About
Menu

cavata

CAVATA
, a Cavando, sic dictus Catinus profundior, Gall. Ecuelle. S. Wilhelmi Consuetud. Hirsaug. lib. 1. cap. 15 : Pro signo Cavatæ, pollicis summitatem in sinistræ manus medium pone, etc.
CAVATA
, Vetus ac detritus calceus, Gall. Savate. Gasp. de soif mon. Valcel. in Compend. super gestis abb. ejusd. monast. : Ego pro ea unam Cavatam non darem. Dicebat autem sotularem, qui pro sui vetustate et consumptione ita vulgariter appellari solet. Unde nostris Çavetier et Çavetonnier, pro Savetier. Vide infra Sabaterius.
CAVATA
. Vide Cordebisus et mox Cavator 2.

Saved

Recent