caelator
caelator, an artisan in bassorelievo, carver, engraver
caelātor, ōris, m. [caelo],
- an artisan in basso-relievo, a carver, engraver, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54; 2, 4, 27, § 63; Quint. 2, 21, 24: argenti caelatores, Plin. 34, 8, 19, § 85: curvus, Juv. 9, 145; Tert. Idol. 3; Inscr. Grut. 583, 5 al.
caelātor, ōris, m. (caelo), ein Künstler in halberhabener Arbeit, ein Ziseleur, Toreute (τορευτής), Cic. Verr. 4, 54 u. 63. Plin. 34, 90. Quint. 2, 21, 24. Tert. de idol. 3. Vulg. exod. 28, 26. Corp. inscr. Lat. 6, 4328: argenti caelatores, Plin. 34, 85: caelator anaglyptarius, Corp. inscr. Lat. 2, 2243: caelator de sacra via, Corp. inscr. Lat. 6, 9221.
cælātŏr, (14) ōris, m. , (cælo), graveur, ciseleur : Cic. Verr. 2, 4, 54 || ciseleur de la maison impériale CIL 2, 2243.
caelātor ōris, m
- caelo, an artisan in bassorelievo, carver, engraver, C.: curvus, Iu.