carnificina
carnificina, the rack, torture, torment, butchery
carnĭfĭcīna (carnŭf-), ae. f. [carnifex].
- The office of executioner or hangman; capital punishment, execution: carnificinam facere = carnificem esse, Plaut. Capt. 1, 2, 23 (132); cf. id. Cist. 2, 1, 1 (203): locus carnificinae, Suet. Tib. 62.—Hence,
- II Per meton., the rack, torture, torment: dolores atque carnificinas facere, Cato ap. Gell. 10, 3, 17; and ap. Non. p. 187, 30; so, carnificinam subire, Cic. Tusc. 5, 27, 78: in ergastulum et carnificinam duci, Liv. 2, 23, 6.—
- B Trop.: cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo, Cic. Tusc. 3, 13, 27; cf. id. Sest. 65, 135 (= crudelitas).
carnificīna (arch. carnuficīna), ae, f. (carnifex), das Amt u. die Tätigkeit des Scharfrichters, das Henkeramt, das Martern, Foltern, die Folter, Marter, dolores atque carnificinae, Cato fr.: carnificinam facere, Plaut.: quamvis carnificinam subire, Cic.: in ergastulum et carnificinam duci, Liv.: carnificinae locus, die Marterstelle, Suet. – übtr., Folter, Marter, Pein, Schinderei, Cic. Tusc. 3, 27; Sest. 135.
†conficina, macellum
ad Tyburnam, publicam illam ~am et notum executionis locum, ‥ trahuntur
carnĭfĭcīna (14) (arch. carnu- ), æ, f. (carnifex), lieu de torture : Liv. 2, 23, 7 || office de bourreau : carnuficinam facere Pl. Capt. 132, exercer lʼoffice de bourreau || torture, tourment [au pr. et fig.] : Cic. Tusc. 5, 78 ; 3, 27.
- 1. beroep v. beul;
- 2. foltering, marteling, kwelling [-ae locus folterkamer].
carnificīna (carnuf-) ae, f
- carnifex, the rack, torture, torment, butchery: carnificinam su bire: in carnificinam duci, L.