certo
certo, with certainty, certainly, surely, of a truth, in fact, really
certo2, to match, vie with, fight, contend, struggle, combat, do battle
Could not find certo2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
we fought with arms for sovereignty
they competed for superiority in ill-will against Rome
- I Of a physical contest of strength; mostly of battle: utrum igitur utilius Fabricio... armis cum hoste certare, an venenis? Cic. Off. 3, 22, 87: adulescentium greges Lacedaemone videmus ipsi incredibili contentione certantis pugnis, calcibus, unguibus, morsu denique, id. Tusc. 5, 27, 77: manu, Sall. H. 2, 41, 6 Dietsch: proelio, id. J. 81, 3: cum Gallis pro salute, id. ib. 114, 2; cf. Tac. Agr. 5: de ambiguo agro bello, Liv. 3, 71, 2: de imperio cum populo Romano, Cic. de Or. 2, 18, 76: de principatu armis, Tac. H. 2, 47; cf. Suet. Vesp. 5: odiis etiam prope majoribus certarunt quam viribus, Liv. 21, 1, 3: acie, Verg. A. 2, 30 et saep.—Impers.: dignus quicum certetur, Pac. ap. Non. p. 473, 16: certatur limine in ipso Ausoniae, Verg. A. 10, 355; 11, 313: die quo Bedriaci certabatur, Tac. H. 2, 50: quā in parte rex pugnae affuit, ibi aliquamdiu certatum, Sall. J. 74, 3: in cujus (amnis) transgressu multum certato pervicit Vardanes, Tac. A. 11, 10; id. H. 4, 61.—Mostly poet. in pass.: certata lite deorum Ambracia (for the possession of which Apollo. Diana, and Hercules contended), Ov. M. 13, 713: certatus nobis orbis (i. e. de quo certavimus), Sil. 17, 342; cf. II. infra.—
- II Out of the sphere of milit. operations, to contend, struggle, strive, emulate, vie with: certabant urbem Romam Remoramne vocarent, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 85 Vahl.): haut doctis dictis certantes sed maledictis, Enn. ap. Gell. 20, 10, 4 (Ann. v. 274 ib.): minis mecum, minaciis, Plaut. Truc. 5, 56 (948): malitiā tecum, id. Pers. 2, 2, 56 (238): benedictis, Ter. Phorm. 20: certare ingenio, contendere nobilitate, Lucr. 2, 11: cum aliquo dicacitate, Cic. Brut. 46, 172: officiis inter se, id. Fam. 7, 31, 1; cf.: certatum inter collegas maledictis, Liv. 5, 8, 13; and: eo modo inter se duo imperatores certabant, Sall. J. 52, 1: cum civibus de virtute, id. C. 9, 2: pro sua quisque potentia, id. ib. 38, 3: contumaciā adversus contemnentes humilitatem suam nobiles certavit (Licinius), Liv. 9, 46, 4: cum usuris fructibus praediorum, to contend against interest (to strive to pay interest) with the produce of estates, Cic. Cat. 2, 8, 18: cum a Cheruscis Longobardisque pro antiquo decore aut recenti libertate; et contra, augendae dominationi certaretur, Tac. A. 2, 46: ob hircum, Hor. A. P. 220: joco, id. C. 2, 12, 18: mero, id. ib. 4, 1, 31: animis iniquis, Verg. A. 10, 7: parsimoniā et vigiliis et labore cum ultimis militum, Liv. 34, 18, 5: sententiis, Tac. A. 1, 29 al.: ut si nautae certarent, quis eorum potissimum gubernaret, Cic. Off. 1, 25, 87: mos gentis est, equitare jaculari cursu cum aequalibus certare, Sall. J. 6, 1: dic mecum quo pignore certes, Verg. E. 3, 31: celeri sagittā, id. A. 5, 485: certemus, spinas animone ego fortius an tu Evellas agro, Hor. Ep. 1, 14, 4.— Poet., with acc.: hanc rem ( = de hac re), Sedigit. ap. Gell. 15, 24; cf. in pass.: cui (multae) certandae cum dies advenisset, Liv. 25, 3, 14.—With dat. instead of cum: solus tibi certat Amyntas, Verg. E. 5, 8; Hor. S. 2, 5, 19; id. Epod. 11, 18; 2, 20; id. C. 2, 6, 15; Verg. E. 8, 55; id. G. 2, 138; Ov. M. 14, 794.—
- 2 Particularly of judicial disputations, to contend at law: inter se, Cic. Verr. 2, 2, 16, § 39; cf. id. ib. 2, 2, 13, § 32: in centumvirali judicio, id. de Or. 1, 39, 177: si a duumviris provocarit, provocatione certato, Liv. 1, 26, 6: si quid se judice certes, Hor. S. 2, 1, 49: foro si res certabitur olim, id. ib. 2, 5, 27.—
- 3 With inf. (mostly poet.), to strive to do something, to labor, endeavor, struggle earnestly, to exert one’s self: certantes ad summum succedere honorem, Lucr. 5, 1123; so, inter se cernere, id. 5, 394: dimittere se (nubes), id. 6, 509: populum alium suorum sepelire, id. 6, 1247: Phoebum superare canendo, Verg. E. 5, 9: superare, Ov. M. 5, 394: vincere, Verg. A. 5, 194: tollere (hunc) tergeminis honoribus, Hor. C. 1, 1, 8: inter se eruere quercum, Verg. A. 4, 443: certat quisque evadere, Curt. 9, 4, 33: frangere fluctus, Plin. Pan. 81 fin.; Sil. 13, 222; Stat. S. 5, 3, 191.
