cavaticus
căvātĭcus, a, um, adj. [cavus],
- born or living in caves: cochleae, Plin. 8, 39, 59, § 140; 30, 6, 15, § 45.
cavāticus, a, um (cavus), in Höhlen lebend, cochleae, Plin. 8, 140 u. 30, 45.
căvātĭcus, a, um (cavus), qui vit dans des trous : Plin. 8, 140.