludovici Regis Franc. apud Marten. Collect. Ampliss. tom. 1. col. 1267. B : Super eo quod Præpositi nostri Meloduni in ingressu Præposituræ quasdam exactiones, quas vulgariter Bonitates appellabant, ab iis nomine servitii extorquebant, etc. Leges Comitis de Monteforti ann. 1212. pro Albiensibus : Nullus Baro, Miles, aut quilibet alius dominus, cui Comes dederit terram in partibus istis, poterit exigere ultra mensuram talliæ statutam, et confirmatam, litteris eorundem dominorum, et Comitis, sive nomine talliæ, aut Quæstæ sive Bonitatis, vel cujuscumque alterius causæ. Chartular. Abbat. Majoris Monasterii, seu Vindocinense Thuani, n. 11 : Cœpit dicere quod ille Odo habuerat ei conventionem, ut omni anno faceret ei aliquam Bonitatem. Quam cum nollemus ei facere, quia falsum erat quod dicebat, saisivit decimas, quas olim nobis ipse auctorisaverat. Charta Bertæ Comitissæ Blesensis anni 1001. in Tabulario Abbatiæ Burguliensis fol. 101. Ut simul Bonitatis et eleemosynæ efficeremur participes. Charta anni 1240. ex Archivo Castri Vitreii : Gaufridus de Poenceio dominus Guilchiæ, dedi in maritagium Andreæ domino Vitreii cum Thomasia filia mea... quatuor libras de Bonitate de Restiers, et quidquid habebam in milite exercitus de Restiers. Vide Consuetud. localem de Soesmes art. 2. . Leges Luitprandi Regis Longob. tit. 108. § 1 : Quidam homo diabolo instigante dixisset ad servum alienum : Veni, et occide dominum tuum, et ego tibi facere habeo Bonitatem quam volueris. 138. (6, 85.) in Lombard. 1, 9, 25.

, Felicitas, beatitudo, apud Alypium Antiochenum in Descript. orbis capit. 2. Vide Malitia.

, Officium, obsequium, Gall. Bon-office, Charta Theob. comit. Campan. in Chartul. Campan. ann. 1229. fol. 353. r°. : Attendens Bonitates et servicia, quæ michi fideliter exhibuit dilectus et fidelis Hanricus de Bordis, concessi, etc.

, Valor, pretium, Gall. Valeur. Charta ann. 1342. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 62 : Quod prædictam molneriam, sive partem prædictam, cum omnibus juribus suis, Bonitate seu valencia,.... faciemus prædictam universitatem et suos semper habere.

bonitās ātis, f

bonus, goodness, excellence: agrorum, Cs.: ingeni: naturae. — Of character, goodness, honesty, integrity, uprightness, virtue, blamelessness: fidem alicuius bonitatemque laudare: potestatem bonitate retinere, N.—Goodness, kindness, friendliness, benevolence, benignity: nihil est tam populare quam bonitas: odium bonitate lenire: naturalis, kind-heartedness, N.: hereditates bonitate consequi, N.—Parental love, tenderness: in suos: erga homines: facit parentes bonitas, non necessitas, Ph.

bonitas

Saved

Recent