cavatus
cavatus, hollow
căvātus, a, um, v. cavo, P. a.
cavātus, a, um, s. cavo.
căvātus, (14) a, um. ¶ 1 part. de cavo ¶ 2 pris adjt, creux : rupes cavata Virg. En. 3, 229, caverne ; cavati oculi Lucr. 6, 1194, yeux caves || cavatior Tert. Herm. 29.
cavātus
adj.
- P. of cavo, hollow(poet.): alnos, V.: sub rupe cavatā, V.