cavatio
căvātĭo, ōnis, f. [cavo],
- a cavern, hollow, Varr. L. L. 5, §§ 19 and 123 Müll.; Serv. ad Verg. A. 9, 700.
cavātio, ōnis, f. (cavo), die Höhlung, Varr. LL. 5. § 19 u. 20.
pro ~one armorum civitatis super dictas ollas, xvj d.
căvātĭō, ōnis, f. (cavo), cavité : Varro L. 5, 19 ; Serv. En. 9, 697.