circumactus
circumactus, a, um, Part. and P. a., from circumago, q. v. fin.
circumactus, ūs, m. [circumago],
- a moving or turning round (post-Aug.): assiduus caeli, Sen. Q. N. 7, 2, 2; Censor. de Die Nat. 23: corporis, Plin. 8, 30, 44, § 105; 8, 50, 76, § 201: rotarum, id. 28, 9, 37, § 141.
1. circumāctus, a, um, s. circum-ago.
2. circumāctus, ūs, m. (circumago), I) die Herumdrehung im Kreise, die Umdrehung, der Umschwung, caeli, Sen.: rotarum, Plin.: rotarum volubilium, Arnob.: totius corporis, Plin. – II) das Umwenden, cum circumactum angustiae non caperent, Plin. 8, 201.
[canes ] grandes ‥ rotae amplioris ~u aquam ex altis puteis ‥ hauriunt
1 circumāctus, a, um, part. de circumago.
2 circumāctŭs, (15) ūs, m. , action de tourner : ad faciliorem circumactum rotarum Plin. 28, 141, pour faciliter le mouvement des roues ; circumactum angustiæ non capiunt Plin. 8, 201, lʼétroitesse du passage ne permet pas de se retourner || révolution [astron.] : cæli circumactus Sen. Nat. 7, 2, 2, la révolution du ciel.