carnificius
carnificius, a, um (carnifex), vom Henker herrührend, cribrum, Plaut. most. 55. – neutr. subst. carnificium, ī, n. = cruciatus, Tert. de pud. 22.
carnĭfĭcĭus, a, um (carnifex), de bourreau, de supplice : Pl. Most. 55 || n. carnĭfĭcĭum, ĭī, torture : Tert. Pud. 22.