caduceatus
cādūcĕātus, a, um, adj. [caduceus],
- having or bearing the herald’s wand, Inscr. Grut. 927, 6.
cādūceātus, a, um (caduceus), mit dem Heroldsstab versehen, Mercurius petasatus et caduceatus, Corp. inscr. Lat. 5, 194*. Vgl. Gloss. V, 275, 8.
cādūcĕātus, a, um (caduceus), qui porte un caducée : Gloss.