carnifico
carnifico, to cut to pieces, mangle
carnĭfĭco (carnŭf-), ātus, āre, v. a. (carnĭfĭcor, āri, v. dep., acc. to Prisc. p. 791 P.) [carnifex],
- to execute, behead: carnifical. (hostes) jacentes, to be cut in pieces, mangled, Liv. 24, 15, 5: vitam cum dolore et insigni cruciatu carnificatus amisit, Sisenn. ap. Prisc. p. 793 P.; Tert. adv. Marc. 1, 2.
carnifico, āre (carnifex), an jmd. den Henker machen = jmd. hinrichten, köpfen, Sisenn. fr. bei Prisc. 8, 19. Tert. adv. Marc. 1, 2: c. (hostes) iacentes, den Gefallenen die Köpfe abhauen, Liv. 24, 15, 5. – Depon. canificor, ārī, nach Prisc. 8, 15.
carnĭfĭcō, āre (carnifex), tr., ¶ 1 exécuter [un condamné] : Sisenna d. Prisc. Gramm. 8, 19 || décapiter : Liv. 24, 15, 5 ¶ 2 couvrir de chair [cf. σαρκοῦν] : Cass. Fel. 19, p. 29, 12.
carnificō —, —, āre
- carnifex, to cut to pieces, mangle: carnificari (hostes) iacentes, L.