caecitudo

caecĭtūdo, ĭnis, f. [caecus],

• blindness; plur., Opilius Aur. ap. Fest. s. v. nusciciosum, p. 173 Müll.

caecitūdo, inis, f. (caecus), die Blindheit, nuscitiones esse caecitudines nocturnas, Opil. Aurel. b. Fest. p. 173 (a), 23.

cæcĭtūdō, f. , c. cæcitas : Opil. Aurel. d. P. Fest. 171.