About
Menu

caecare

caecare [CL] , to blind; b (fig.). quamvis caecatus sentiret damna pupillae Aldh. VirgV 498; non sum indignus eos [oculos] vel plorando ~are Anselm (Med. 2) III 82; noctua, eo quod noctis tenebris non ~atur, diligentis hominis vigilantiam signat J. Sal. Pol. 411c.  b caecatur corde malignus Aldh. VirgV 2236.

Saved

Recent