caecigenus
caecĭgĕnus, a, um (caecigena τυφλογενής, Gloss. Philox.), adj. [caeco-gigno],
- born blind, Lucr. 2, 741.
caecigenus, a, um (caecus u. gigno), blindgeboren, Lucr. 2, 741.
cæcĭgĕnus, (16) a, um (cæcus, geno), aveugle de naissance : Lucr. 2, 741.