carneus
carnĕus, a, um, adj. [2. caro], of flesh (post-class.).
- I Prop.: tunica, Aug. Serm. 344: membra, Maximian. Gall. 1, 85.—
- II Trop., carnal (opp. spiritalis): lex, Prud. Apoth. 370.
carneus, a, um (2. caro), von Fleisch, fleischern, Spät.: übtr., fleischlich, lex, Prud. apoth. 370: subst., carnea, ōrum, n., Prud. psych. 765. – u. fleischern = gefühlvoll, cor (Ggstz. cor lapideum), Vulg. Ezech. 11, 19 u.a.
avibus istis [bernacis ], tanquam non ~eis quia de carne non natis, ‥ jejuniorum tempore ‥ vesci solent
ne ‥ in die Lune proxime ante diem Cinerum carnes vel ~ea quoquomodo presumant sumere
eligentes ‥ sedere in Egypto super ollas ~eas magis quam ‥ tantis laboribus et inediis ‥ ad ‥ libertatem elaborare
membra ‥ ~ea ideoque tenera
cor membrum ~eum est
evacuantur resolutiones ~ee cum urina
~eum non habet cor sed lapideum
mox in ~eum convertit cor suum lapideum
monachi [corpus S. Edmundi ] balsamo condire ‥ attemptarunt ‥, unde ~eus color in terrestrem est conversus
carnea lascivae vincens ergastula mentis
sola cutis illa tenuis, ‥ cum nihil ~eum interius elegans habeat, ad geniales usus carnem reddit concupiscibilem
‘vaccas [pingues ]’ eos vocans [], ‥ ostendens ‥ per ~eam crassitudinem ad omnia vilia carnalium operum dilatatos Am. iv 1
cum torpeamus ocio / sub carneo gravamine
in quantum moles ~ea permisit
sinistrum est, obliquum et pravum quicquid est ~eum
sic vivunt in carne pares nec carnea curant
censui ‥ admirandum quod oculis ~eis spiritus illos tam aperte videbat
Oxonie ‥ moram traxit ‥ multorum cotidie ~eis subjectus oculis
carnĕus, a, um, (caro 2), fait de chair, matériel, corporel : Tert. Marc. 3, 11 ; Aug. Conf. 10, 42, 67 || [fig.] charnel : Cassiod. Psalm. 115, 4 || carneum, ī, n. , (τὸ σαρκικόν), Iren. Hær. 1, 5, 6, la chair.