I intr., chercher à obtenir lʼavantage sur qqn en luttant, lutter, combattre : armis, pugnis, dicacitate Cic. Off. 3, 87 ; Tusc. 5, 77 ; Br. 172, lutter avec les armes, les poings, faire assaut de verve ; cum aliquo de aliqua re, contre qqn sur qqch. : Cic. de Or. 2, 76 ; inter se officiis certant Cic. Fam. 7, 31, 1, ils luttent entre eux (rivalisent) de bons offices || [avec interr. indir.] certabant quis gubernaret Cic. Off. 1, 87, ils luttaient pour savoir qui tiendrait le gouvernail || [en justice] : Verr. 2, 2, 39 ; de Or. 1, 77 || [poét., avec dat.] tenir tête à : Virg. B. 5, 8 ; G. 2, 138 ; Hor. S. 2, 5, 19 || [poét., avec inf.] lutter pour, tâcher de : Lucr. , Virg. , Hor. , Curt. 9, 4, 33 ; Plin. Min. Pan. 81.
II tr., débattre une chose, rem : Volcat. d. Gell. 15, 24 ; multam Liv. 25, 3, 14, débattre le taux de lʼamende.
- 1. wedijveren (om: de; abl.; pro) [cum civibus de virtute; officiis inter se; pro sua quisque potentia]; (poët. m. iem.: alci) [solus tibi certat Amyntas];
- 2. vechten; ➤ proelio ~; de imperio cum populo Romano ~; de principatu armis ~; cum Gallis pro salute ~; multum certato na lange strijd;
- 3. (rede)twisten, strijden [verbis];
- 4. (voor het gerecht) twisten over, (be)pleiten (m. acc.) [multam over de straf];
- 5. erg zijn best doen, streven (m. inf.; ut m. conj.) [vincere; aequales superare].
打仗。 爭。爭鬥。— cum hoste 同仇敵打仗。— de imperio 爭競王位。— mulctam ei 訟爲罰彼錢。— foro 打官司。— mero 爭飲酒。— in omne facinus 犯罪無度。 — laudibus (dat.) ejus 逆讚彼。— aliquid 圖何事。— gladio 以刀打仗。— bello 打仗。
Suggest a Translation
See an image
- certus, with certainty, certainly, surely, of a truth, in fact, really: nihil ita exspectare quasi certo futurum: ego rus abituram me esse certo decrevi, T.—With scio, I know fully, it is beyond doubt: hoc certo scio, aiebat, etc., T.: haec omnia facta esse certo scio.
- certus, to match, vie with, fight, contend, struggle, combat, do battle: armis cum hoste, an venenis?: pugnis, calcibus: proelio, S.: de salute, Ta.: de ambiguo agro bello, L.: acie, V.: animis iniquis, V.: in Bruti salute certatur: maximā vi certatur, S.— Fig., to contend, struggle, strive: inter se quo iure certarent: in centumvirali iudicio: provocatione, L.: si quid se iudice certes, H.: foro si res certabitur olim, be tried, H.: cui (multae) certandae cum dies advenisset, L.: certata lite deorum Ambracia, the subject of arbitration, O.: quicum omni ratione certandum sit: (carmina) certantia iudice Tarpā, recited in competition, H.— To contend, compete, wrestle, struggle, strive, vie, match: cursu cum aequalibus, S.: si nautae certarent, quis eorum potissimum gubernaret: dic, mecum quo pignore certes (in music), V.: Carmine vilem ob hircum, H.: solus tibi certat Amyntas, is your only rival, V.: Certent et cycnis ululae, V.—With inf: Phoebum superare canendo, V.: aequales certat superare legendo (violas), O.: inter se eruere quercum, V.: praedas certantes agere, with all their might, S.: Avidi gloriae certantes murum petere, striving to outdo one another, S.—Fig., to compete, vie, emulate, rival: Benedictis si certasset, T.: cum civibus de virtute, S.: cum aliorum improbitate: contumaciā adversus nobiles, L.: vobiscum de amore rei p.: virtute oportere, non genere certari.—Poet.: viridique certat Baca Venafro, H.: decerpens Certantem uvam purpurae, H.: (hunc) tergeminis tollere honoribus (i. e. tollendo), H.