caelestinus
caelestīnus, a, um, adj. [caelum],
- heavenly: IOVI OPTIMO MAXIMO CAELESTINO, Inscr. Fabr. 430, 3.
caelestīnus, a, um (caelum), himmlisch, Corp. inscr. Lat. 6, 404. – Dav. Caelestīnus, ī, m., ein spät. röm. Geschichtschreiber, Treb. Poll. Valer. iun. 8, 1.
valde sublimes mercurium quousque ~um acceperit colorem
2 cælestīnus, a, um, comme cælestis : CIL 6, 404.
etc.