cavatura
căvātūra, ae, f. [cavo],
- a hollow, cavity (post-class.): temporum, Veg. 1, 25, 2: vulneris, id. 3, 26, 1: dentium, Marc. Emp. 12.
cavātūra, ae, f. (cavo), die Höhlung, Spät.
ex aquarum ~a rupis superficies ‥ preacuitur
anima ‥ ad quedam que digitis attribuuntur opportuna in hec ~a [palme ] parari duxit vascula
vir quidam scribit: ‘unaquaeque tabula ‥ incastraturam [cf. ], id est valliculam et ~am quamdam, habebat’Exod. xxxvi 24
sicut solebat poni exemplum quod rusticus sederet in aliqua ~a celi ‥
căvātūra, æ, f. (cavo), cavité, creux : cavaturæ dentium M. Emp. 12, les alvéoles des dents.
de BreydenbachItin. Hierosol. pag. 211 :
Ficulneam quandam grandem et pervetustam sub oculos habebamus, cujus truncus magnam preferebat Cavaturam.
Habeat(truncus) duas Cavaturas, scilicet unam ab una parte et aliam ab alia.
Hoc excepto quod homines illius villæ prædictæ Cavaturam non facient fossatorum et fossata cavare ex debito nullatenus tenebuntur.